Antoni Cejzik

polski lekkoatleta

Antoni Cejzik (ur. 15 lipca 1900 w Jelcu, zm. 12 września 1939 k. Zaborowa[1]) – polski lekkoatleta wieloboista, wielokrotny medalista mistrzostw Polski.

Antoni Cejzik
Ilustracja
Antoni Cejzik (1927)
Data i miejsce urodzenia 15 lipca 1900
Jelec
Data i miejsce śmierci 12 września 1939
koło Zaborowa
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 15 lipca 1900 w Jelcu. Był synem Kazimiery i Andrzeja. Wychował się w Moskwie, gdzie ukończył szkołę baletową i pedagogiczną. Zaczął tam uprawiać lekką atletykę. Zdobył osiem tytułów mistrza ZSRR:

Był także srebrnym medalistą w biegu na 200 metrów w 1922 i w rzucie dyskiem w 1923.

Wielokrotny rekordzista ZSRR[2].

W 1924 Cejzik przyjechał do Polski. Startował w barwach Polonii Warszawa [3]. Dwa razy uczestniczył w igrzyskach olimpijskich. W Paryżu w 1924 zajął 11. miejsce w dziesięcioboju, a w Amsterdamie w 1928 18. miejsce w tej samej konkurencji[1][4]. Dwadzieścia trzy razy ustanawiał rekordy Polski w sztafetach, trójskoku, pchnięciu kulą, rzucie dyskiem, pięcioboju i dziesięcioboju.

Dwadzieścia sześć razy zdobywał mistrzostwo Polski:

Trzynaście razy był srebrnym medalistą:

  • sztafeta 4 × 100 metrów - 1924 i 1926
  • sztafeta 4 × 400 metrów - 1926 i 1928
  • trójskok - 1926 i 1929
  • pchnięcie kulą - 1928 i 1930
  • rzut dyskiem - 1924, 1925, 1926 i 1929
  • rzut oszczepem - 1924

Pięć razy zdobywał brązowe medale:

Rekordy życiowe:

Trzykrotnie znalazł się wśród laureatów Plebiscytu Przeglądu Sportowego: w 1926 był ósmy, w 1928 siódmy, a w 1929 ósmy[4]. Po zakończeniu kariery zawodnika w 1930 został trenerem lekkoatletycznym.

Jego żona Genowefa była także znaną lekkoatletką, olimpijką[4].

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku walczył w szeregach 13 pułku piechoty. Poległ 12 września 1939 roku w okolicach Zaborowa[1]. Został pochowany w Zaborowie na cmentarzu parafii Nawiedzenia NMP.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Antoni Cejzik, olympedia.org [dostęp 2020-07-28] (ang.).
  2. Janusz Waśko, John Brant, György Csiki, Andrzej Socha: National Records Evolution 1912–2012. Zamość: 2013, s. 180, 194. ISBN 978-83-62033-30-0.
  3. Wryk 2015 ↓, s. 171.
  4. a b c Wryk 2015 ↓, s. 172.
  5. M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 104 „za zasługi na polu wychowania fizycznego i rozwoju sportu”.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj