Otwórz menu główne

Anima i animusarchetypy psychiki w psychologii analitycznej Carla Gustava Junga. Element, który jest przeciwieństwem i dopełnieniem persony. Harmonijny rozwój osobowości wymaga obecności obydwu tych pierwiastków i równowagi między nimi.

Spis treści

Geneza terminówEdytuj

Lukrecjusz rozróżniał duszę biologiczną, anima, od mieszczącej się w sercu duszy subtelnej, zwanej animus i będącej centrum zdolności poznawczych i emocji. Echo tej koncepcji widać w psychoanalizie.

AnimaEdytuj

Kobiecy aspekt psychiki mężczyzny; ideał kobiety istniejący w męskiej nieświadomości. Stanowi wyraz wszystkich tendencji kobiecych w psychice mężczyzny[1].

AnimusEdytuj

Męski archetyp w psychice kobiecej; ideał mężczyzny istniejący w nieświadomości kobiety.

Cztery płcieEdytuj

Współcześnie stosuje się te pojęcia jako odpowiednik wymiarów kobiecości i męskości dla obu płci.

PrzypisyEdytuj

  1. Ole Vedfelt: Kobiecość w mężczyźnie. Piotr Billig (tł.). Wyd. 2. Warszawa: ENETEIA Wydawnictwo Psychologii i Kultury, 2004, s. 27, seria: Biblioteka jungowska. ISBN 83-85713-46-8.

BibliografiaEdytuj

  • Shahrokh NC, Hales RE: Amerykański słownik psychiatryczny. Wrocław: Elsevier Urban & Partner, 2009. ISBN 978-83-7609-058-0.

Linki zewnętrzneEdytuj