Andrzej Rettinger

polski aktor

Andrzej Rettinger (ur. 19 kwietnia 1924 w Warszawie, zm. 5 sierpnia 2001 w Konstancinie-Jeziornej) – polski aktor i reżyser teatralny, uczestnik powstania warszawskiego.

Andrzej Rettinger
Data i miejsce urodzenia 19 kwietnia 1924
Warszawa
Data i miejsce śmierci 5 sierpnia 2001
Konstancin-Jeziorna
Zawód aktor, reżyser teatralny
Współmałżonek

Maria Straszewska-Rettinger

Zespół artystyczny
Teatr Lalki i Aktora w Lublinie
Teatr Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze
Teatr Lalek "Chochlik" we Wrocławiu
Teatr Lalek w Wałbrzychu
Teatr Ziemi Opolskiej w Opolu
Olsztyński Teatr Lalek
Grób Andrzeja Rettingera na Cmentarzu w Skolimowie

ŻyciorysEdytuj

W latach II wojny światowej zdał maturę na tajnych kompletach. Był żołnierzem Armii Krajowej (ps. Rawicz), służąc w 3 kompanii 3 Batalionu Pancernego AK "Golski". Podczas powstania walczył na warszawskim Śródmieściu, natomiast po jego upadku trafił do niewoli niemieckiej i został osadzony w Stalagu X B w Sandbostel (nr jeniecki 225136). Po wyzwoleniu obozu wstąpił w szeregi polskiej 1 Dywizji Pancernej.
W 1947 roku powrócił do Polski. W latach 1948-1953 studiował na Wydziale Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi, z której to uczelni został usunięty decyzją Komisji Dyscyplinarnej za przynależność do AK oraz udział w powstaniu warszawskim. Przez kolejne cztery lata pracował w domach kultury w Szczecinie i Jeleniej Górze. Następnie pracował w teatrach lalkowych na terenie całego kraju: jako aktor-lalkarza w Teatrze Lalki i Aktora w Lublinie (1957-1959), Teatrze Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze (1959-1963 oraz 1969-1970), Teatrze Lalek "Chochlik" we Wrocławiu (1964-1966), Teatrze Lalek w Wałbrzychu (1966-1969) i w Teatrze Lalek przy Teatrze Ziemi Opolskiej w Opolu (1970-1972) oraz jako reżyser teatralny: ponownie w Teatrze Lalek "Chochlik" we Wrocławiu, przemianowanym następnie na Wrocławski Teatr Lalek (1966-1969 i 1979-1984) oraz w Olsztyńskim Teatrze Lalek. Gościnnie reżyserował również w teatrach lalek w Rabce-Zdroju[1], Rzeszowie[2], Słupsku[3] oraz w Białymstoku. W 1964 roku otrzymał III nagrodę za widowisko "Lodoiska" Wojciecha Bogusławskiego oraz II nagrodę za reżyserię na II Festiwale Teatrów Lalek w Opolu. W 1972 roku złożył eksternistyczny egzamin reżyserski.
W 1951 roku zawarł związek małżeński z Marią Anielą Straszewską - również reżyserka teatralną[4]. Pochowany w kwaterze artystów na cmentarzu parafialnym w Skolimowie (Konstancin-Jeziorna).

FilmografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Premiery 1971-1990 (pol.). www.rabcio.nowotarski.pl. [dostęp 2018-09-05].
  2. Tygrys Pietrek (pol.). www.teatrmaska.pl. [dostęp 2018-09-05].
  3. Bajki Pana Brzechwy (pol.). www.e-teatr.pl. [dostęp 2018-09-05].
  4. Ród TARNOWSKI , h. Leliwa, and their Relatives (pol.). www.rodtarnowski.com. [dostęp 2018-09-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-07-03)].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj