Otwórz menu główne

Anna Kramarczyk (ur. 8 marca 1950 w Gryfowie Śląskim) – polska aktorka teatru lalek oraz pedagog, od roku 1976 związana z Wrocławskim Teatrem Lalek. Profesor na Wydziale Lalkarskim Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie, filia we Wrocławiu.

Anna Kramarczyk
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1950
Gryfów Śląski, Polska
Zawód aktorka
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Ukończyła studia na Wydziale Lalkarskim wrocławskiej filii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (1976). Jeszcze przed rozpoczęciem studiów występowała w Teatrze Misterium, grając w adaptacji Bram raju J. Andrzejewskiego oraz w Studenckim Teatrze Kalambur[1].

Od roku 1976 pracuje we Wrocławskim Teatrze Lalek[2]. Zadebiutowała w przedstawieniu O krasnoludkach i sierotce Marysi M. Konopnickiej w reżyserii S. Stapfa. Grała następnie w wielu spektaklach dla dzieci, m.in. w Królowej Śniegu (1977), Iliadzie (1979), Baśni o pięknej Parysadzie (1981), Porwaniu w Tiutiurlistanie (1989), Historii o Ptaku Cis (1993), Prometeuszu (1998), Czarodziejskim krzesiwie (1999), Baśni o biednym Jasiu (2000). Spektakle te pokazywano na festiwalach w Polsce, a także w Japonii, Rosji, Niemczech, Belgii, Czechach i na Litwie[3]. Za rolę w przedstawieniu Dokąd pędzisz, koniku? otrzymała Nagrodę Aktorską na VI Biennale Sztuki dla Dziecka IX Przeglądu Teatrów dla Dzieci w Poznaniu w roku 1984[4]. W 1989 r. przyznano jej wrocławską nagrodę „Złota Pacynka”[5], a w roku 2005 zwyciężyła w plebiscycie popularności organizowanym przez Wrocławskie Centrum Twórczości Dziecka i „Gazetę Wyborczą”[6].

Brała również udział w spektaklach Sceny dla Dorosłych WTL: Gyubal Wahazar S.I. Witkiewicza (1987) oraz Faust J.W. Goethego (1989). Przedstawienia te, reżyserowane przez Wiesława Hejnę ze scenografią Jadwigi Mydlarskiej-Kowal[7] prezentowano i nagradzano na licznych polskich i zagranicznych festiwalach (m.in. w Niemczech, Szwajcarii, Danii, Włoszech, Chorwacji oraz Kanadzie)[3].

Przygotowała trzy monodramy, które spotkały się z uznaniem krytyki teatralnej[8]. W roku 2002 powstała Calineczka według H.Ch. Andersena w reż. W. Hejny, nagrodzona na II Festiwalu Teatrów Lalek „Katowice - Dzieciom” (2003) i na 43. Międzynarodowych Wrocławskich Spotkaniach Teatrów Jednego Aktora (2009)[9]. Następnie zagrała w 2006 r. sztukę E. Brylla Słowik w reżyserii A. Maksymiaka. Zdobyła za nią nagrody na 40. Międzynarodowych Wrocławskich Spotkaniach Teatrów Jednego Aktora (2006), XIX MFT „Walizka” (Łomża 2006), 23. Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu (2006) oraz na V Międzynarodowym Festiwalu Solistów Lalkarzy w Łodzi (2007)[4]. W roku 2014 odbyła się premiera opartego na wykorzystaniu technik multimedialnych monodramu Plama według scenariusza i w reżyserii M. Majewskiej[10], za który otrzymała nagrodę na 48. edycji Wrostja (2014)[11].

Wystąpiła w kilku rolach filmowych i telewizyjnych, m.in. w filmie Komornik (2005) w reż. F. Falka, serialach telewizyjnych: Biuro kryminalne, Tango z aniołem, Licencja na wychowanie, Pierwsza miłość[12]. Użyczyła swojego głosu w dubbingach filmów: Terra, Pana Magorium cudowne emporium, Sklep dla samobójców, seriali animowanych: Opowieści biblijne, Kropelka - przygody z wodą, Sekretny świat misia Beniamina, Łowcy smoków oraz gier komputerowych.

W latach 1992-2008 prowadziła wspólnie z Krzysztofem Grębskim prywatny lalkowy teatr edukacyjny „Kram”[1].

Od roku 1977 zajmuje się również pracą pedagogiczną w Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie (filia we Wrocławiu). Ukończyła dodatkowo Podyplomowe Studia Logopedyczne na Uniwersytecie Wrocławskim (1996), a także Polsko-Amerykańskie Studium Komunikacji Społecznej przy Politechnice Wrocławskiej (2000)[13]. W latach 2002-2008 przez dwie kadencje sprawowała funkcję prodziekana, a w latach 2008-2012 była dziekanem Wydziału Lalkarskiego PWST. W roku 2014 otrzymała tytuł profesora sztuk teatralnych[14].

Została wyróżniona odznaczeniem „Zasłużony Działacz Kultury” (1986). Przyznano jej także Brązowy (1989), Srebrny (2005)[15] oraz Złoty Krzyż Zasługi (2016)[16].

Wybrane role teatralneEdytuj

  • M. Konopnicka, O krasnoludkach i sierotce Marysi, reż. S. Stapf, rola: Krasnoludek, Wrocławski Teatr Lalek, 1976
  • J. Szwarc (wg H. Ch. Andersena), Królowa śniegu, rola: Królowa śniegu, reż. W. Wieczorkiewicz, rola: Królowa śniegu, Wrocławski Teatr Lalek, 1977
  • Homer, Iliada, reż. K. Braun, Wrocławski Teatr Lalek, 1979
  • B. Leśmian, Baśń o pięknej Parysadzie, reż. E. Dobraczyński, rola: Księżniczka Parysada, Wrocławski Teatr Lalek, 1981
  • R. Moskova, Dokąd pędzisz, koniku?, reż. W. Wieczorkiewicz, rola: Jarmarczna Szkapa, Wrocławski Teatr Lalek, 1983
  • O. Preussler, Malutka czarownica, reż. A. Proszkowska, rola: Czarownica, Wrocławski Teatr Lalek, 1985
  • S.I. Witkiewicz, Gyubal Wahazar, reż. W. Hejno, role: Baba, Ojciec Pungenty, Wrocławski Teatr Lalek, 1986
  • J.W. Goethe, Faust, reż. W. Hejno, role: Koczkodan, Bieda, Lemur, Wrocławski Teatr Lalek, 1989
  • W. Żukrowski, Porwanie w Tiutiurlistanie, reż. B. Nauka, rola: Cyganka, Wrocławski Teatr Lalek, 1989
  • B. Svanton, I. Borde-Klein, Księżniczka i klown, reż. A. Maksymiak, rola: Klown, Wrocławski Teatr Lalek, 1991
  • J. Kulmowa, Historia o ptaku Cis, reż. A. Maksymiak, rola: Doremus, Wrocławski Teatr Lalek, 1993
  • K. Makuszyński, Krawiec Niteczka, reż. W. Hejno, rola: Cyganka, Wrocławski Teatr Lalek, 1994
  • R. Bloss, K. Kopka, Jadwiga ze Śląska, reż. W. Hejno, rola: Wisielec, Wrocławski Teatr Lalek, 1996
  • D. Müller, Prometeusz, reż. W. Hejno, rola: Pandora, Wrocławski Teatr Lalek, 1998
  • J. Bielunas (wg H. Ch. Andersena), Czarodziejskie krzesiwo, reż. J. Bielunas, rola: Karczmarka, Wrocławski Teatr Lalek, 1999
  • K. Dworakowski, B. Pejcz, Baśń o biednym Jasiu, reż. B. Pejcz, rola: Lwica, Wrocławski Teatr Lalek, 2000
  • A. Zaskórska (wg H. Ch. Andersena), Calineczka, reż. W. Hejno, monodram, Wrocławski Teatr Lalek, 2002
  • E. Bryll, Słowik, reż. A. Maksymiak, monodram, Wrocławski Teatr Lalek, 2006
  • M. Majewska, Plama, reż. M. Majewska, monodram, Wrocławski Teatr Lalek, 2014
  • T. Man, Zostań moim przyjacielem, reż. K. Grębski, Wrocławski Teatr Lalek, 2017

Polski dubbingEdytuj

FilmyEdytuj

  • Terra, 2007
  • Pana Magorium cudowne emporium, 2007
  • Sklep dla samobójców, 2013

SerialeEdytuj

  • Opowieści biblijne (pierwsza wersja), 1988-2005
  • Kropelka - przygody z wodą, 2002
  • Sekretny świat misia Beniamina, 2003-2006
  • Łowcy smoków, 2004

GryEdytuj

  • Gabi poznaje świat, 2002
  • Komputerowa Gratka / Papatka z Tęczowej Polanki, 2003-2012

PrzypisyEdytuj

  1. a b Anna Kramarczyk. Moje pierwsze 40 lat. W: red. K. Krajewska: Nasze pierwsze 70 lat. Wrocław: WTL, 2016, s. 62-75. ISBN 978-83-902353-7-0.
  2. Anna Kramarczyk – kariera zawodowa. e-teatr. [dostęp 2016-11-23].
  3. a b H. Jurkowski: Wrocławski Teatr Lalek. W: red. M. Lubieniecka: Lalki i my. Wrocław: WTL, 2002, s. 68-82, 88-95. ISBN 83-902353-3-1.
  4. a b Anna Kramarczyk. Wrocławski Teatr Lalek. [dostęp 2018-02-14].
  5. (mak). „Złota Pacynka" dla pracowników artystycznych teatrów lalek (1989). „Gazeta Robotnicza”. nr 77, s. 1-2, 1989. 
  6. (mis). Anna Kramarczyk. „Gazeta Wyborcza – Wrocław”. nr 75, s. 7, 31.03.2005. 
  7. red. W. Hejno: Fenomen władzy. Wrocław: WTL, 1994. ISBN 83-902353-0-7.
  8. Program Wrostja 2014. Wrostja, 2014. s. 17. [dostęp 2018-11-29].
  9. Anna Kramarczyk – nagrody. e-teatr. [dostęp 2016-11-23].
  10. M. Kocur: Nowy teatr dla dzieci. teatralny.pl, 6.06.2014. [dostęp 2016-11-23].
  11. 49.Wrocławskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora 2015. Wrostja, 2015. s. 26. [dostęp 2018-11-29].
  12. Anna Kramarczyk. filmpolski.pl. [dostęp 2016-11-23].
  13. Prof. Anna Kramarczyk. PWST Wrocław. [dostęp 2016-11-23].
  14. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 czerwca 2014 r. nr 115-11-14 w sprawie nadania tytułu profesora. M.P. 2014 poz. 715. [dostęp 2016-11-23].
  15. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 września 2005 r. o nadaniu odznaczeń.. M.P. 2005 nr 77 poz. 1073. [dostęp 2016-11-23].
  16. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 lutego 2016 r. o nadaniu odznaczeń. M.P. 2016 poz. 363. [dostęp 2016-11-23].

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj