Andrzej Pilipiuk

polski pisarz

Andrzej Pilipiuk (ur. 20 marca 1974 w Warszawie) – polski pisarz fantastyczny i publicysta, laureat nagrody literackiej im. Janusza A. Zajdla za rok 2002. Z wykształcenia archeolog.

Andrzej Pilipiuk
Tomasz Olszakowski
Ilustracja
na konwencie Polcon 2006
Data i miejsce urodzenia

20 marca 1974
Warszawa

Narodowość

Polska

Język

polski

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Dziedzina sztuki

fantasy

Ważne dzieła
Strona internetowa
Andrzej Pilipiuk (2008)
od lewej Andrzej Sapkowski, Jadwiga Zajdel oraz Katarzyna Motyka, przyszła żona Pilipiuka, odbierająca w jego imieniu Nagrodę im. Janusza A. Zajdla (2003)
Andrzej Pilipiuk o historycznej stylizacji językowej na Festiwalu Fantastyki Pyrkon, Poznań 2015

TwórczośćEdytuj

Pilipiuk najbardziej znany jest z wykazującego w pewnym stopniu cechy gawędy cyklu opowiadań o przygodach Jakuba Wędrowycza – zamieszkującego w Starym Majdanie koło Wojsławic plugawego degenerata, bimbrownika i egzorcysty.

Debiutował opowiadaniem Hiena („Fenix” 2/1996), w którym po raz pierwszy pojawiła się postać Jakuba. Od tego czasu Pilipiuk napisał kilkadziesiąt innych opowiadań z tego cyklu, wydanych w kilku zbiorach. Sam nazywa siebie „największym piewcą polskiej wsi od czasów Reymonta[1].

Innymi utworami Pilipiuka jest cykl o kuzynkach Kruszewskich oraz Michale Sędziwoju, alchemiku, który zgodnie z legendami zapewnić miał sobie nieśmiertelność dzięki odkryciu tajemnicy kamienia filozoficznego, gdzie Pilipiuk połączył elementy fabularne oparte na wiedzy historycznej z najnowszymi osiągnięciami naukowymi i technologicznymi, oraz cykl Norweski dziennik, opowiadający o przygodach Tomasza Paczenki, cierpiącego na amnezję młodego uciekiniera z Polski Ludowej, który usiłuje odnaleźć prawdę o sobie i otaczającej go rzeczywistości. Cykl ten jest najstarszym w dorobku autora, prace nad nim rozpoczął Pilipiuk będąc jeszcze nastolatkiem.

W zbiorach opowiadań Pilipiuka stałymi cyklami są historię o Pawle Skórzewskim, żyjącym na przełomie XIX i XX wieku lekarzu i podróżniku oraz Robercie Stormie, współcześnie żyjącym poszukiwaczu antyków, który zawodowo zajmuje się rozwiązywaniem tajemnic historii.

W utworach Pilipiuka często pojawiają się gościnnie postaci z innych jego cykli. Tytułowe bohaterki serii Kuzynki pierwszy raz pojawiły się w jednym z napisanych przez niego tomów Pana Samochodzika. Zarówno w cyklu Kuzynki, jak i Pan Samochodzik pojawia się również przelotnie Jakub Wędrowycz.

Na podstawie opowiadań opublikowanych w albumie komiksowym Dobić dziada (ilustracje i scenariusz: Andrzej Łaski, wydawnictwo Fabryka Słów) w lipcu 2011 roku została wydana nakładem Valkiria Network Fabularyzowana Kolekcjonerska Gra Karciana Jakub Wędrowycz.

W 2012 roku, w związku z wydaniem kolejnego tomu opowiadań o Jakubie Wędrowyczu pt. Trucizna, nakręcono 8-odcinkowy serial Zatruty czwartek, który nie jest związany z żadnym opowiadaniem Andrzeja, choć są one wspominane.

Życie prywatneEdytuj

Pilipiuk, jak sam twierdzi, ma pochodzenie mieszane, a wśród przodków byli także Kozacy[2]. Jego pradziadek Jan (Iwan) Pilipiuk był carskim policjantem w Łabuniach i Zamościu[3].

Ukończył L Liceum Ogólnokształcące im. Ruy Barbosy w Warszawie[4]. Z wykształcenia jest archeologiem, studiował w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego.

4 października 2003 ożenił się z Katarzyną Motyką. W maju 2004 urodziła się ich córka, Łucja. W czerwcu 2011 urodził się ich syn, Tomasz.

W wolnych chwilach zajmuje się numizmatyką i zbieraniem meteorytów, a także stolarstwem i malarstwem. Ceni sobie twórczość pisarzy Nodara Dumbadze, Aleksandra Grina-Griniewskiego i Ferdynanda Ossendowskiego oraz muzykę litewskiego kompozytora Mikalojusa Konstantinasa Čiurlionisa. Mieszka w Krakowie.

PoglądyEdytuj

Pilipiuk znany jest z konserwatywno-liberalnych i monarchistycznych poglądów[potrzebny przypis]. Wielokrotnie wyrażał negatywną ocenę rozmaitych zjawisk współczesnego życia politycznego i gospodarczego. Krytykował przesiąknięty - jego zdaniem - socjalistycznymi zaszłościami ustrój społeczny i gospodarczy, zbaczający według niego w stronę etatyzmu, mierność polskich elit politycznych oraz intelektualnych, niski poziom współczesnej literatury, przede wszystkim zaś, powołując się na własne traumatyczne doświadczenia z okresu szkolnego, poddał krytyce polski system edukacji jako taki, jego zdaniem, hamujący optymalny rozwój wolnej jednostki.

Wybory parlamentarne w 2005Edytuj

W wyborach parlamentarnych 2005 kandydował do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z listy PJKM w okręgu gliwickim; uzyskał 907 głosów i nie objął mandatu[5]; lista nie przekroczyła 5% progu wyborczego.

Wybory do Parlamentu Europejskiego w 2009Edytuj

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 roku kandydował do Parlamentu Europejskiego z listy UPR w okręgu warszawskim 1; uzyskał 1799 głosów i nie objął mandatu[6]; lista nie przekroczyła 5% progu wyborczego.

NagrodyEdytuj

Dziewięciokrotnie nominowany do nagrody im. Janusza A. Zajdla, uhonorowany nią w 2002 roku za opowiadanie Kuzynki, które w 2003 roku rozwinął w powieść. Dwukrotnie zajął trzecie miejsce w głosowaniu na nagrodę Nautilus. Ponadto uhonorowany Pucharem Bachusa i Srebrną Muszlą. W 1998 roku nominowany do Śląkfy, nagrody Śląskiego Klubu Fantastyki w kategorii „Pisarz roku”.

W 2009 roku otrzymał odznakę honorowego członka Astrachańskich Wojsk Kozackich, oraz medal 300 lat Krzyża św. Jerzego - oficjalne odznaczenie państwowe Federacji Rosyjskiej. W lutym 2022 roku po inwazji Rosji na Ukrainę oba odznaczenia odesłał do ambasady Rosji[7][8].

PublikacjeEdytuj

Cykl o Jakubie WędrowyczuEdytuj

Cykl Kuzynki KruszewskieEdytuj

Cykl Pan SamochodzikEdytuj

Andrzej Pilipiuk wydał też w latach 1999–2005, pod pseudonimem Tomasz Olszakowski, 19 tomów kontynuacji przygód Pana Samochodzika:

  • Pan Samochodzik i... Arka Noego, Oficyna Wydawnicza „Warmia”
  • Pan Samochodzik i... rubinowa tiara
  • Pan Samochodzik i... tajemnice warszawskich fortów
  • Pan Samochodzik i... zaginiony pociąg
  • Pan Samochodzik i... sekret alchemika Sędziwoja (pierwsze pojawienie się bohaterek cyklu Kuzynki)
  • Pan Samochodzik i... zaginione poselstwo
  • Pan Samochodzik i... łup barona Ungerna
  • Pan Samochodzik i... zagubione miasto
  • Pan Samochodzik i... wynalazek inżyniera Rychnowskiego
  • Pan Samochodzik i... potomek szwedzkiego admirała
  • Pan Samochodzik i... ikona z Warszawy
  • Pan Samochodzik i... Czarny Książę
  • Pan Samochodzik i... więzień Jasnej Góry
  • Pan Samochodzik i... brązowy notes
  • Pan Samochodzik i... Adam z Wągrowca
  • Pan Samochodzik i... diable wiano
  • Pan Samochodzik i... mumia egipska
  • Pan Samochodzik i... Relikwiarz świętego Olafa
  • Pan Samochodzik i... Zamek w Chęcinach

Cykl Norweski dziennikEdytuj

  • Tom 1: Ucieczka, Fabryka Słów 2005
  • Tom 2: Obce ścieżki, Fabryka Słów 2006
  • Tom 3: Północne wiatry, Fabryka Słów 2007

Cykl Oko JeleniaEdytuj

  • Droga do Nidaros
  • Srebrna Łania z Visby
  • Drewniana Twierdza
  • Pan Wilków
  • Triumf Lisa Reinicke
  • Sfera Armilarna
  • Sowie zwierciadło

Cykl Wampir z...Edytuj

  • Wampir z M-3 – Fabryka Słów, 2011
  • Wampir z MO, Fabryka Słów, 2013
  • Wampir z KC, Fabryka Słów, 2018

Inne powieści i zbiory opowiadańEdytuj

KomiksyEdytuj

InneEdytuj

  • Największa tajemnica ludzkości, powieść, ok. 1997, oficjalnie nie wydana[9][10]
  • A imię jego czterdzieści i cztery, opowiadanie
  • Acla, opowiadanie
  • Brama, opowiadanie
  • Scriptoris, opowiadanie, Nowa Fantastyka. – 1998, nr 3, s. 40-48[11]
  • Spotkanie z pisarzem, opowiadanie
  • Sprawa Filipowa, opowiadanie, wersja pierwotna[12][13]
  • Święty Mikołaj spotyka Dziadka Mroza, opowiadanie, Fenix 1996, nr 12, s. 5-20[11]
  • Zadanie specjalne, opowiadanie[14]
  • Zatoka, opowiadanie
  • Piszemy bestsellera, cykl felietonów[15]
  • Jak pisać fantastykę naukową, poradnik[16]
  • Błękitny trąd, opowiadanie (Częstochowa, Play-it, 2001)
  • Bliżej świata: wiedza o społeczeństwie dla gimnazjum: wychowanie obywatelskie, wychowanie do aktywnego udziału w życiu gospodarczym – podręcznik dla gimnazjalistów do wiedzy o społeczeństwie razem z Marią Wesołowską-Starnawską ISBN 83-88558-61-7.
  • Aparatus, opowiadanie (Science Fiction, sierpień 2011).

Filmowe adaptacje utworówEdytuj

  • Poddasze, reż. Maciej Sowilski (2015) – film krótkometrażowy, adaptacja opowiadania pod tym samym tytułem ze zbioru Rzeźnik drzew.

PrzypisyEdytuj

  1. [1] Wywiad z Andrzejem Pilipiukiem.
  2. Marcin Wyrwał, Nie zabijam tych, których nie lubię, Onet.pl, maj 2009 [zarchiwizowane z adresu 2009-06-07].
  3. [2] Post Andrzeja Pilipiuka, science-fiction.com.pl, listopad 2010.
  4. Znani absolwenci. W: L Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Ruy Barbosy w Warszawie [on-line]. [dostęp 2020-04-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-10)].
  5. Wyniki głosowania. wybory2005.pkw.gov.pl, 2005-09-25. [dostęp 2010-03-25].
  6. Wyniki głosowania. pe2009.pkw.gov.pl, 2009-06-07. [dostęp 2010-03-25].
  7. Wojna (pol.). pilipiuk.com. [dostęp 2022-03-22].
  8. Andrzej Pilipiuk, [w:] encyklopediafantastyki.pl [online] [dostęp 2022-03-22].
  9. Andrzej Pilipiuk – Biografia, www.pilipiuk.com [dostęp 2020-09-17].
  10. Największa tajemnica ludzkości w języku polskim. Pilipiuk Andrzej. E-book: TXT, jar, FB2, doc, epub., czytac.com [dostęp 2020-09-17].
  11. a b Opowiadania, Andrzej Pilipiuk, 20 maja 2013 [dostęp 2020-09-17] (pol.).
  12. Andrzej Pilipiuk – Sprawa Filipowa (pdf) – dokument uzavrano – Pobierz z Doci.pl, doci.pl [dostęp 2020-09-17].
  13. Esensja: ‹Sprawa Filipowa, cz. 1› – Andrzej Pilipiuk, Esensja.pl [dostęp 2020-09-17] (pol.).
  14. Andrzej Pilipiuk – Zadanie specjalne (doc) – dokument wotson – Pobierz z Doci.pl, doci.pl [dostęp 2020-09-17].
  15. Jak napsat bestseller #10 – Otázka čtivosti – www.vandrovec.net, sites.google.com [dostęp 2020-09-17].
  16. Jak psát fantastiku – www.vandrovec.net, sites.google.com [dostęp 2020-09-17].

Linki zewnętrzneEdytuj