Otwórz menu główne

Andrzej Dulęba (ur. 11 kwietnia 1942 w m. Jęzor) – generał broni pilot Wojska Polskiego.

Andrzej Dulęba
generał broni pilot generał broni pilot
Data i miejsce urodzenia 11 kwietnia 1942
Jęzor
Przebieg służby
Lata służby od 1961 do 2002
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki Wojska Lotnicze i Obrony Powietrznej
Stanowiska dowódca
Późniejsza praca przeniesiony w stan spoczynku
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi

Od 13 listopada 1961 do 19 marca 1964 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. Jana Krasickiego w Dęblinie, a w latach 1972-1975 słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Był pilotem klucza lotniczego, nawigatorem eskadry, dowódcą pułku i zastępcą dowódcy dywizji lotnictwa myśliwsko-bombowego. W powietrzu spędził 2700 godzin.

21 lutego 1990 powierzono mu pełnienie obowiązków dowódcy 2 Dywizji Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego w Pile. 25 marca 1991 powołany został na stanowisko szefa Wojsk Lotniczych-zastępcy dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej. 2 listopada 1995 wyznaczony został na stanowisko szefa Sztabu Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej.

Od 30 sierpnia 1999 do 3 kwietnia 2002 dowodził Wojskami Lotniczymi i Obrony Powietrznej po czym przeniesiony został w stan spoczynku.

21 września 2000 Rada Miasta Świdwina nadała mu tytuł „Honorowego Obywatela Świdwina”[1].

Spis treści

AwanseEdytuj

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Stefan Czmur, Waldemar Wójcik, Generałowie w stalowych mundurach, Redakcja Czasopism Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej przy współpracy Domu Wydawniczego Bellona, Poznań-Warszawa 2003, ​ISBN 83-902541-3-1​ i ​ISBN 83-11-09587-6​, s. 41-43.