Otwórz menu główne

Andrzej Liczik (ur. 4 marca 1977 w Teodozji) − pochodzący z Ukrainy polski amatorski bokser. Mistrz Polski (2003) oraz brązowy medalista mistrzostw Europy (2004) w wadze koguciej, a także czterokrotny mistrz Polski w wadze piórkowej (2005−2007, 2010).

Andrzej Liczik
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1977
Teodozja, ZSRR
Dyscypliny boks
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa Europy
Brąz Pula 2004 waga kogucia

Sportowa karieraEdytuj

Urodził się na Krymie ze związku Białorusina i Rosjanki[1]. Do Polski przybył w 1998 roku, aby walczyć w barwach Imexu Jastrzębie, a potem Victorii Jaworzno. W 2001 i 2002 roku wygrał Turniej im. Feliksa Stamma w wadze koguciej (54 kg).

9 maja 2002 roku otrzymał polskie obywatelstwo[1]. Dwa miesiące później, już jako reprezentant Polski, wziął udział w mistrzostwach Europy w Permie. Mimo że był uznawany za faworyta do medalu, odpadł po pierwszej walce, przegrywając z Gruzinem Oczigawą[2][3]. Bez powodzenia startował również na mistrzostwach świata w Bangkoku, gdy w 1. rundzie zdecydowanie uległ na punkty obrońcy tytułu, Kubańczykowi Guillermo Rigondeaux (1:15)[4]. We wrześniu 2003 roku, walcząc dla Victorii Jaworzno, zdobył swój pierwszy tytuł indywidualnego mistrza Polski (w wadze koguciej).

Pod koniec 2003 roku związał się z klubem Hetman Białystok, którego barwy reprezentował aż do zakończenia kariery[5]. W lutym 2004 roku osiągnął największy sukces w karierze, gdy podczas mistrzostw Europy w Puli zdobył brązowy medal w wadze koguciej. Dzięki temu zdobył również kwalifikację na igrzyska olimpijskie w Atenach. W pierwszej rundzie olimpijskiego turnieju miał wolny los, a w drugiej zmierzył się z brązowym medalistą mistrzostw świata, Bahodirem Sultonovem. Liczik przegrał przed czasem, gdy sędzia zatrzymał pojedynek ze względu na zbyt dużą przewagę Uzbeka (RSCOS-2)[1].

Po igrzyskach Liczik przeszedł do wagi piórkowej (57 kg). W tej kategorii był czterokrotnie mistrzem (2005-2007, 2010) i dwukrotnie wicemistrzem (2004, 2009) Polski, a także trzykrotnie tryumfował w Turnieju im. Feliksa Stamma (2006, 2007, 2010). Był ówcześnie uznawany za jednego z najlepiej wyszkolonych technicznie polskich bokserów[1].

Poza zdobyciem w 2005 roku brązowego medalu mistrzostw Unii Europejskiej, nie odnosił jednak sukcesów na arenie międzynarodowej − nie wystąpił już na mistrzostwach świata, a na mistrzostwach kontynentu w 2006 i 2010 roku odpadał po pierwszej walce.

W marcu 2011 roku w Koninie został wicemistrzem Polski w wadze lekkiej (60 kg). Po turnieju 34-letni Liczik ogłosił zakończenie zawodniczej kariery[5].

Własny klub bokserskiEdytuj

21 października 2013 w Białymstoku Liczik i Krzysztof Zimnoch otworzyli własny klub bokserski Golden Boxing Białystok[6].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d PKOl: LICZIK ANDRZEJ. pkol.pl. [dostęp 10 maja 2011].
  2. Boks: Andrzej Liczik. sport.pl, 5 maja 2004. [dostęp 10 maja 2011].
  3. Sławomir Ciara: Tajna broń ze Wschodu. [dostęp 10 maja 2011].
  4. 12.World Championships - Bangkok, Thailand - July 6-12th 2003 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 10 maja 2011].
  5. a b Andrzej Liczik mówi koniec. bialystok.gazeta.pl, 6 marca 2011. [dostęp 10 maja 2011].
  6. Artykuł na Gazeta.plGolden Boxing Białystok

Linki zewnętrzneEdytuj