Andrzej Werner (krytyk)

polski krytyk

Andrzej Werner (ur. 14 września 1940 w Warszawie) – polski krytyk literacki i filmowy, historyk literatury, profesor nauk humanistycznych, współpracownik drugiego obiegu w czasach PRL, pracownik Instytutu Badań Literackich PAN.

Andrzej Werner
Data i miejsce urodzenia 14 września 1940
Warszawa
Zawód, zajęcie krytyk literacki i filmowy, historyk literatury
Tytuł naukowy profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1964 był pracownikiem Instytutu Badań Literackich w Warszawie. W 1968 doktoryzował się na podstawie pracy o Tadeuszu Borowskim. W 1978 należał do sygnatariuszy deklaracji założycielskiej Towarzystwa Kursów Naukowych i był jego wykładowcą. Publikował w Biuletynie Informacyjnym KSS „KOR”, „Głosie”, „Krytyce”. W ramach TKN prowadził wykłady Ideowe oblicze polskiego kina. W okresie wydarzeń sierpniowych w 1980 przyłączył się do skierowanego do władz komunistycznych apelu 64 naukowców, literatów i publicystów o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami[1]. W tym samym roku został członkiem NSZZ „Solidarność”, wchodził w skład Komisji Ekspertów ds. Kultury przy zarządzie Regionu Mazowsze. Internowany 13 grudnia 1981, osadzony w areszcie śledczym na Białołęce, trafił następnie do Ośrodka Internowania w Jaworzu, skąd został zwolniony 23 grudnia 1981. W latach 80. publikował w prasie drugiego obiegu, m.in. „Kulturze niezależnej”. od 1983 był członkiem Komitetu Kultury Niezależnej, a od 1984 członkiem kolegium Niezależnej Oficyny Wydawniczej. W 1987 wydał zbiór Polskie, arcypolskie..., za który w 1987 otrzymał Nagrodę „Solidarności” Wydawców. W 1990 praca ta, poświęcona wyborom ideowym polskich literatów i filmowców w czasach PRL, była podstawą jego habilitacji. W 1998 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. Przez cała karierę zawodową związany z IBL, był również wykładowcą Wolnego Uniwersytetu Berlina i Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.

Był członkiem ZLP. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Stowarzyszenia Filmowców Polskich (w którym przewodniczył Kołu Piśmiennictwa Filmowego) oraz polskiego PEN Clubu (w którym w 1997 został członkiem zarządu). Był członkiem komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010 i w 2015[2][3].

W 2011 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

PublikacjeEdytuj

  • Zwyczajna apokalipsa: Tadeusz Borowski i jego wizja świata obozów (1971)
  • Polskie, arcypolskie... (1987)
  • Pasja i nuda (1991)
  • Dekada filmu (1997)
  • Krew i atrament (1997)
  • To jest kino (1999)
  • Wysoko, nie na palcach: o pisarstwie Jana Józefa Szczepańskiego (2003)

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Prof. dr hab. Andrzej Ryszard Werner, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2014-04-26].
  • Grzegorz Boguta, Mirosław Chojecki (wstęp), Ludzie NOWEJ 1977–2007, Niezależna Oficyna Wydawnicza Nowa, Warszawa 2007.
  • Ryszard Terlecki, Uniwersytet Latający i Towarzystwo Kursów Naukowych 1977–1981, Instytut Europejskich Studiów Społecznych i Poligrafia Wyższego Seminarium Duchownego, Kraków-Rzeszów 2000.