Andrzej Pstrokoński

polski koszykarz

Andrzej Stefan Pstrokoński (ur. 28 czerwca 1936 w Warszawie, zm. 24 grudnia 2022) – polski koszykarz, olimpijczyk, trener koszykarski i polityk.

Andrzej Pstrokoński
Data i miejsce urodzenia

28 czerwca 1936
Warszawa

Data śmierci

24 grudnia 2022

Wzrost

185 cm

Masa ciała

90 kg

Kariera
Aktywność

1954–1970

Życiorys

edytuj

Reprezentant Polski podczas igrzysk olimpijskich w Rzymie w 1960 oraz igrzysk olimpijskich w Tokio w 1964. Pięciokrotnie występował na ME: w 1957, 1959, 1961, 1963 i 1965. W kadrze narodowej występował w latach 1956–1966. W tym czasie wziął udział w 200 spotkaniach, notując na swoim koncie 1009 punktów.

W sezonie 1960/1961 ustanowił rekord kariery, zdobywając w wygranym (106:81) meczu o mistrzostwo Polski z Lechem Poznań – 43 punkty[1].

Znajdował się w składzie Legii Warszawa, kiedy ta podejmowała gwiazdy NBA – 4 maja 1964[2]. W zespole All-Stars znajdowali się wtedy: Bill Russell, Bob Pettit, Oscar Robertson, Tom Heinsohn, Jerry Lucas, Tom Gola, Bob Cousy, K.C. Jones, czyli dziś sami członkowie Galerii Sław Koszykówki[2]. W spotkaniu tym zdobył 11 punktów, występując na parkiecie przez cały mecz wraz z Jerzym Puskunem, Januszem Wichowskim, Tadeuszem Suskim i Stanisławem Olejniczakiem[2]. Drużyna z Warszawy przegrała to spotkanie 76:96[2]. Różnica punktów okazała się najniższą spośród wszystkich pięciu drużyn, które rywalizowały z NBA All-Stars.

W decydującym meczu sezonu 1968/1969, Legii z Wybrzeżem Gdańsk, na dwie sekundy przed końcem czasu gry zdobył zwycięskie punkty, przesądzające o mistrzostwie Polski swojego zespołu[3].

W latach 1968–1971 trener kobiecej reprezentacji Polski, w okresie 1971–1975 drużyny warszawskiej Legii oraz reprezentacji męskiej między 1976 a 1977 rokiem. Od 1980 był członkiem zarządu PZKosz.

 
Grób Andrzeja Pstrokońskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Został działaczem Krajowej Partii Emerytów i Rencistów. Z jej ramienia bezskutecznie kandydował w 2006 i 2010 do sejmiku województwa mazowieckiego oraz w 2011 (z listy SLD) do Sejmu. W 2009 zasiadł w prezydium KPEiR, a 19 kwietnia 2012 objął funkcję sekretarza generalnego tej partii.

W 2001 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

Zmarł 24 grudnia 2022 roku. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[5].

Osiągnięcia

edytuj

Na podstawie[6], o ile nie zaznaczono inaczej.

Klubowe

edytuj

Reprezentacja

edytuj

Trenerskie

edytuj
  • Finalista pucharu Polski mężczyzn (1972)
  • Brąz mistrzostw Europy kobiet (1968)
  • Uczestnik mistrzostw Europy kobiet (1968, 1970 – 6. miejsce)

Przypisy

edytuj
  1. Andrzej Pstrokoński: Kosz Pełen Wrażeń. Warszawa: Fundacja na rzecz Historii Polskiego Sportu, 2017, s. 414. ISBN 978-83-942470-3-4.
  2. a b c d Historia: Jedną piątką przeciwko gwiazdom NBA. legionisci.com, 11 lutego 2013. [dostęp 2022-06-28].
  3. Legia mistrzem. „Trybuna Robotnicza”, s. 4, Nr 64 z 17 marca 1969. 
  4. M.P. z 2002 r. nr 8, poz. 143.
  5. Marcin Szymczyk: Pogrzeb Andrzeja Pstrokońskiego. legia.net, 2022-12-29. [dostęp 2023-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-01-03)].
  6. Historia: Ponad 1000 meczów Andrzeja Pstrokońskiego w Legii!. legionisci.com, 20 października 2010. [dostęp 2022-06-28].
  7. Marek Cegliński, Łukasz Cegliński, Dariusz Pawłowski: Zieloni kanonierzy. Pruszków: MC Media Marek Cegliński, 2016, s. 172. ISBN 978-83-946433-0-0.

Bibliografia

edytuj