Andrzej Zapałowski

polski polityk

Andrzej Tomasz Zapałowski (ur. 6 listopada 1966 w Wałbrzychu) – polski polityk i historyk, doktor habilitowany nauk społecznych, nauczyciel akademicki, poseł na Sejm III kadencji, od 2005 do 2009 deputowany do Parlamentu Europejskiego VI kadencji.

Andrzej Zapałowski
Ilustracja
Andrzej Zapałowski (2012)
Data i miejsce urodzenia 6 listopada 1966
Wałbrzych
Poseł do PE VI kadencji
Okres od 12 lipca 2005
do 13 lipca 2009
Przynależność polityczna Naprzód Polsko
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności Medal Komisji Edukacji Narodowej Medal „Pro Patria” Krzyż Pamięci Ofiar Banderowskiego Ludobójstwa Medal XXX-lecia Związku Żołnierzy Wojska Polskiego Medal za zasługi dla Kresów Złoty Medal „Zasłużony dla Obrony Terytorialnej” Odznaka „Za Zasługi dla ZKRPiBWP”

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia historyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie w 1990 oraz prawnicze w filii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Rzeszowie w 1998. W 2003 obronił na Akademii Obrony Narodowej doktorat z zakresu nauk o wojskowości. W 2017 został doktorem habilitowanym nauk społecznych na Akademii Sztuki Wojennej[1]. Pracował jako nauczyciel historii w Przemyślu.

W latach 1980–1986 działał w nieformalnym opozycyjnym ruchu wewnątrz Związku Harcerstwa Polskiego[2], następnie należał do Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej. W latach 1986–1990 kierował Niezależnym Zrzeszeniem Studentów na krakowskiej WSP, później związany z Konfederacją Polski Niepodległej. Do Sejmu został wybrany w 1997 z listy Akcji Wyborczej Solidarność (z rekomendacji KPN-OP), opuścił AWS w 1998 w proteście przeciwko usunięciu z klubu parlamentarnego Adama Słomki. W 2001 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję jako bezpartyjny z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego[3].

W 2002 przystąpił do Ligi Polskich Rodzin i zasiadł we władzach krajowych tej partii. W wyborach samorządowych w tym samym roku bez powodzenia kandydował z jej ramienia na prezydenta Przemyśla (otrzymał 12,05% głosów)[4]. W 2004 kandydował z listy LPR do Parlamentu Europejskiego w okręgu podkarpackim. Po śmierci deputowanego Filipa Adwenta w czerwcu 2005 zajął jego miejsce w Parlamencie Europejskim[5]. Wkrótce opuścił LPR, przechodząc do frakcji Unii na rzecz Europy Narodów. W 2006 został prezesem Podkarpackiej Ligi Samorządowej. W 2008 był jednym z założycieli partii Naprzód Polsko[6], objął funkcję skarbnika w zarządzie tej partii, z której wystąpił w styczniu 2010. W 2009 nie ubiegał się o reelekcję w wyborach europejskich, popierając listę Prawicy Rzeczypospolitej. W wyborach prezydenckich w 2010 poparł kandydaturę Marka Jurka i wszedł w skład jego społecznego komitetu poparcia[7]. W wyborach samorządowych w 2010 bez powodzenia kandydował z ramienia Wspólnoty Samorządowej Doliny Sanu na urząd prezydenta Przemyśla (otrzymał 8,82% głosów)[8] oraz do rady miasta. W 2014 w eurowyborach poparł kandydatkę Polski Razem[9], a w wyborach samorządowych z ramienia komitetu Patriotyczny Polski Przemyśl ponownie bezskutecznie startował do rady miejskiej[10]. W 2015 przystąpił do nowo powstałej partii Jedność Narodu (zasiadał w jej radzie krajowej). Jako jej działacz w tym samym roku został zarejestrowany jako lider listy KWW Grzegorza Brauna „Szczęść Boże!” do Sejmu w wyborach parlamentarnych, jednak lista ta została przed wyborami wyrejestrowana. W 2017 JN została wykreślona z ewidencji partii.

W wyborach w 2018 Andrzej Zapałowski uzyskał mandat radnego Przemyśla z listy ugrupowania Kukiz’15[11]. W marcu 2019 dołączył do Konfederacji KORWiN Braun Liroy Narodowcy powołanej na potrzeby wyborów do Parlamentu Europejskiego. Jako przedstawiciel środowisk kresowych[12] oraz Federacji dla Rzeczypospolitej (ugrupowania Marka Jakubiaka), znalazł się na liście jej kandydatów[13]. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku jako kandydat bezpartyjny był liderem listy Konfederacji Wolność i Niepodległość do Sejmu RP w okręgu krośnieńskim; zdobył 12 579 głosów i nie uzyskał mandatu[14].

Został również prezesem rzeszowskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Geopolitycznego, a także wykładowcą Uniwersytetu Rzeszowskiego i Wyższej Szkoły Prawa i Administracji w Przemyślu[15]. Wszedł w skład Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków[16].

Życie prywatneEdytuj

Był żonaty z Ewą, zmarłą w 2006, z którą ma troje dzieci[17][18].

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

W 2009, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej, został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[19]. W 2017, za zasługi w działalności na rzecz niepodległości i suwerenności Polski oraz respektowania praw człowieka w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, prezydent Andrzej Duda nadał mu Krzyż Wolności i Solidarności[20].

W 2019 został wyróżniony medalem za zasługi dla Kresów przyznanym przez Stowarzyszenie Kresowian Kędzierzyn-Koźle[21], a także Medalem „Pro Patria” nadanym przez szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Jana Józefa Kasprzyka[22].

Otrzymał również Medal Komisji Edukacji Narodowej, Medal XXX-lecia Związku Żołnierzy Wojska Polskiego, Krzyż Pamięci Banderowskiego Ludobójstwa, Złoty Medal „Zasłużony dla Obrony Terytorialnej” oraz Odznakę „Za Zasługi dla Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych”[23].

PrzypisyEdytuj

  1. Gratulacje dla dra hab. Andrzeja Zapałowskiego!. geopolityka.net, 25 kwietnia 2017. [dostęp 2017-12-25].
  2. Artur Brożyniak: Andrzej Tomasz Zapałowski. encysol.pl. [dostęp 2019-07-14].
  3. Serwis PKW – Wybory 2001. [dostęp 2017-12-25].
  4. Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2017-12-25].
  5. Zapałowski zastąpi Adwenta w PE. wp.pl, 27 czerwca 2005. [dostęp 2017-12-25].
  6. Od jutra zapisy do ugrupowania „Naprzód Polsko”. nowiny24.pl, 30 listopada 2008. [dostęp 2017-12-25].
  7. W Warszawie został zaprezentowany Społeczny Komitet Poparcia Marka Jurka. marekjurek.pl, 16 czerwca 2010. [dostęp 2019-03-14].
  8. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2017-12-25].
  9. Gosia Dachnowicz startuje do PE. zapalowski.eu, 27 czerwca 2005. [dostęp 2017-12-25].
  10. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2017-12-25].
  11. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-10-26].
  12. Konfederacja rośnie w siłę! Środowiska kresowe dołączają do Korwina, Brauna i Liroya. nczas.com, 14 marca 2019. [dostęp 2019-03-17].
  13. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-04-20].
  14. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-15].
  15. Czy potępić akcję „Wisła”? Za i przeciw. nowiny24.pl, 9 stycznia 2013. [dostęp 2017-12-25].
  16. Lista członków Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków. bibula.com. [dostęp 2017-12-25].
  17. Wieczny odpoczynek…. podkarpacie24.pl, 8 marca 2006. [dostęp 2018-11-20].
  18. Pozostaną w pamięci. Kondolencje. „Tygodnik Sanocki”. Nr 11 (749), s. 10, 17 marca 2006. 
  19. Odznaczenia w 30 lecie KPN. prezydent.pl, 11 września 2009. [dostęp 2017-12-25].
  20. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 stycznia 2017 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2017 r. poz. 314).
  21. Pamięć o nich nie może zginąć. Wojewódzkie Dni Kultury Kresowej. kk24.pl, 2 czerwca 2019. [dostęp 2019-07-14].
  22. Andrzej Zapałowski z medalem „Pro Patria”. zycie.pl, 16 września 2019. [dostęp 2019-09-19].
  23. Andrzej Zapałowski: Współczesne Wojska Obrony Terytorialnej w obronie narodowej. Olsztyn: Cepheus, 2019, s. 4 (okładki), seria: Pomysły na wojsko. ISBN 978-83-66130-76-0.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj