Andrzej Borowski (literaturoznawca)

polski historyk

Andrzej Borowski (ur. 1945[1]) – literaturoznawca, teoretyk i historyk literatury, członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności, wiceprezes Polskiej Akademii Umiejętności (2012-2018), emerytowany profesor zwyczajny Uniwersytetu Jagiellońskiego, b. kierownik Katedry Historii Literatury Staropolskiej Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, profesor zwyczajny Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie, członek Rady Wydawniczej Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, członek Rady Akademii Artes Liberales. B. redaktor naczelny, obecnie członek redakcji rocznika „Terminus".

Wydane publikacjeEdytuj

  • Pojęcie i problem „renesansu północnego" (Kraków 1987),
  • Renesans (Kraków 1992, wyd. drugie 2002),
  • Powrót Europy (Kraków, 1999),
  • Słownik sarmatyzmu (redakcja naukowa, współautorstwo; Kraków 2001),
  • Historia literatury polskiej i powszechnej. Starożytność–Oświecenie (Kraków 2002),
  • Iter Polono-Belgo-Ollandicum. Cultural and Literary Relationships between the Commonwealth of Poland and the Netherlands in the 16th and the 17th Centuries (Kraków, 2007),
  • Humanizm. Historie pojęcia (redakcja naukowa, współautorstwo; Warszawa 2009).

TłumaczeniaEdytuj

  • E. R. Curtius, Literatura europejska i łacińskie Średniowiecze (Kraków 1997),
  • Rabbi Simon Mzn. De Vries, Obyczaje i symbole Żydów (Kraków 1999),
  • Rabbi Mosze Chajim Luzzato, Ścieżka sprawiedliwych (Kraków 2005).
  • Baltazar Castiglione,  Książka o dworzaninie, (Kraków 2018)

PrzypisyEdytuj

  1. National Library Of Poland /Cała Baza, alpha.bn.org.pl [dostęp 2017-11-21].

Linki zewnętrzneEdytuj