Otwórz menu główne

Antoni, imię świeckie Żiwko Michalew (ur. 17 stycznia 1978 w Starej Zagorze) – bułgarski biskup prawosławny.

Antoni
Żiwko Michalew
Metropolita zachodnio- i środkowoeuropejski
Ilustracja
Kraj działania  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 17 stycznia 1978
Stara Zagora
Metropolita zachodnio- i środkowoeuropejski
Okres sprawowania od 2013
Wyznanie prawosławne
Kościół Bułgarski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Metropolia zachodniej i środkowej Europy
Śluby zakonne 2002
Diakonat 2002
Prezbiterat 17 stycznia 2003
Chirotonia biskupia 23 marca 2008
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 23 marca 2008
Miejscowość Płowdiw
Miejsce Sobór św. Mariny
Konsekrator Joannicjusz (Nedełczew)
Współkonsekratorzy Kalinik (Aleksandrow), Domecjan (Topuzlijew), Cyryl (Kowaczew), Grzegorz (Stefanow), Neofit (Dimitrow), Ignacy (Dimow), Galakcjon (Tabakow), Gabriel (Dinew), Mikołaj (Sewastijanow)

ŻyciorysEdytuj

Jego rodzina pochodzi z części Macedonii należącej obecnie do Grecji (z okolic Komotini)[1]. Ukończył seminarium duchowne świętych Cyryla i Metodego w Płowdiwie, a następnie studia teologiczne na Uniwersytecie Sofijskim. Jeszcze podczas nauki[2], wiosną 2002 wstąpił jako posłusznik do monasteru Świętych Cyryla i Metodego w Klisurze, gdzie jego duchowym opiekunem był archimandryta Sioniusz (Radew)[1]. W tym samym roku metropolita widyński Domecjan wyświęcił go na diakona. 17 stycznia 2003 przyjął święcenia kapłańskie[2].

Po ukończeniu studiów został wykładowcą seminarium duchownego w Płowdiwie. W 2006 otrzymał godność archimandryty. Od maja 2007 do marca 2008 był protosynglem metropolii płowdiwskiej. 23 marca 2008 w soborze św. Mariny w Płowdiwie został wyświęcony na biskupa konstantyńskiego, wikariusza metropolii płowdiwskiej[2]. W czerwcu 2010, zachowując dotychczasowy tytuł, został biskupem pomocniczym metropolii zachodnio- i środkowoeuropejskiej[2].

W czerwcu 2013, gdy ordynariusz tejże metropolii metropolita Symeon odszedł w stan spoczynku, Antoni został jednogłośnie wybrany przez Święty Synod Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego na jego następcę[1].

PrzypisyEdytuj