Otwórz menu główne

Antoni Jażdżewski (ur. 7 kwietnia 1887 w Poznaniu, zm. 9 maja 1967 w Londynie) – polski lekarz, dyplomata II Rzeczypospolitej.

Antoni Jażdżewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 kwietnia 1887
Poznań, Królestwo Prus
Data i miejsce śmierci 9 maja 1967
Londyn, Wielka Brytania
Chargé d’affaires RP w Japonii
Okres od 1 października 1930
do 30 września 1933
Poprzednik Jan Fryling (chargé d’affaires)
Następca Michał Mościcki (poseł)
Odznaczenia
Złote Promienie ze Wstęgą Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia)

Ukończył studia medyczne. W czasie I wojny światowej służył w Armii Cesarstwa Niemieckiego, następnie w Wojsku Polskim jako kapitan lekarz (1918-1919). Od 19 czerwca 1920 pracował w Ministerstwie byłej Dzielnicy Pruskiej, 1 lutego 1922 przeszedł do Ministerstwa Spraw Zagranicznych, skierowany jako sekretarz legacyjny do poselstwa RP w Berlinie. Do centrali MSZ powrócił 1 stycznia 1924, został przydzielony do Departamentu Politycznego, w którym pracował do końca września 1930 (z wyjątkiem lat 1925-27, gdy podczas urlopu bezpłatnego studiował na Wydziale Dyplomatycznym Szkoły Nauk Politycznych w Paryżu). 1 października 1930 został chargé d’affaires RP w Japonii jako radca legacyjny II kl. Odwołany z placówki 30 września 1933, pracował w Departamencie Politycznym MSZ, potem jako radca ambasady RP w Londynie.

1 sierpnia 1940 mianowany na stanowisko dyrektora Protokołu Dyplomatycznego MSZ w Londynie (Rząd RP na uchodźstwie). Od kwietnia 1943 pracował jednocześnie w Komisji Dyscyplinarnej przy Prezydium Rady Ministrów. W październiku 1944 uzyskał tytuł ministra pełnomocnego. Po wojnie pozostał na uchodźstwie w Wielkiej Brytanii.

W 1933 odznaczony komandorią japońskiego Orderu Wschodzącego Słońca[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Odznaczenia. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 5, s. 67, 1934. 

BibliografiaEdytuj