Andrzej Szczepkowski

polski aktor

Andrzej Tadeusz Szczepkowski (ur. 26 kwietnia 1923 w Suchej Beskidzkiej, zm. 31 stycznia 1997 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, pedagog, w latach 1981–1982 prezes Związku Artystów Scen Polskich, senator I kadencji.

Andrzej Szczepkowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 kwietnia 1923
Sucha Beskidzka
Data i miejsce śmierci 31 stycznia 1997
Warszawa
Zawód aktor, pedagog
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej
Jadwiga Jankowska-Cieślak i Andrzej Szczepkowski w 1973
Grób Andrzeja Szczepkowskiego na cmentarzu Powązkowskim

ŻyciorysEdytuj

Był synem Michała Szczepkowskiego i Heleny z domu Recht, pochodzącej z niemieckiej rodziny.

Małą maturę zdał w 1938 w V Państwowym Gimnazjum i Liceum typu humanistycznego w Krakowie. W związku z przeniesieniem służbowym ojca w tymże roku rozpoczął naukę w IV Liceum Neoklasycznym im. Jana Długosza we Lwowie, które ukończył zdaną maturą w 1940 (już pod radziecką okupacją). W czasie niemieckiej okupacji pracował przy hodowli wszy jako strzykacz w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami we Lwowie, kierowanym przez profesora Rudolfa Weigla[1].

W 1945 ukończył Studium Teatralne przy Starym Teatrze w Krakowie. Jako aktor był związany z teatrami w Krakowie, Poznaniu, Katowicach i Warszawie.

Podczas wydarzeń sierpniowych w 1980 przyłączył się do skierowanego do władz komunistycznych apelu 64 naukowców, literatów i publicystów o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami[2]. W latach 1989–1991 sprawował mandat senatora I kadencji Senatu. Został wybrany z ramienia Komitetu Obywatelskiego, reprezentując województwo chełmskie. Przystąpił do klubu parlamentarnego Unii Demokratycznej.

Był autorem dowcipnych wierszowanych epitafiów dla żyjących, z których najbardziej znane dotyczy Jana Alfreda Szczepańskiego („Tu leży Jaszcz. Przechodniu – naszcz!”)[3].

Otrzymał Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)[4] i Złoty Krzyż Zasługi (1954)[5].

Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 172–2–5)[6].

Życie prywatneEdytuj

Był zięciem Jana Parandowskiego i mężem Romy z domu Parandowskiej. Był ojcem Joanny Szczepkowskiej, dziadkiem Marii Konarowskiej i Hanny Konarowskiej.

FilmografiaEdytuj

AktorEdytuj

GłosEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Alfabetyczny wykaz osób zatrudnionych w instytucie prof. Rudolfa Weigla i zawody niektórych z nich po II wojnie światowej. lwow.home.pl. [dostęp 2009-12-23].
  2. Apel (64 intelektualistów wraz z załączonym suplementem zawierającym nazwiska sygnatariuszy apelu). karta.org.pl. [dostęp 2020-09-26].
  3. Anna Bikont, Joanna Szczęsna: Epitafia, czyli uroki roztaczane przez niektóre zwłoki. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1998, s. 15, 78–85.
  4. M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400
  5. M.P. z 1954 r. nr 112, poz. 1564
  6. Cmentarz Stare Powązki: ANDRZEJ SZCZEPKOWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-12-19].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj