Otwórz menu główne

Andrzej Dobber

polski śpiewak operowy

Andrzej Dobber (ur. 28 maja 1961 w Więcborku[1]) – polski śpiewak operowy (baryton), wyróżniony srebrnym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[1].

Andrzej Dobber
Data i miejsce urodzenia 28 maja 1961
Polska, Więcbork
Typ głosu baryton
Gatunki opera
Zawód solista operowy
Aktywność od 1985
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie fortepianu, organów i wydziału wokalnego w klasie Heleny Łazarskiej oraz Meistersinger Konserwatorium w Norymberdze. Andrzej Dobber jest jedynym polskim barytonem śpiewającym główne verdiowskie partie barytonowe na największych i najbardziej prestiżowych scenach świata.

Laureat konkursów wokalnych m.in. w Gütersloh (Neue Stimmen) w 1987 roku, Belvedere w Wiedniu w 1989 roku, na którym Andrzej Dobber zdobył trzy nagrody (m.in. dziennikarzy i publiczności) oraz ARD w Monachium w 1990 roku, gdzie otrzymał pierwszą nagrodę. Zaowocowało to podjęciem współpracy z operą we Frankfurcie nad Menem, wystąpił tam m in. w premierach Carmen Georges’a Bizeta (Escamilio), Cyrulika sewilskiego Gioachina Rossiniego (Figaro) i Eugeniusza Oniegina Piotra Czajkowskiego (rola tytułowa). W latach 90. systematycznie śpiewał też w Kolonii oraz Komische Oper w Berlinie, w Monachium, Lipsku i Montpellier, m.in. jako Tonio w Pajacach Ruggiera Leoncavalla, Alfio w Rycerskości wieśniaczej Pietro Mascagniego, Enrico (Lucia di Lammermoor Gaetano Donizettiego), Daniło (Wesoła wdówka Franza Lehára), Don Giovanni (rola tytułowa) i Wesele Figara (zarówno role Hrabiego Almaviva, jak i Figara) Wolfganga Amadeusa Mozarta.

Spośród wielu osiągnięć artysty warto wspomnieć szczególnie debiut w mediolańskiej La Scali pod dyrekcją Riccardo Muti (Rigoletto i Trubadur na otwarcie sezonu oraz tournée po Japonii w roku 2000), liczne występy na festiwalu Maggio Musicale Fiorentino z Zubinem Mehtą (m.in. Trubadur, Attilla, Tosca, Makbet – w tej ostatniej roli wystąpił również na festiwalu w Glyndebourne i w Royal Albert Hall z London Philharmonic Orchestra pod batutą Daniela Barenboima w Londynie w 2007 roku) oraz koncerty z mediolańską La Scala pod batutą Daniela Barenboima (IX Symfonia Ludwiga van Beethovena i Aida Giuseppe Verdiego na 100-lecie Teatro Colón w Buenos Aires i 60-lecie pracy artystycznej Daniela Barenboima w 2010 roku).

W 2007 roku zadebiutował w nowojorskiej Metropolitan Opera i w Avery Fisher Hall podczas Richard-Tucker-Gala m.in. z Renee Fleming i Marią Guleginą. Kolejny sezon przyniósł debiut w londyńskim Covent Garden (Traviata z Anną Netrebko i Jonasem Kaufmannem) (Luisa Miller) w paryskiej Opéra Bastille oraz w Valencji pod batutą Lorina Maazela. W 2008 roku wystąpił także w spektaklach Balu maskowego w Amsterdamie i Makbeta w Hamburga, Króla Rogera w Petersburgu i Edynburgu pod dyrekcją Walerego Gieorgijewa, Traviaty w Hamburgu, w Nowym Yorku (MET), oraz w Los Angeles i Stiffelio w MET pod batutą Placido Domingo.

Kolejną ważną verdiowską rolę tytułową, Simone Boccanegra, zaśpiewał w Tuluzie pod dyrekcją Marco Armiliato, a w kolejnych sezonach kreował tę rolę m.in. w Staatsoper w Wiedniu (2009-2011), a w 2010 roku w mediolańskiej La Scali oraz w Staatsoper unter den Linden w Berlinie pod batutą Daniela Barenboima.

Do najważniejszych partii Andrzeja Dobbera zalicza się Rigoletto Giuseppe Verdiego, którą zaśpiewał m.in. na 200-lecie odzyskania niepodległości Republiki Chile w 2010 roku w obecności prezydenta Chile Sebastiána Piñery, oraz w operach w Dreźnie, Lipsku, Paryżu, Valencii, Düsseldorfie, Berlinie, Warszawie, Krakowie, Wrocławiu i Poznaniu.

Na otwarcie polskiej prezydencji Unii Europejskiej w 2011 roku Andrzej Dobber wystąpił w roli tytułowej Króla Rogera Karola Szymanowskiego w Theatre de la Monnaie w Brukseli w obecności m.in. prezydenta RP, prezydenta Unii Europejskiej, szefa Komisji Europejskiej oraz pary książęcej Belgii.

W repertuarze Andrzeja Dobbera znajdują się nie tylko główne partie verdiowskie, jak Nabuchodonozor, Falstaff, Hrabia Luna (Trubadur)), Markiz Posa (Don Carlos), Renato (Bal maskowy), Amonastro (Aida), Miller (Luiza Miller), Francesco Foscari (Dwóch Foscarich), ale również partie wagnerowskie, m.in. Amfortas (Parsifal), Wolfram (Tannhäuser), Gurnewal (Tristan i Izolda) i tytułowa rola Holendra w Holendrze tułaczu, jak i Jochanaan (Salome) oraz Orest (Elektra) Richarda Straussa.

Wystąpił pod batutą wielu wybitnych dyrygentów, takich jak: Christian Thielemann, Colin Davis, Roger Norrington, Riccardo Chailly, Pinchas Steinberg, Giuseppe Sinopoli, Kazushi Ono, Carlo Rizzi i Kirill Petrenko.

W sezonie 2012/13 Andrzej Dobber obchodził 30-lecie swojej pracy artystycznej koncertem w Filharmonii Krakowskiej oraz w Filharmonii Narodowej, powiązane z nagraniem solowej płyty z orkiestrą Filharmonii Narodowej pod dyrekcją Antoniego Wita.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Jacek Marczyński: Andrzej Dobber (pol.). culture.pl. [dostęp 2016-08-27].

Linki zewnętrzneEdytuj