Otwórz menu główne

Antoni Ludwik Łotuszka (ur. 6 stycznia 1900 w Przeworsku, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – kapitan artylerii Wojska Polskiego.

Antoni Ludwik Łotuszka
Ilustracja
Antoni Ludwik Łotuszka
kapitan artylerii kapitan artylerii
Data i miejsce urodzenia 1900-01-066 stycznia 1900
Przeworsk Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 1940
Katyń ZSRR
Przebieg służby
Siły zbrojne Wojsko Polskie II RP
Jednostki 32 Pułk Artylerii Lekkiej
Stanowiska dowódca baterii artylerii
Główne wojny i bitwy Bitwa o Lwów (1918–1919)
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939
Krzyż Obrony Lwowa

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Antoni Ludwik Łotuszka urodził się 6 stycznia 1900 roku w Przeworsku, w rodzinie Tytusa i Ludwiki z Darowskich. 14 stycznia 1900 został ochrzczony w kościele farnym pw. Ducha Świętego w rodzinnym mieście.

Od 1911 roku uczęszczał do Gimnazjum Państwowego w Dębicy, które ukończył zdaniem egzaminu dojrzałości w 1919 roku. Jako uczeń należał do działającego przy szkole Związku Harcerstwa Polskiego. W latach 1919–1921 był studentem Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Antoni Łotuszka należał do Milicji Ludowej. Zajmował się zapewnieniem ochrony ludności i rozbrajaniem żołnierzy wojsk zaborców.

14 lipca 1920 roku rozpoczął pełnienie czynnej służby wojskowej w pułku artylerii ciężkiej w Rzeszowie. Skierowany do walki z bolszewikami, przebywał na froncie do 3 listopada 1920 roku. Będąc studentem prawa został bezterminowo zdemobilizowany. 12 stycznia 1921 roku powrócił do służby w wojsku. W marcu 1921 roku rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Artylerii w Poznaniu.

Porucznik ze starszeństwem z 1 stycznia 1924 roku. W 1925 roku uczestniczył w Toruniu, w kursie na oficera wywiadowczego artylerii. 18 grudnia 1926 roku został wykładowcą w Szkole Podoficerskiej na stanowisku młodszego oficera. 17 maja 1927 roku został młodszym oficerem 7 baterii, dowodził nią przez 4 tygodnie. 21 października 1927 roku objął funkcję oficera ewidencji personalnej. W 1932 roku pełnił służbę w 1 dywizjonie artylerii konnej w Warszawie[1].

W kampanii wrześniowej 1939 roku walczył jako dowódca 4 baterii 32 pułku artylerii lekkiej. Po 17 września 1939 dostał się do sowieckiego obozu w Kozielsku. Został zamordowany w kwietniu 1940 w Katyniu.

W 1925 zawarł związek małżeński z Heleną Wilhelminą Kowalewską. 24 grudnia 1931 przyszła na świat jedyna córka Anna Krystyna. Posługiwał się oprócz polskiego językami: ukraińskim i niemieckim.

AwanseEdytuj

  • podchorąży – grudzień 1921
  • podporucznik – kwiecień 1922
  • porucznik – 9 maja 1924 roku ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1924 roku i 43. lokatą w korpusie oficerów artylerii
  • kapitan – 18 marca 1936 roku ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 roku i 52. lokatą w korpusie oficerów artylerii
  • major – pośmiertnie 16 kwietnia 2010 z dniem 5 października 2007 roku

OdznaczeniaEdytuj

UpamiętnienieEdytuj

5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia kapitana (sic!)[2]. „Awans” został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

16 kwietnia 2010 roku Minister Obrony Narodowej Bogdan Klich zmienił decyzję z 5 października 2007 roku i przeniósł Antoniego Łotuszka do grupy kapitanów mianowanych na stopnień majora[3].

21 maja 2010 roku w ramach akcji „Katyń... Ocalić od zapomnienia” w Przeworsku na terenie Gimnazjum nr 1 im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego dokonano uroczystego posadzenia Dębu Pamięci i odsłonięcia obelisku poświęconego pamięci Antoniego Łotuszki.

PrzypisyEdytuj

  1. Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 207, 714.
  2. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  3. Decyzja Nr 134/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 kwietnia 2010 roku zmieniająca decyzję w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja weszła w życie z dniem podpisania i nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.

BibliografiaEdytuj