Otwórz menu główne

Andrzej, imię świeckie: Jewhen Aleksandrowicz Suchenko (ur. 5 września 1900 w Ozerianach, zm. 17 czerwca 1973 w Pieczorach) – ukraiński biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego.

Andrzej
Jewhen Suchenko
arcybiskup omski i tiumeński
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 5 września 1900
Ozeriany
Data i miejsce śmierci 17 czerwca 1973
Pieczory
arcybiskup omski i tiumeński
Okres sprawowania 1969-1972
Wyznanie prawosławie
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja eparchia omska i tiumeńska
Śluby zakonne 27 listopada 1932
Diakonat 6 grudnia 1927
Prezbiterat 25 grudnia 1927
Nominacja biskupia 12 grudnia 1947
Chirotonia biskupia 25 lutego 1948
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 25 lutego 1948
Miejscowość Moskwa
Miejsce Sobór Objawienia Pańskiego
Konsekrator Aleksy I
Współkonsekratorzy Mikołaj (Jaruszewicz), Jan (Sokołow), Grzegorz (Czukow), Filip (Stawicki), Jan (Bratolubow), Manuel (Lemieszewski), Andrzej (Komarow), Pitirim (Swiridow), Juwenaliusz (Kilin), Makary (Dajew), Tobiasz (Ostroumow), Onezyfor (Ponomariow), Hermogen (Kożyn), Guriasz (Jegorow), Aleksander (Winogradow)

ŻyciorysEdytuj

W 1918 ukończył III gimnazjum w Kijowie. W roku następnym podjął studia teologiczne w Kijowskiej Akademii Duchownej, które przerwał w 1920, w momencie likwidacji Akademii przez władze bolszewickie. Naukę teologii kontynuował indywidualnie, pod kierunkiem dawnych wykładowców Akademii, będąc równocześnie hipodiakonem biskupa kijowskiego Jerzego. 6 grudnia 1927 został wyświęcony na diakona przez arcybiskupa Bazylego (Bogdaszewskiego), z zachowaniem celibatu. 25 grudnia 1927 biskup Jerzy (Delijew) wyświęcił go na kapłana i skierował do pracy duszpasterskiej w cerkwi Zaśnięcia Matki Bożej w Nowym Bykowie. Od 1930 pracował w cerkwi św. Andrzeja w Kijowie.

27 listopada 1932 arcybiskup kijowski Sergiusz (Griszyn) przyjął od niego wieczyste śluby mnisze, nadając mu imię Andrzej na cześć św. Andrzeja Apostoła. 6 grudnia tego samego roku hieromnich Andrzej otrzymał godność igumena. Od 1933 do 1934 służył w cerkwi Trójcy Świętej w Nosowkach. W 1934 otrzymał godność archimandryty. Przez kolejne trzy lata pracował w różnych parafiach eparchii czernihowskiej, kijowskiej i kostromskiej.

W 1937 został aresztowany i skazany na osiem lat łagru. Karę odbywał w obozie w mieście Irbit (Siewuralłag). Mimo upływu wyroku w 1945, został zwolniony dopiero w roku następnym. Od 1947 służył w soborze Zwiastowania w Charkowie.

12 grudnia 1947 otrzymał nominację biskupią i 25 lutego 1948 w soborze Objawienia Pańskiego w Moskwie miała miejsce jego chirotonia na biskupa czerniowieckiego i bukowińskiego, w której jako główny konsekrator wziął udział patriarcha moskiewski i całej Rusi Aleksy. Od 1954 był biskupem winnickim. Po roku został przeniesiony na katedrę czernihowską, zaś w 1956 otrzymał godność arcybiskupią.

W 1961 Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, na własną prośbę hierarchy, przeniósł go w stan spoczynku. Prośba arcybiskupa Andrzeja była związana z faktem, iż wysunięto przeciwko niemu fałszywe zarzuty przestępstw ekonomicznych oraz "nieobyczajnego prowadzenia się". W 1961 został skazany na osiem lat łagru. Przyczyną, dla których został poddany represjom, był fakt, iż duchowny w zdecydowany sposób przeciwstawiał się zamykaniu na terenie jego eparchii kolejnych cerkwi i klasztorów. Wyrok odbywał w łagrze na terenie republiki Komi. W 1964 nałożony na niego wyrok został skrócony do pięciu lat. W 1967 został zwolniony ; Synod nakazał mu zamieszkanie w Monasterze Pskowsko-Pieczerskim. W 1968 arcybiskup Andrzej zwrócił się do patriarchy Aleksego z prośbą o powierzenie mu jednej z wakujących katedr i w 1969 został arcybiskupem omskim i tiumeńskim.

W 1971 uczestniczył w Soborze Lokalnym Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, w czasie którego wyszło na jaw, iż wskutek pobytu w łagrze zachorował psychicznie. W związku z tym w 1972 został ponownie przeniesiony w stan spoczynku i skierowany do Monasteru Pskowsko-Pieczerskiego. Zmarł 17 czerwca 1973 i został pochowany na terenie klasztoru.

BibliografiaEdytuj

Poprzednik
Teodozjusz (Kowernynski)
Biskup czerniowiecki
1948 - 1954
Następca
Eumeniusz (Chorolski)
Poprzednik
Innocenty (Zielnicki)
Biskup winnicki
1954 - 1955
Następca
Szymon (Iwanowski)
Poprzednik
Guriasz (Jegorow)
Biskup czernihowski
1955 - 1961
Następca
Ignacy (Demczenko)