Andrzej Oporowski (zm. 1540)

Andrzej Oporowski herbu Sulima (zm. 1540) – wojewoda łęczycki, wojewoda brzeski kujawski, wojewoda inowrocławski, kasztelan łęczycki, kasztelan brzeski kujawski, kasztelan kruszwicki

Syn kasztelana brzeskiego kujawskiego Mikołaja. Wnuk wojewody łęczyckiego Piotra Oporowskiego. Bratanek wojewody brzeskiego kujawskiego Jana i biskupa Andrzeja Oporowskiego.

Brat Beaty za wojewodą podolskim Dawidem Mużyło-Buczackim.

Posłował na sejm radomski w 1505 roku z województwa sieradzkiego[1], na sejmie tym otrzymał kasztelanię kruszwicką z cesji Stanisława Kościeleckiego. Podpisał konstytucję Nihil novi na sejmie w Radomiu w 1505 roku[2]. Podpisał dyplom elekcji Zygmunta I Starego na króla Polski i wielkiego księcia litewskiego[3] na sejmie w Piotrkowie 8 grudnia 1506 roku[4]. W czasie sejmu koronacyjnego otrzymał urząd kasztelana brzeskiego kujawskiego (1507). W 1517 został kasztelanem łęczyckim. Podczas sejmu piotrkowskiego mianowano go wojewodą inowrocławskim (1523), a następnie wojewodą brzeskim kujawskim (1528). W 1530 został starostą grabowskim. W 1532 mianowany wojewodą łęczyckim.

Pozostawał w bliskiej przyjaźni z Łaskimi i Kościeleckimi. Interweniował przez swojego posła u Jana Zapolyi w sprawie uwięzienia Hieronima Łaskiego na Węgrzech w 1534.

Był trzykrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Anna Kościelecka, córka starosty dobrzyńskiego Wincentego i Barbary z Golanic. Miał z nią syna Mikołaja, kasztelana wieluńskiego.

Drugi raz ożenił się z Katarzyną Górską, córką kasztelana lędzkiego Wojciecha i wdową po Mikołaju Nakonowskim.

Trzecią żoną została Dobrochna (Małgorzata), wdowa po Andrzeju Wierzbięcie Wieruszowskim, z którą miał troje dzieci:

  • Anną, żonę Jana Bratoszewskiego
  • Ambrożego, ożenionego z Elżbietą Jemielską.

PrzypisyEdytuj

  1. Posłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 44.
  2. Volumina Legum, t. I. Petersburg 1859, s. 140.
  3. Ludwik Finkel, Elekcya Zygmunta I. Sprawy dynastyi Jagiellońskiej i Unii Polsko-Litewskiej, Kraków 1910, s. 215.
  4. Corpus iuris Polonici. Sectionis 1, Privilegia, statuta, constitutiones, edicta, decreta, mandata regnum Polniae spectantia comprehendentis. Vol. 3, Annos 1506-1522 continentis, Kraków 1906, s. 10, 12.
  5. T. Jaszczołt, Ród Niemiry z Wsielubia - Niemirowiczowie i Szczytowie herbu Jastrzębiec do połowy XVI wieku, [w:] Unia w Horodle na tle stosunków polsko-litewskich, S.Górzynski (red.), Wydawnictwo DiG, Warszawa 2015, s. 230-232

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Oporowski, Polski Słownik Biograficzny, t. 24, s. 134-135