Otwórz menu główne

Andrzej Duda

polski polityk, od 2015 prezydent RP
Zobacz też: inne znaczenia.

Andrzej Sebastian Duda (ur. 16 maja 1972 w Krakowie[1]) – polski prawnik i polityk, od 6 sierpnia 2015 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.

Andrzej Duda
Ilustracja
Andrzej Duda (2019)
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1972
Kraków
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Okres od 6 sierpnia 2015
Pierwsza dama Agata Kornhauser-Duda
Poprzednik Bronisław Komorowski
Podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP
Okres od 16 stycznia 2008
do 6 lipca 2010
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości
Okres od 1 sierpnia 2006
do 15 listopada 2007
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Faksymile
Odznaczenia
Order Orła Białego Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Portugalia) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Order Lwa Białego I Klasy (Czechy) Order Stara Płanina (Bułgaria) Krzyż Wielki Królewskiego Norweskiego Orderu Świętego Olafa Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Rumunii (republ.) Krzyż Wielki Orderu Białej Róży Finlandii Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Order Trzech Gwiazd I klasy (Łotwa) Wielki Krzyż ze Złotym Łańcuchem Orderu Witolda Wielkiego (Litwa) Order Podwójnego Białego Krzyża I Klasy (Słowacja)
Andrzej Duda i Lech Kaczyński – uroczystość powołania podsekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP (16 stycznia 2008)
Para prezydencka z Anną i Bronisławem Komorowskimi w Sejmie po zakończeniu obrad Zgromadzenia Narodowego (6 sierpnia 2015)

Doktor nauk prawnych, w latach 2006–2007 podsekretarz stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, w latach 2008–2010 podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, w latach 2007–2011 członek Trybunału Stanu, poseł na Sejm VII kadencji, poseł do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji.

Życiorys

Dzieciństwo i młodość

Urodził się 16 maja 1972 w Krakowie. Jest synem Jana Dudy, elektrotechnika, profesora nauk technicznych i samorządowca oraz Janiny Milewskiej-Dudy, profesor nauk chemicznych. Jego rodzice swoją działalność zawodową związali z Akademią Górniczo-Hutniczą im. Stanisława Staszica w Krakowie[2]. Ma dwie młodsze siostry – Annę i Dominikę[3]. Jego stryjem jest polityk Antoni Duda[4].

W trakcie II wojny światowej brat dziadka Andrzeja Dudy, Franciszek Duda, walczył w szeregach AK na Podkarpaciu. Został zakatowany przez gestapo w więzieniu w Tarnowie. Miejsce jego pochówku do dziś pozostaje nieznane[5].

Dziadek Andrzeja Dudy od strony matki, Nikodem Milewski, walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 r. Był piłsudczykiem. Jego matka a prababka Andrzeja Dudy, Joanna z domu Mrozowska, została wywieziona przez Niemców i jej losy do dzisiaj są nieznane.

Brat Nikodema, Wiktor Milewski, walczył w partyzantce w województwie radomskim.

Syn Nikodema, Lech Milewski, jako szesnastolatek walczył w Powstaniu Warszawskim. Następnie został osadzony w obozie koncentracyjnym w Auschwitz, a później także w Mauthausen, gdzie dożył wyzwolenia w 1945 r.[6]

Andrzej Duda w latach 1984–1990 należał do harcerstwa. Działalność tę zakończył jako drużynowy 5 Krakowskiej Drużyny Harcerskiej „Piorun” w strukturach Związku Harcerstwa Polskiego rok założenia 1918, wchodzącej w skład Szczepu 5 KDH „Wichry”[7]. Prezydent Andrzej Duda wielokrotnie wskazywał na tamten czas, jako ważne doświadczenie w życiu osobistym[8].

Wykształcenie i praca zawodowa

W latach 1979-87 uczęszczał do Szkoły Podstawowej im. Janka Krasickiego w Krakowie (obecna SP nr. 33 im. Króla Stefana Batorego w Krakowie[9]). Szkoła była wówczas placówką badawczą Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. W szkole działał Szczep 5 KDH „Wichry”, do którego należał także Andrzej Duda[10].

Od 1987 uczęszczał do klasy humanistycznej II Liceum Ogólnokształcącego w Krakowie, w którym zdał maturę w 1991[11].

W 1996 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego na podstawie pracy magisterskiej pt. Wywłaszczenie nieruchomości pod budowę autostrad płatnych, obronionej w Katedrze Postępowania Administracyjnego UJ[12]. Podczas studiów startował w Akademickich Mistrzostwach Polski w narciarstwie alpejskim[13].

W lutym 1997 rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną w Katedrze Postępowania Administracyjnego UJ, a od października 2001 w Katedrze Prawa Administracyjnego UJ jako asystent. 24 stycznia 2005 uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych na podstawie rozprawy zatytułowanej Interes prawny w polskim prawie administracyjnym napisanej pod kierunkiem profesora Jana Zimmermanna i obronionej 6 grudnia 2004[12], a następnie wydanej w formie publikacji książkowej w 2008[14]. Wiosną 2005 założył własną kancelarię prawną[11]. Był także wykładowcą w Wyższej Szkole Pedagogiki i Administracji im. Mieszka I w Poznaniu[15].

Działalność polityczna do 2015

W roku 1989 zaangażował się w kampanię Komitetu Obywatelskiego. W wyborach prezydenckich 1990 i 1995 roku, jako wolontariusz, aktywnie wspierał kandydaturę Lecha Wałęsy. O swoim poparciu dla Wałęsy po latach mówił: Cztery razy głosowałem na niego w wyborach prezydenckich, w obydwu turach w 1990 i 1995 r.! Choć mając dzisiejszą wiedzę, nie wiem, czyby mi ręka nie drgnęła[16].

Na początku lat 2000., przez około rok czasu był członkiem Unii Wolności[17] w kole Podgórze Zachód. Odnosząc się do swojego doświadczenia związanego z UW napisał później: wystarczyło żeby się zrazić[18].

Po wyborach parlamentarnych w 2005 rozpoczął współpracę z Klubem Parlamentarnym Prawa i Sprawiedliwości. Jako doradca KP PiS uczestniczył w pracach komisji parlamentarnych (Sejmu i Senatu). Uczestniczył w pracach nad nowelizacją ustawy lustracyjnej, która została przyjęta przez parlament 21 lipca 2006 roku[19].

Ministerstwo Sprawiedliwości

Od 1 sierpnia 2006 do 15 listopada 2007 roku pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości w rządzie premiera Jarosława Kaczyńskiego. Funkcję ministra sprawiedliwości pełnił wówczas Zbigniew Ziobro. W resorcie odpowiadał za legislację, współpracę międzynarodową i przebieg informatyzacji. Reprezentował polski wymiar sprawiedliwości na forum Komisji ds. wymiaru sprawiedliwości UE. Nadzorował informatyzację wszystkich 125 sądów gospodarczych, wprowadzono wtedy urządzenia umożliwiające przesłuchania na odległość we wszystkich 45 sądach okręgowych. Proces informatyzacji objął także większość wydziałów w sądach grodzkich. Przyspieszono także informatyzację wydziałów ksiąg wieczystych.

W 2007 roku bez powodzenia startował w wyborach do Sejmu w 2007 z ostatniego miejsca na liście PiS w okręgu tarnowskim, otrzymując 11 158 głosów[20] (6 wynik na liście). W jego ówczesną kampanię zaangażował się Zbigniew Ziobro[21]. Z funkcji wiceministra został odwołany przez Kaczyńskiego 15 listopada 2007 w związku z wyborem przez Sejm w skład Trybunału Stanu, w którym zasiadał do 2011.

Kancelaria Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego

16 stycznia 2008 Lech Kaczyński powołał go na stanowisko podsekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP[22]. Objął nadzór nad Biurem Prawa i Ustroju oraz od jesieni 2008 r. nad Biurem Obywatelstw i Prawa Łaski. Do jego obowiązków należało czuwanie nad prezydencką legislacją. Reprezentował Prezydenta Rzeczypospolitej m.in. w trakcie prac nad ustawami w Sejmie[23].

10 kwietnia 2010 roku Andrzej Duda przebywał w Krakowie z powodów rodzinnych. Po katastrofie polskiego Tu-154 w Smoleńsku, w godzinach porannych zadzwonił do niego Szef Kancelarii Sejmu Lech Czapla z informacją o planowanym wystąpieniu Marszałka Sejmu Bronisława Komorowskiego, w którym Marszałek planuje poinformować o przejęciu obowiązków Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Minister Andrzej Duda sprzeciwił się temu ze względu na brak wiarygodnych informacji o zgonie urzędującego Prezydenta. Następnie zadzwonił do prezydenckiego ministra Jacka Sasina, przebywającego na miejscu katastrofy, z poleceniem odnalezienia zwłok Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. Minister Jacek Sasin poinformował, że jest to niemożliwe. W ponownej rozmowie telefonicznej minister Lech Czapla przekazał ministrowi Andrzejowi Dudzie, że Prezydent Federacji Rosyjskiej Dimtrij Miedwiediew w oficjalnym liście poinformował o śmierci Prezydenta Rzeczypospolitej Lecha Kaczyńskiego w wyniku katastrofy pod Smoleńskiem. Minister Andrzej Duda wyraził wówczas brak sprzeciwu na przejęcie obowiązków Prezydenta Rzeczypospolitej przez Marszałka Sejmu[24].

12 kwietnia wraz z minister Bożeną Borys-Szopą nadzorował przywiezienie ciała Pierwszej Damy śp. Marii Kaczyńskiej do Polski.

Po wyborze Bronisława Komorowskiego na urząd prezydenta RP, złożył dymisję z zajmowanej funkcji 5 lipca 2010. Została ona przyjęta następnego dnia[25].

Rada Miasta Krakowa

W wyborach samorządowych w tym samym roku kandydował bez powodzenia z ramienia PiS na prezydenta Krakowa, zajmując 3. miejsce w pierwszej turze głosowania z wynikiem 22,38% głosów. Uzyskał natomiast mandat radnego miasta[26]. Jako radny interweniował przede wszystkim w kwestiach komunikacji miejskiej, infrastruktury oraz mieszkań komunalnych, pustostanów i wysokości czynszów. 6 lipca 2011 roku, w wyniku jego aktywności powołano Okrągły Stół Mieszkaniowy poświęcony wypracowaniu nowych zasad zarządzania mieszkaniami komunalnymi (w jego spotkaniach uczestniczył później także jako poseł na Sejm RP)[27].

W 2011 wystąpił w filmie dokumentalnym o katastrofie smoleńskiej pt. Mgła[28]. Był także jednym z założycieli stowarzyszenia Ruch Społeczny im. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego[29], w którym do 2015 pełnił funkcję przewodniczącego komisji rewizyjnej[30][31]. Wśród założycieli byli m.in. Maciej Łopiński, Jacek Sasin, Adam Kwiatkowski, Jakub Opara, Michał Grodzki, Jan Krzysztof Ardanowski[32]

W wyborach parlamentarnych w 2011 z listy PiS został wybrany na posła VII kadencji w okręgu krakowskim, otrzymując 79 981 głosów (6 wynik w Polsce)[33]. W związku z tym zrzekł się mandatu radnego.

Sejm RP

W listopadzie 2011 r., po rozłamie w PiS i powstaniu Solidarnej Polski, pozostał w PiS. Tak komentował swoją ówczesną sytuację: do polityki wprowadzili mnie Arek Mularczyk i Zbyszek Ziobro, ale skoro w kampanii wyborczej składałem obietnice jako człowiek PiS, to zmiana partii po miesiącu bycia posłem byłaby niemoralna[34].

W Sejmie VII kadencji poseł Andrzej Duda zasiadał m.in. w Komisji Ustawodawczej oraz jej podkomisji stałej do spraw Trybunału Konstytucyjnego i Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej[29]. Reprezentował Sejm w postępowaniach przed Trybunałem Konstytucyjnym. Był członkiem zespołu ds. wyjaśnienia katastrofy smoleńskiej, zespołu ds. obrony wolności słowa, zespołu poświęconego pamięci Żołnierzy Wyklętych oraz na rzecz obrony życia i rodziny[35].

W czasie 2,5 roku sprawowania funkcji posła Andrzej Duda wystąpił 139 razy na posiedzeniach Sejmu. Sprzeciwiał się wejściu Polski do strefy euro[36]. Zajmował się także m.in. nowelizacją kodeksu karnego. Przygotowywał ustawę o postępowaniu wobec ludzi z zaburzeniami psychicznymi stwarzającymi zagrożenie życia, zdrowia lub wolności seksualnej innych osób. W 2012 r. podpisał się pod projektem ustawy przewidującym karę więzienia za zastosowanie in vitro[37][38]. W marcu 2013 roku skutecznie interweniował ws. bezpodstawnego odebrania przez sąd dzieci rodzinie Bajkowskich z Krakowa[39][40].

We wrześniu 2013 roku, jako jeden z dziesięciu posłów VI kadencji Sejmu został wyróżniony w rankingu tygodnika Polityka na najlepszych posłów. W uzasadnieniu dziennikarze relacjonując na co dzień prace Sejmu podkreślali merytoryczne podejście posła Andrzeja Dudy do sprawowania obowiązków poselskich oraz wysoką kulturę w relacjach z koleżankami i kolegami także z innych ugrupowań[41].

W czerwcu i sierpniu 2012 roku w szeregu głośnych wystąpień domagał się wyjaśnienia kulisów tzw. afery Amber Gold[42]. We wrześniu 2012 roku w imieniu Klub Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość domagał się wyjaśnień od ówczesnej minister zdrowia Ewy Kopacz w sprawie zaniedbań i kłamstw co do okoliczności pochówku ofiar katastrofy smoleńskiej. W listopadzie 2013 roku domagał się także powołania komisji śledczej ws. tzw. Infoafery (w wyniku korupcji, w latach 2009-2013 Polska wydała 2,9 mld zł na informatyzację urzędów nie osiągając istotnych postępów w tym obszarze). Ze względu na panujący wówczas układ sił w Sejmie komisja nie została powołana. W tych samych dniach ujawniono tzw. aferę Hoffmana[43], rzecznika PiS, dotyczącą rzekomego nierozliczenia z fiskusem pożyczki od znajomego. Sprawa „przykryła” medialnie tzw. Infoaferę[44], a następnie okazała się bezpodstawna. W trakcie jej wyjaśniania Adam Hoffman został zawieszony. W roli rzecznika partii zastąpił go wówczas Andrzej Duda. Funkcję tę sprawował od 27 listopada 2013 został rzecznikiem prasowym PiS[45], pełnił tę funkcję do 9 stycznia 2014.

W trakcie sprawowania mandatu poselskiego wystosował 21 interpelacji dotyczących m.in. polityki mieszkaniowej rządu oraz spraw związanych z tzw. dziką reprywatyzacją[46].

W styczniu 2014 roku został szefem kampanii do Parlamentu Europejskiego. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 z ramienia PiS uzyskał mandat eurodeputowanego VIII kadencji otrzymując blisko 100 tys. głosów[47]. Tym samym 1 lipca 2014 roku wygasł jego mandat posła na Sejm RP[48].

Parlament Europejski

W Parlamencie Europejskim należał do Partii Europejskich Konserwatystów i Reformatorów (ECR). W trakcie swej kadencji złożył 19 sprawozdań (ostatnie jeszcze w trakcie kampanii prezydenckiej w 2015 r.). Zajmował się głównie sprawami międzynarodowymi, w tym umowami UE z krajami spoza Wspólnoty[49].

10 razy występował na posiedzeniach plenarnych PE. 13 stycznia 2015 roku, w obliczu brutalnego stłumienia protestów górników w Polsce, apelował o zrównoważoną transformację polskiej gospodarki opartej na węglu i szacunek dla protestujących górników i ich rodzin. Był współautorem rezolucji w sprawie sytuacji na Ukrainie, zabójstwa opozycjonisty Borysa Niemcowa w Rosji, praw człowieka w Uzbekistanie[1] oraz sytuacji opozycji demokratycznej w Kazachstanie. Złożył interpelacje w sprawie przestrzegania prawa dzieci niepełnosprawnych w Grecji[50].

Zabiegał o niedyskryminowanie polskich przedsiębiorców produkujących żywność w Czechach i Słowacji[51].

Mandat europosła Andrzeja Dudy wygasł w dniu ogłoszenia wyników wyborów prezydenckich w Polsce, 25 maja 2015 roku.

Kampania wyborcza przed wyborami prezydenckimi w 2015

6 grudnia 2014 rada polityczna PiS zatwierdziła jego kandydaturę jako kandydata partii w wyborach prezydenckich w 2015[52] (wystawienie Andrzeja Dudy w tych wyborach zadeklarował 11 listopada 2014 Jarosław Kaczyński[53]). 30 marca 2015 jego kandydatura została zarejestrowana przez Państwową Komisję Wyborczą[54]. Poza PiS poparcia udzieliły mu partie Stronnictwo „Piast”[55], Solidarna Polska[56], Liga Obrony Suwerenności[57] i Polska Razem[58] oraz komisja krajowa związku zawodowego „Solidarność”[59].

W ramach prowadzonej w okresie od 7 lutego 2015 do 22 maja 2015 kampanii wyborczej, odwiedził 241 miejscowości w kraju[60] oraz udał się do Londynu i Strasburga. Koncepcja prowadzonej kampanii wyborczej opierała się w głównej mierze na małych spotkaniach lokalnych często nietransmitowanych przez główne media krajowe[61].

W trakcie kampanii Andrzej Duda złożył obietnice m.in. obniżenia wieku emerytalnego, podniesienia kwoty wolnej od podatku oraz udzielenia pomocy „frankowiczom[62].

Wybory prezydenckie w 2015

W przeprowadzonej 10 maja 2015 pierwszej turze głosowania zajął pierwsze miejsce, zdobywając 5 179 092 głosy, co stanowiło 34,76% głosów ważnych. Ponieważ żaden z kandydatów nie przekroczył progu 50% głosów ważnych, Andrzej Duda wszedł do drugiej tury głosowania wraz z Bronisławem Komorowskim, który otrzymał 33,77% głosów ważnych[63]. Spośród kandydatów, którzy przegrali w pierwszej turze, oddanie na niego głosu zadeklarował Grzegorz Braun[64]. Przed drugą turą otrzymał także poparcie Prawicy Rzeczypospolitej[65], Unii Polityki Realnej[66] i Samoobrony Odrodzenie[67].

W drugiej turze wyborów z 24 maja 2015 został wybrany na urząd prezydenta RP, pokonując w głosowaniu ubiegającego się o reelekcję Bronisława Komorowskiego. Andrzej Duda uzyskał 51,55% głosów ważnych (8 630 627 głosów)[68]. Dwa dni później zrezygnował z członkostwa w PiS[69]. 25 maja 2015 w związku z ogłoszeniem oficjalnych wyników doszło do wygaśnięcia jego mandatu w Parlamencie Europejskim[70].

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

 
Andrzej Duda składający przysięgę przed Zgromadzeniem Narodowym (6 sierpnia 2015)
 
Podczas 1. posiedzenia Senatu IX kadencji (12 listopada 2015)
 
Na konferencji prasowej z Barackiem Obamą podczas szczytu NATO w Warszawie (8 lipca 2016)

Pięcioletnia kadencja prezydencka Andrzeja Dudy rozpoczęła się 6 sierpnia 2015 z chwilą złożenia przysięgi przed Zgromadzeniem Narodowym[71]. Tego samego dnia Andrzej Duda przyjął zwierzchnictwo nad Siłami Zbrojnymi RP[72].

Ułaskawienie Mariusza Kamińskiego (2015)

16 listopada 2015, powołując się na art. 139 Konstytucji RP, ułaskawił byłego szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego Mariusza Kamińskiego i trzech funkcjonariuszy CBA skazanych przez sąd I instancji w tzw. aferze gruntowej[73]. Było to pierwsze w historii ułaskawienie przez prezydenta osób, wobec których nie zapadł jeszcze prawomocny wyrok[74]. W opinii części prawników (m.in. Jana Zimmermanna, Leszka Kubickiego i Andrzeja Zolla) prezydent tym ułaskawieniem naruszył Konstytucję RP[75][76][77]. Za dopuszczalnością podjęcia takiej decyzji opowiedział się natomiast m.in. Ryszard Piotrowski, uznając jednocześnie, że ułaskawienie to nie powinno wstrzymywać rozpoznania sprawy oskarżonych w postępowaniu odwoławczym[76]. 30 marca 2016 sąd odwoławczy (Sąd Okręgowy w Warszawie) podjął decyzję o uchyleniu wyroku i umorzeniu sprawy, uznając, że Konstytucja RP nie przewiduje szczególnego trybu ułaskawiania przez prezydenta i że w przypadku prawa łaski nie można stosować przepisów kodeksu postępowania karnego[78]. Sąd Najwyższy w uchwale z 31 maja 2017, wydanej w związku z postępowaniem kasacyjnym w składzie siedmiu sędziów na wniosek rozpatrującego skargę kasacyjną oskarżycieli posiłkowych składu trzyosobowego SN, stwierdził, że prawo łaski jako uprawnienie prezydenta może być stosowane wyłącznie wobec osób, których winę stwierdzono prawomocnym wyrokiem sądu, a jego zastosowanie przed datą prawomocności wyroku nie wywołuje skutków procesowych (nie istnieje)[79][80]. Sędziowie uznali także, że zastosowanie prawa łaski w takiej formie, w jakiej zrobił to Andrzej Duda w stosunku do kierownictwa CBA, złamało konstytucyjną zasadę domniemania niewinności i nie daje się pogodzić z zawartym w ustawie zasadniczej prawem obywatela do sądu[79]. Według Wiceszefa Kancelarii Prezydenta Pawła Muchy uchwała ta nie posiada żadnej podstawy prawnej[81]. Kancelaria opublikowała też listę 13 publikacji z różnych epok, w których polscy prawnicy stwierdzali możliwość stosowania przez prezydenta prawa łaski w postaci abolicji indywidualnej. Wśród tych autorów znaleźli się m.in. Stanisław Śliwiński, Stefan Kalinowski, Andrzej Murzynowski, Stanisław Waltoś, Tomasz Grzegorczyk, Ryszard Piotrowski, Lech Gardocki, Stanisław Stachowiak, Katarzyna Kaczmarczyk-Kłak i Bogusław Banaszak[82]. Spośród wymienionych przez Kancelarię Prezydenta publikacji cztery (Stanisława Śliwińskiego, Stefana Kalinowskiego, Jana Bednarzaka, Andrzeja Murzynowskiego), wydane w latach 60., nie mogą dotyczyć stanu prawnego zaprowadzonego konstytucją z 1997 roku. Lech Gardocki i Stanisław Waltoś odcięli się od popierania poglądu korzystnego dla prezydenta w tym sporze, a Ryszard Piotrowski poczynił zastrzeżenia – według niego prezydent wprawdzie może wydać akt łaski przed prawomocnym skazaniem, ale „akt łaski nie powinien być arbitralny, społecznie niezrozumiały czy obrażający poczucie sprawiedliwości”, a ułaskawienie nie może wstrzymywać rozpoznania sprawy oskarżonych w postępowaniu odwoławczym[83][84][85][85][76].

Kryzys wokół Trybunału Konstytucyjnego (2015)

Andrzej Duda nie odebrał ślubowania od żadnej z pięciu osób wybranych przez Sejm VII kadencji na sędziów Trybunału Konstytucyjnego[86]. Nie dokonał tego również w odniesieniu do trzech spośród tych osób wybranych na kadencję od 7 listopada 2015, co do których Trybunał Konstytucyjny orzekł o zgodności z Konstytucją RP przepisu ustawy stanowiącego podstawę ich wyboru[87]. Natomiast 3 i 9 grudnia 2015 prezydent odebrał ślubowanie od pięciu osób, co do których Sejm VIII kadencji podjął uchwały o ich wyborze do Trybunału Konstytucyjnego na te same stanowiska[88][89]. 28 grudnia 2015 podpisał ustawę z dnia 22 grudnia 2015 o zmianie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym[90], która w opinii m.in. Krajowej Rady Sądownictwa[91], prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta[92] i rzecznika praw obywatelskich Adama Bodnara[93] w sposób istotny naruszała Konstytucję RP.

Działania prezydenta Andrzeja Dudy w zakresie Trybunału Konstytucyjnego krytykowali prawnicy należący do środowiska akademickiego, w opinii których działania Dudy, stawiające pod znakiem zapytania istnienie niezależnego TK, przyczyniły się do naruszenia ładu konstytucyjnego w Polsce, lub wręcz do „przekreślenia statusu Rzeczypospolitej Polskiej jako państwa prawa”[94]. Te opinie w różnym stopniu podzielili m.in. profesorowie Adam Strzembosz[95], Andrzej Zoll[96][97][98], Marek Safjan[99][100], Jerzy Stępień[101], Ewa Łętowska[102], Bohdan Zdziennicki[103], Tomasz Gizbert-Studnicki[101], Jerzy Stelmach[104], Jan Zimmermann[105][106], Fryderyk Zoll[107], Jan Woleński[108], Ryszard Piotrowski, Wojciech Sadurski[109] i Marek Chmaj[110][111].

25 lipca 2018 Senat nie wyraził zgody na zarządzenie przez niego ogólnokrajowego referendum zawierającego 10 pytań dotyczących zmian w Konstytucji[112].

Odmowa powołania sędziów wybranych do KRS (2016)

W czerwcu 2016 odmówił bez uzasadnienia powołania 10 sędziów sądów powszechnych zawnioskowanych przez Krajową Radę Sądownictwa[113].

Szczyt NATO (2016)

W lipcu 2016 był gospodarzem szczytu NATO w Warszawie, którego organizację przyznano Polsce w 2014, oraz przewodniczył części spotkań formalnych szczytu[114].

Kryzys wokół Sądu Najwyższego (2017)

31 lipca 2017 złożył weto wobec uchwalonych głównie głosami posłów Prawa i Sprawiedliwości i wywołujących duże protesty społeczne ustaw o Sądzie Najwyższym i o Krajowej Radzie Sądownictwa[115][116]. W czerwcu 2019 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że przepisy o obniżeniu wieku emerytalnego sędziów Sądu Najwyższego zawarte we wniesionej przez niego i uchwalonej przez Sejm w 2017 ustawie o Sądzie Najwyższym naruszają zasadę nieusuwalności sędziów i są niezgodne z prawem unijnym[117].

W latach 2017–2018 nie powołał na sędziów Sądu Najwyższego 8 osób wskazanych przez rozwiązaną w 2018 Krajową Radę Sądownictwa (KRS)[118]. W listopadzie 2018, półtora roku po wniosku KRS, wręczył jednak nominacje sędziowskie Małgorzacie Wąsek-Wiaderek i Pawłowi Wilińskiemu[119].

W październiku 2018 powołał 27 osób na sędziów Sądu Najwyższego wskazanych przez nową KRS wbrew postanowieniom Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA), który wstrzymał wykonalność uchwał KRS w tej sprawie[120]. Andrzej Duda argumentował, że nie był stroną w sprawach przed NSA i nie otrzymał postanowień sądu, chociaż kopia postanowienia z 27 września wpłynęła do Kancelarii Prezydenta dwa dni przed powołaniem przez niego nowych sędziów SN[120][121]. Krytyczne wobec prezydenta media dostrzegły w tym kolejne naruszenie Konstytucji[122].

Obchody 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości (2018)

Podczas obchodów Narodowego Święta Niepodległości 11 listopada 2016 Andrzej Duda zaapelował o wspólne przygotowanie i świętowanie obchodów 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę w 2018[123]. Pełnomocnikiem prezydenta RP do spraw narodowych obchodów setnej rocznicy odzyskania niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej został minister Wojciech Kolarski[124].

Na wniosek prezydenta RP zwołano Zgromadzenie Narodowe na 5 grudnia 2017 z okazji 150. rocznicy urodzin marszałka Józefa Piłsudskiego, co stanowiło inaugurację obchodów 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę. W orędziu wygłoszonym przed obiema izbami parlamentu tego dnia prezydent zainaugurował obchody jubileuszu stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości[125].

Pozostała działalność

30 marca 2018 odmówił podpisania tzw. ustawy degradacyjnej[126].

Prezentował wypowiedzi sceptyczne wobec Unii Europejskiej, w tym 11 września 2018 nazwał UE „wyimaginowaną wspólnotą, z której dla nas niewiele wynika”[127].

 
Szczyt NATO w Brukseli (11 lipca 2018)

Pełniąc funkcję prezydenta, pozostał aktywnym użytkownikiem mediów społecznościowych, prowadząc osobiście swoje konto na Twitterze, zamieszczając na nim informacje dotyczące swojej prezydentury, jak również luźne komentarze oraz zdjęcia typu selfie, a także wdając się w polemikę z internautami[128][129]. Prezydent posiada także konto na Instagramie[130][131].

Wybrane nominacje i powołania

Życie prywatne

21 grudnia 1994 Andrzej Duda poślubił germanistkę Agatę Kornhauser[154], z którą ma córkę Kingę (ur. 1995)[11]. Ma dwie mło.dsze siostry – Annę i Dominikę[3]. Jego stryjem jest polityk Antoni Duda[4]. Jego teściem jest poeta Julian Kornhauser[154], a szwagrem Jakub Kornhauser.

Jest katolikiem[155].

Wyniki wyborcze

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2007 Prawo i Sprawiedliwość Sejm VI kadencji nr 15 11 158 (3,97%) N[20]
2010 Prawo i Sprawiedliwość Prezydent miasta Krakowa 56 302 (22,38%) N[26]
Rada Miasta Krakowa VI kadencji nr 2 6887 (16,77%) T[26]
2011 Prawo i Sprawiedliwość Sejm VII kadencji nr 13 79 981 (15,79%) T[33]
2014 Prawo i Sprawiedliwość Parlament Europejski VIII kadencji nr 10 97 996 (10,71%) T[47]
2015 KW Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej
Polskiej Andrzeja Dudy
Prezydent RP 5 179 092 (34,76%)[63]
8 630 627 (51,55%) T[68]

Odznaczenia i wyróżnienia

Otrzymane z urzędu

Z tytułu objęcia urzędu prezydenta RP Andrzej Duda został kawalerem Orderu Orła Białego, Wielkim Mistrzem Orderu i przewodniczącym jego Kapituły, a także kawalerem Orderu Odrodzenia Polski I Klasy, Wielkim Mistrzem Orderu i przewodniczącym jego Kapituły.

Ordery i odznaczenia państw obcych
Wyróżnienia i inne odznaczenia

Przypisy

  1. Strona sejmowa posła VII kadencji. [dostęp 2015-05-22].
  2. Magdalena Rubaj, Piotr Bugajski: Andrzej Duda. Prawdziwa historia. Warszawa: Ringier Axel Springer Polska, 2015, s. 14. ISBN 978-83-7813-924-9.
  3. a b Magdalena Rubaj, Piotr Bugajski: Andrzej Duda. Prawdziwa historia. Warszawa: Ringier Axel Springer Polska, 2015, s. 19. ISBN 978-83-7813-924-9.
  4. a b Nasz prezydent elekt Andrzej Duda to mój bratanek. nto.pl, 7 czerwca 2015. [dostęp 2015-11-18].
  5. Andrzej Duda - genealogia przodków - Biblioteka Genealogii Polaków, genealogia.okiem.pl [dostęp 2019-10-24].
  6. Prawdziwa genealogia Dudy, NIEZALEZNA.PL, 24 kwietnia 2015 [dostęp 2019-10-24].
  7. Prezydent harcerz, krakow.gosc.pl [dostęp 2019-08-20].
  8. „Chętnie myślami wracam do harcerskich wspomnień” - prezydent Andrzej Duda odwiedził obóz Skautów Europy, wpolityce.pl [dostęp 2019-10-24].
  9. Andrzej Duda w Krakowie. Wycieczka po miejscach jego dzieciństwa. NASZA RELACJA i ZDJĘCIA, wpolityce.pl [dostęp 2019-08-09].
  10. 100-lecie Szkoły Podstawowej Nr 33 im. Króla Stefana Batorego w Krakowie.
  11. a b c Andrzej Duda. Kalendarium. andrzejduda.pl. s. 8. [dostęp 2015-05-25].
  12. a b Andrzej Duda. prezydent.pl. [dostęp 2015-06-08].
  13. Piotr Lisiewicz: Duda story – historia miłości, podboju gór i niespodziewanego wejścia w politykę. niezalezna.pl, 15 lutego 2015. [dostęp 2015-05-25].
  14. Andrzej Duda, Interes prawny w polskim prawie administracyjnym, Warszawa: C.H. Beck, 2008, ISBN 978-83-7483-883-2, OCLC 233473975.
  15. Andrzej Duda w czasie urlopu na UJ pracował na prywatnej uczelni w Poznaniu. wp.pl, 19 maja 2015. [dostęp 2015-05-29].
  16. Duda bardzo chciał to ukryć. Trafił tam „trochę przypadkiem”, fakt.pl, 24 grudnia 2018 [dostęp 2019-11-08].
  17. Michał Krzymowski, Anna Szulc, Andrzej Duda był działaczem Unii Wolności, newsweek.pl, 14 marca 2015 [dostęp 2015-03-14] [zarchiwizowane z adresu 2015-03-15].
  18. Jak długo prezydent należał do Unii Wolności? Andrzej Duda odpowiada na Twitterze: „Wystarczyło by się zrazić”, wpolityce.pl [dostęp 2019-11-08].
  19. Poselski projekt ustawy o zmianie ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, orka.sejm.gov.pl [dostęp 2019-11-08].
  20. a b Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2015-06-19].
  21. Magdalena Rubaj, Piotr Bugajski: Andrzej Duda. Prawdziwa historia. Warszawa: Ringier Axel Springer Polska, 2015, s. 66. ISBN 978-83-7813-924-9.
  22. Andrzej Duda powołany na Podsekretarza Stanu w Kancelarii Prezydenta RP. prezydent.pl, 16 stycznia 2008. [dostęp 2015-06-08].
  23. Zarządzenie nr 2 Szefa Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 stycznia 2009 r. w sprawie określenia szczegółowego zakresu zadań sekretarzy i podsekretarzy stanu w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz zakresu nadzoru merytorycznego nad komórkami organizacyjnymi Kancelarii.
  24. MGŁA - Smoleńsk - cały film.
  25. Bronisław Komorowski przyjął rezygnację ministrów. prezydent.pl, 6 lipca 2010. [dostęp 2010-09-12].
  26. a b c Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2010-11-24].
  27. Redakcja, Stół oddalił podwyżkę czynszów, Dziennik Polski, 18 stycznia 2012 [dostęp 2019-12-04] (pol.).
  28. Posłowie obejrzą „Mgłę”. wprost.pl, 18 stycznia 2011. [dostęp 2015-12-03].
  29. a b Andrzej Duda. mamprawowiedziec.pl. [dostęp 2015-04-29].
  30. a b Duda honorowym prezesem Ruchu Społecznego im. Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego. telewizjarepublika.pl, 5 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-05].
  31. Ruch Społeczny im. Prezydenta Rzeczypospolitej Lecha Kaczyńskiego, monitorfirm.pl [dostęp 2015-08-06] [zarchiwizowane z adresu 2015-12-08].
  32. Marcin Jerzy Moneta, Misja, Warszawa 2015, s. 210.
  33. a b Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2011-10-28].
  34. Marcin Jerzy Moneta, Misja, Warszawa 2015, s. 238.
  35. Andrzej Duda, www.sejm.gov.pl [dostęp 2019-12-04].
  36. Wyborcza.pl, wyborcza.pl [dostęp 2019-12-04].
  37. Debata prezydencka: Duda poparł karanie więzieniem za in vitro, Komorowski – to średniowiecze. Dziennik Gazeta Prawna, 2015-05-21. [dostęp 2019-03-16].
  38. „Dziś już więzieniem by nie karał, może chłostą”. Poglądy Dudy na in vitro zależne od sondaży?. TVN24, 2015-03-12. [dostęp 2019-03-16].
  39. Sprawa rodziny Bajkowskich. Państwo zawiodło w sprawie dzieci, www.rp.pl [dostęp 2019-12-04] (pol.).
  40. Dramat rodziny Bajkowskich, krakow.gosc.pl [dostęp 2019-12-04].
  41. Janina Paradowska, Anna Dąbrowska, Ranking Posłów POLITYKI rozstrzygnięty, www.polityka.pl, 2013 [dostęp 2019-12-04] (pol.).
  42. Andrzej Duda masakruje PO po Aferze Amber Gold.
  43. CBA doniosło na posła. Hofman zawiesza członkostwo w PiS, wiadomosci.dziennik.pl [dostęp 2019-12-04].
  44. Proces w sprawie największej łapówki w historii Polski, TVN24.pl [dostęp 2019-12-04].
  45. Andrzej Duda nowym rzecznikiem prasowym PiS. pis.org.pl, 27 listopada 2013. [dostęp 2013-11-27].
  46. Andrzej Duda, www.sejm.gov.pl [dostęp 2019-12-04].
  47. a b Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-05-27].
  48. Postanowienie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 maja 2014 r. w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu posła Andrzeja Sebastiana Dudy (M.P. z 2014 r. poz. 399).
  49. Ósma kadencja Parlamentu | Andrzej DUDA | Posłowie do PE | Parlament Europejski, www.europarl.europa.eu [dostęp 2019-12-04] (pol.).
  50. Naruszenia praw człowieka wobec dzieci niepełnosprawnych, www.europarl.europa.eu [dostęp 2019-12-04] (pol.).
  51. Pytania pisemne - Ósma kadencja Parlamentu | Andrzej DUDA | Posłowie do PE | Parlament Europejski, www.europarl.europa.eu [dostęp 2019-12-04] (pol.).
  52. Duda oficjalnym kandydatem na prezydenta. Kaczyński: Polska potrzebuje zmian. tvn24.pl, 6 grudnia 2014. [dostęp 2014-12-06].
  53. Magdalena Rubaj, Piotr Bugajski: Andrzej Duda. Prawdziwa historia. Warszawa: Ringier Axel Springer Polska, 2015, s. 80. ISBN 978-83-7813-924-9.
  54. Wybory Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej 2015: Informacje o Komitecie Wyborczym. prezydent2015.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-05-01].
  55. PIAST nie wystawi kandydata. moje.radio.lublin.pl, 8 lutego 2015. [dostęp 2015-03-30].
  56. Rada Główna SP udzieliła poparcia dla Andrzeja Dudy w wyborach prezydenckich. solidarna.org.pl, 21 marca 2015. [dostęp 2015-03-30].
  57. Oświadczenie w sprawie wyborów prezydenckich. lospolski.pl, 22 kwietnia 2015. [dostęp 2015-04-26].
  58. I Kongres Polski Razem Zjednoczonej Prawicy. pjg.org.pl, 27 kwietnia 2015. [dostęp 2015-04-27].
  59. „Solidarność” poparła Andrzeja Dudę na prezydenta, newsweek.pl, 5 maja 2015 [dostęp 2015-05-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-05-06].
  60. Leszek Rudziński AIP, Wybory prezydenckie 2015. Finał kampanii Andrzeja Dudy: Trzeba zmienić władzę i naprawić Polskę!, Polska Times, 7 maja 2015 [dostęp 2019-09-18] (pol.).
  61. Prezydenckie wycieczki. Komorowski i Duda – porównujemy, kto odwiedził więcej miejscowości, naTemat.pl [dostęp 2019-09-18] (pol.).
  62. Obietnice wyborcze Andrzeja Dudy. Które udało się zrealizować po roku od wyborów?. money.pl. [dostęp 2017-03-14].
  63. a b Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 11 maja 2015 r. o wynikach głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzonych na dzień 10 maja 2015 r.. pkw.gov.pl. [dostęp 2015-05-12].
  64. Grzegorz Braun: nie walczymy o procenty, ale o duszę narodu. Reżyser zapowiedział na kogo zagłosuje w drugiej turze. pch24.pl, 13 maja 2015. [dostęp 2015-05-13].
  65. Jeszcze jeden wysiłek! (oświadczenie Prawicy Rzeczypospolitej). prawicarzeczypospolitej.org, 16 maja 2015. [dostęp 2015-05-18].
  66. UPR w II turze popiera Andrzeja Dudę. niezalezna.pl, 22 maja 2015. [dostęp 2017-01-19].
  67. Popieramy. samoobrona.mazowsze.pl. [dostęp 2015-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  68. a b Ponowne głosowanie. pkw.gov.pl, 25 maja 2015. [dostęp 2015-05-25].
  69. Andrzej Duda zrzekł się członkostwa w PiS. rp.pl, 26 maja 2015. [dostęp 2015-05-26].
  70. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2015-06-06].
  71. Uroczystości inauguracji Prezydenta RP Andrzeja Dudy. prezydent.pl, 6 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-06].
  72. Prezydent do żołnierzy: Jedno jest polskie wojsko i jedna jest Polska. prezydent.pl, 5 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-06].
  73. Prezydent ułaskawił m.in. b. szefa CBA Mariusza Kamińskiego. W: Polska Agensja Prasowa [on-line]. pap.pl, 17 listopada 2015. [dostęp 2015-12-14].
  74. Marek Domagalski. Prezydencka łaska dzieli prawników. „Rzeczpospolita”, s. C2, 19 listopada 2015. 
  75. „Prezydent złamał konstytucję przynajmniej trzykrotnie”. Promotor Andrzeja Dudy krytykuje swojego doktoranta. dziennik.pl, 3 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-20].
  76. a b c Ewa Siedlecka: Czy prezydent złamał konstytucję? Prawnicy podzieleni. wyborcza.pl, 18 listopada 2015. [dostęp 2015-12-20].
  77. Prof. Andrzej Zoll: Prezydent Duda złamał prawo. polskatimes.pl, 19 listopada 2015. [dostęp 2015-12-20].
  78. Koniec sprawy Kamińskiego. Sąd uchylił wyrok skazujący byłych szefów CBA. tvn24.pl, 30 marca 2016. [dostęp 2016-03-30].
  79. a b Małgorzata Kryszkiewicz. Prezydent nie mógł ułaskawić Mariusza Kamińskiego. „Dziennik Gazeta Prawna”, s. B6, 1 czerwca 2017. 
  80. Agata Łukaszewicz. Prezydent nie mógł ułaskawić byłego szefa CBA. „Rzeczpospolita”, s. C1, 1 czerwca 2017. 
  81. Sąd Najwyższy nie może ingerować w sferę prerogatyw Prezydenta RP. prezydent.pl. [dostęp 2017-06-02].
  82. Lista publikacji, w których wskazywano na możliwość stosowania przez Prezydenta RP prawa łaski w postaci indywidualnej abolicji. prezydent.pl. [dostęp 2017-06-02].
  83. Michał Wilgocki: Prezydent Duda publikuje „listę prawników”, którzy go popierają. Jeden z nich: Znalazłem się tam przez nieporozumienie. wyborcza.pl. [dostęp 2017-06-10].
  84. Wojciech Czuchnowski, Agnieszka Kublik: Prezydencka manipulacja z ułaskawieniem Kamińskiego. Co naprawdę sądzą o abolicji przywoływani przez Kancelarię Prezydenta prawnicy. wyborcza.pl. [dostęp 2017-06-10].
  85. a b Jacek Gądek: Cel był prosty: pokazać, że prawnicy przyznali rację Dudzie. Co myślą oni sami? Pytamy. gazeta.pl. [dostęp 2017-06-10].
  86. Dorota Litwin-Lewandowska. Konflikt polityczny na przykładzie sporu o Trybunał Konstytucyjny. „Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska”, 2016. 
  87. Dz.U. z 2015 r. poz. 2129
  88. Prezydent odebrał ślubowanie od sędziów Trybunału Konstytucyjnego. prezydent.pl, 3 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-24].
  89. Prezydent przyjął ślubowanie od sędzi Julii Przyłębskiej. prezydent.pl, 9 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-24].
  90. Andrzej Duda podpisał nowelizację ustawy o TK, komentarze po wystąpieniu prezydenta. onet.pl, 28 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-28].
  91. Stanowisko Prezydium Krajowej Rady Sądownictwa w sprawie uchwalonej 22 grudnia 2015 r. zmiany ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. poz. 1064 ze zm.). krs.pl, 23 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-28].
  92. Nowelizacja ustawy o TK. Prokurator Generalny straszy paraliżem prac. dziennik.pl, 23 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-28].
  93. RPO i HFPC apelują do prezydenta ws. noweli ustawy o TK. rp.pl, 24 grudnia 2015. [dostęp 2015-12-28]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  94. Jerzy Stępień. Rewolucja – świadoma czy nieświadoma. „Ruch prawniczy, ekonomiczny i socjologiczny, rok LXXVIII – zeszyt 1”, 2016. Cytat: Podważenie pozycji ustrojowej Trybunału Konstytucyjnego przez większość rządzącą po 25 października 2015 r. wpisuje się w ciąg zdarzeń głównie o charakterze ustawodawczym, które w istocie przekreślają status Rzeczypospolitej Polskiej jako państwo prawa. Rządzący, na czele z prezydentem, podejmują liczne działania i zaniechania stawiające ich ponad Konstytucją. Tryb i tempo uchwalania przez Sejm regulacji dotyczących ważnych dziedzin życia państwowego, takich jak ustawy: o policji, o mediach elektronicznych, o służbie cywilnej czy o prokuraturze, bez społecznych konsultacji i w atmosferze lekceważenia praw opozycji, niweczy demokrację proceduralną i rodzi najwyższy niepokój o cele, które rządzący stawiają przed sobą. Towarzyszące temu ruchy personalne na wysokich stanowiskach w administracji państwowej, w policji czy w agencjach rządowych, spółkach Skarbu Państwa i mediach publicznych, sprawiają wrażenie niekontrolowanych w pełni – ich gwałtowne nasilenie może wywołać chaos w życiu publicznym i pokusę wprowadzenia rządów autorytarnych.. 
  95. Były prezes SN prof. Adam Strzembosz: Sytuacja wokół TK będzie miała daleko idące konsekwencje międzynarodowe. wyborcza.pl, 2015-12-30. [dostęp 2018-06-15].
  96. Zoll: PiS nie zamierza ustąpić z drogi bezprawia i siły. tvn24.pl, 2015-12-1. [dostęp 2018-06-15].
  97. „To nie jest ten Trybunał, o którym mówi polska konstytucja”. tvn24.pl, 2016-12-21. [dostęp 2018-06-15].
  98. Janusz Schwertner: Andrzej Zoll: Nie rozumiem Kaczyńskiego. Obywatel został sam. Onet.pl, 2017-01-26. [dostęp 2018-06-15].
  99. Jak rozwiązać spór o TK? „Wystarczyłoby zastosować zasady, o których prezydent bardzo pięknie mówił”. tvn24.pl, 2016-06-03. [dostęp 2018-06-15].
  100. Prof. Safjan: „Grozi nam bardzo głęboki paraliż funkcjonowania sądownictwa”. tvn24.pl, 2017-04-09. [dostęp 2018-05-15].
  101. a b „Mam poczucie, że Morawski skompromitował Polskę”. tvn24.pl, 2017-05-11. [dostęp 2018-06-15].
  102. Prof. Łętowska: Trybunał nie może stosować nowelizacji PiS, byłoby to błędne koło. tvn24.pl, 2016-01-06. [dostęp 2018-06-15].
  103. Były prezes Trybunału: Następuje rozkład naszej państwowości. Uderzenie idzie w sądownictwo. tvn24.pl, 2017-02-28. [dostęp 2018-06-15].
  104. Trybunał Konstytucyjny: wydział prawa UJ apeluje do prezydenta Dudy. Radio Kraków, 2015-12-01. [dostęp 2018-06-15].
  105. Prof. Jan Zimmerman, promotor Andrzeja Dudy dla WP: Grozi mu Trybunał Stanu. wp.pl, 2017-06-01. [dostęp 2018-06-15].
  106. Promotor Andrzeja Dudy: wierzyłem i wierzę, że stać go na to, żeby wydobyć się na samodzielność. tvn24.pl, 2017-07-18. [dostęp 2018-06-15].
  107. Juliusz Ćwieluch: Prof. Fryderyk Zoll o tym, jak ważny w państwie jest szacunek do prawa. Polityka, 2016-03-08. [dostęp 2018-06-15].
  108. Jan Woleński: Jeszcze raz o łamaniu konstytucji. Polityka, 2016-12-12. [dostęp 2019-09-22].
  109. Niekonstytucyjny Trybunał, niekonstytucyjna prezes. Profesor Wojciech Sadurski dla OKO.press.. oko.press, 2017-01-14. [dostęp 2018-15-06].
  110. „Trybunał Konstytucyjny popłynął”. Konstytucjonalista komentuje orzeczenie ws. KRS. wyborcza.pl, 2017-06-20. [dostęp 2018-06-15].
  111. Chmaj: Trzy niepublikowane wyroki mają już historyczne znaczenie. tvn24.pl, 2018-03-23. [dostęp 2018-06-15].
  112. Dzień 2. Szczegóły głosowania. Wyrażenie zgody na zarządzenie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ogólnokrajowego referendum. W: Senat Rzeczypospolitej Polskiej [on-line]. senat.gov.pl, 25 lipca 2018. [dostęp 2018-07-26].
  113. Ewa Siedlecka. Prezydent sądzi sędziów. „Gazeta Wyborcza”, s. 1, 29 czerwca 2016. 
  114. tvn24.pl: Sześć spotkań Dudy w czasie szczytu NATO. 5 lipca 2016. [dostęp 2016-09-07].
  115. Prezydent przekazał ustawę o SN do ponownego rozpatrzenia przez Sejm. prezydent.pl, 31 lipca 2017. [dostęp 2017-08-03].
  116. Prezydent przekazał Sejmowi do ponownego rozpatrzenia ustawę o KRS. prezydent.pl, 31 lipca 2017. [dostęp 2017-08-03].
  117. Reforma Dudy naruszyła prawo Unii. „Gazeta Wyborcza”, s. 1, 25 czerwca 2019. 
  118. Łukasz Woźnicki. Duda blokuje nominacje. „Gazeta Wyborcza”, s. 5, 6 września 2018. 
  119. Agata Łukaszewicz. Nowi sędziowie SN w zgodzie z Trybunałem UE. „Rzeczpospolita”, s. A25, 9 listopada 2018. 
  120. a b Łukasz Woźnicki. Prezydent skłamał w Watykanie w sprawie nominacji sędziów SN. „Gazeta Wyborcza”, s. 3, 16 października 2018. 
  121. Wg przedstawiciela Prezydenta RP – nikt nie przekazał Kancelarii Prezydenta odpisu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o zabezpieczeniu. Dokumenty mówią co innego!. W: Stowarzyszenie Sędziów Polskich „Iustitia” [on-line]. iustitia.pl, 12 października 2018. [dostęp 2018-10-18].
  122. Ewa Siedlecka. „Polityka”. 42 (3182), s. 9, 17-10-2018. 
  123. Politycy o apelu prezydenta ws. obchodów 100. rocznicy odzyskania niepodległości. „Jedności nie da się zadekretować ustawą”, wiadomosci.dziennik.pl [dostęp 2019-09-30].
  124. Nowa szefowa KPRP; min. Kolarski pełnomocnikiem prezydenta ds. obchodów stulecia niepodległości, dzieje.pl [dostęp 2019-09-30] (pol.).
  125. Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej / Aktualności / Wydarzenia / Zgromadzenie Narodowe zwołane na 5 grudnia, prezydent.pl [dostęp 2019-09-30].
  126. Andrzej Duda zawetował ustawę degradacyjną. wyborcza.pl, 2018-03-30. [dostęp 2018-05-04].
  127. Andrzej Duda o UE: Wyimaginowana wspólnota, z której dla nas niewiele wynika. dziennik.pl, 11 września 2018. [dostęp 2018-09-16].
  128. radiozet.pl: Andrzej Duda tweetuje i zawstydza internautów. Co takiego napisał prezydent?. 25 stycznia 2016. [dostęp 2016-05-23].
  129. polityka.pl: Foczka, Karolina Wazelina, Pimpuś Sadełko. Czyli kogo śledzi na Twitterze Andrzej Duda. 14 marca 2016. [dostęp 2016-05-23].
  130. twitter.com: Andrzej Duda (pol.).
  131. Instagram.com: Andrzej Duda (pol.).
  132. Prezydent RP przyjął dymisję Rady Ministrów. prezydent.pl, 12 listopada 2015. [dostęp 2015-11-12].
  133. Prezydent powołał rząd. prezydent.pl, 16 listopada 2015. [dostęp 2015-11-16].
  134. Prezydent powołał ministra energii. Tchórzewski zajmie się polityką energetyczną państwa (pol.). tvp.info. [dostęp 2019-09-22].
  135. Adam Kaźmierczak został powołany na członka zarządu NBP. forsal.pl. [dostęp 2019-09-22].
  136. P. A. P. Business Insider Polska , 27 Lip 16 10:30, 2 931: Trzech posłów PiS i dwóch z opozycji w Radzie Mediów Narodowych (pol.). Business Insider, 2016-07-22. [dostęp 2019-09-22].
  137. Prezydent wręczył akty powołania członkom Rady Polityki Pieniężnej. prezydent.pl, 23 lutego 2016. [dostęp 2016-05-06].
  138. Adam Glapiński kandydatem Prezydenta RP na Prezesa NBP. prezydent.pl, 6 maja 2016. [dostęp 2016-05-06].
  139. Prezydent powołał Julię Przyłębską na Prezesa Trybunału Konstytucyjnego. prezydent.pl, 21 grudnia 2016. [dostęp 2017-12-08].
  140. Prezydent RP desygnował Mateusza Morawieckiego na Premiera. prezydent.pl. [dostęp 2017-12-08].
  141. Zaprzysiężenie rządu Morawieckiego. Czekają nas niespodzianki kadrowe?. gazeta.pl. [dostęp 2017-12-11].
  142. Jan Ardanowski nowym ministrem rolnictwa. To on umożliwił Kościołowi wykup ziemi, wyborcza.pl [dostęp 2019-09-29] (pol.).
  143. Gen. Rajmund Andrzejczak szefem Sztabu Generalnego WP, rp.pl [dostęp 2019-09-29] (pol.).
  144. Prezydent odwołał Zdzisława Sokala i powołał swojego nowego przedstawiciela w KNF, wyborcza.pl [dostęp 2019-09-29] (pol.).
  145. Sędzia TK Grzegorz Jędrejek powołany w skład PKW, tvp.info [dostęp 2019-09-29] (pol.).
  146. Redakcja, Rekonstrukcja rządu. Kim są nowi ministrowie?, polityka.pl, 2019 [dostęp 2019-09-29] (pol.).
  147. Sędzia TK Wojciech Sych powołany do Państwowej Komisji Wyborczej, rp.pl [dostęp 2019-09-29] (pol.).
  148. l, Prezydent powołał Mariusza Kamińskiego na stanowisko ministra spraw wewnętrznych i administracji - Polsat News, polsatnews.pl [dostęp 2019-09-29] (pol.).
  149. Przemysław Ciszak (oprac.), Jerzy Kwieciński nowym ministrem finansów. Będzie łączył dwie funkcje, money.pl, 20 września 2019 [dostęp 2019-09-29] (pol.).
  150. Dziś dymisja rządu premiera Mateusza Morawieckiego, gosc.pl [dostęp 2019-11-17].
  151. Mateusz Morawiecki desygnowany na premiera, Onet Wiadomości, 14 listopada 2019 [dostęp 2019-11-17] (pol.).
  152. Jakub Oworuszko, Prezydent powołał nowy rząd, Mateusz Morawiecki tymczasowo ministrem sportu [Skład nowej Rady Ministrów], Polska Times, 15 listopada 2019 [dostęp 2019-11-17] (pol.).
  153. Danuta Dmowska-Andrzejuk została powołana na stanowisko minister sportu, Onet Sport, 5 grudnia 2019 [dostęp 2019-12-05] (pol.).
  154. a b Marek Bartosik: Andrzej Duda: spóźniony pociąg do polityki. gazetakrakowska.pl, 19 listopada 2010. [dostęp 2014-12-04].
  155. Agata Kondzińska: Kościół i Bóg Andrzeja Dudy. Jak kandydat PiS podpiera się wiarą i przywiązaniem do Kościoła. wyborcza.pl, 23 kwietnia 2015. [dostęp 2015-05-22].
  156. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 2010-09-12].
  157. Belgijska Para Królewska z oficjalną wizytą w Polsce. prezydent.pl, 13 października 2015. [dostęp 2015-10-25].
  158. Drugi dzień wizyty Prezydenta RP w Czechach. prezydent.pl, 15 marca 2016. [dostęp 2016-03-15].
  159. Udělení státních vyznamenání při oficiální návštěvě polského prezidenta v ČR (cz.). hrad.cz, 15 marca 2016. [dostęp 2016-03-18].
  160. „Rozmawiając z Rosją, NATO powinno pokazywać charakter”. prezydent.pl, 18 kwietnia 2016. [dostęp 2016-04-18].
  161. Tildelinger av ordener og medaljer (norw.). kongehuset.no, 23 maja 2016. [dostęp 2016-10-02].
  162. Spotkanie Prezydentów Polski i Rumunii. prezydent.pl, 10 lipca 2016. [dostęp 2016-07-11].
  163. Para Prezydencka rozpoczęła wizytę w Finlandii PL/ENG. prezydent.pl, 24 października 2017. [dostęp 2017-10-24].
  164. Prezydent rozpoczął wizytę w Grecji. prezydent.pl, 2017-11-20. [dostęp 2017-11-22].
  165. Prezydent Andrzej Duda otrzymał najwyższe odznaczenie państwowe Łotwy, „PolskieRadio.pl” [dostęp 2018-06-27].
  166. State visit to Poland: consolidation of achieved results, lrp.lt [dostęp 2019-05-16] (ang.).
  167. Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej / Aktualności / Ordery i odznaczenia / Prezydent RP odznaczył Orderem Orła Białego Andreja Kiskę, prezydent.pl [dostęp 2019-06-09] [zarchiwizowane z adresu 2019-05-15] (pol.).
  168. Janina Paradowska, Anna Dąbrowska: Posłowie na medal i posłowie z naganą. polityka.pl, 26 września 2013. [dostęp 2015-06-01].
  169. Ewa Barczyk: Prezydent Andrzej Duda Honorowym Obywatelem Wolbromia. przeglad.olkuski.pl, 29 maja 2015. [dostęp 2015-06-01].
  170. Prezydent Andrzej Duda Honorowym Obywatelem Starego Sącza. sadeczanin.info, 26 września 2016. [dostęp 2016-09-26].
  171. Korea Południowa: Andrzej Duda honorowym obywatelem Seulu (pol.). fakty.interia.pl, 8 lutego 2018. [dostęp 2018-02-08].
  172. Andrzej Duda – Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, BOCHNIA | Miasto Soli [dostęp 2019-05-16] (pol.).
  173. Wizyta Prezydenta RP w Środzie Śląskiej (pol.). www.prezydent.pl, 2019-10-17. [dostęp 2019-10-18].
  174. Andrzej Duda Człowiekiem Wolności 2015. wsieci.pl, 7 stycznia 2016. [dostęp 2016-01-07].
  175. Andrzej Duda – Człowiek Roku Klubów „Gazety Polskiej” za rok 2015. prezydent.pl, 29 stycznia 2016. [dostęp 2016-01-30].
  176. Prezydent Andrzej Duda z nagrodą im. Lecha Kaczyńskiego. prezydent.pl, 7 marca 2016. [dostęp 2016-03-08].
  177. Prezydent Duda w JW GROM, defence24.pl, 4 lipca 2017 [dostęp 2018-01-08] [zarchiwizowane z adresu 2018-01-08].
  178. Prezydent Andrzej Duda dostał honorową odznakę GROM. rp.pl, 2017-07-05. [dostęp 2018-01-08].
  179. Nagroda Prometejska im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Laureatem prezydent Andrzej Duda, NIEZALEZNA.PL, 26 września 2019 [dostęp 2019-10-26].

Bibliografia

Linki zewnętrzne

  • Andrzej Duda w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2011-10-28].