Otwórz menu główne

Antoni Kopaczewski, ps. „Lew” (ur. 25 maja[1]1918 w Majdanie Brzezickim, zm. 8 września 1946 w Ignasinie) – polski wojskowy, żołnierz Armii Krajowej, partyzant antykomunistyczny. Ojciec Antoniego Kopaczewskiego.

Antoni Kopaczewski
Lew
podporucznik podporucznik
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1918
Majdan Brzezicki
Data i miejsce śmierci 8 września 1946
Ignasin
Przebieg służby
Lata służby od przed ok. 1937
Stanowiska szkoła podoficerska w Nisku,
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
kampania wrześniowa,
powstanie antykomunistyczne w Polsce 1944–1953

W roku 1937 ukończył szkołę podoficerską w Nisku i do roku 1938 pełnił służbę w Wojsku Polskim. Po wybuchu wojny zaangażował się w działalność konspiracyjną. Antoni Kopaczewski w okresie okupacji należał do AK, gdzie był dowódcą plutonu żandarmerii. W 1945 roku wstąpił do WiN, gdzie został podkomendnym mjr. Hieronima Dekutowskiego ps. „Zapora”[2].

Jesienią 1946 roku oddziały MO oraz funkcjonariusze Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego przeprowadzili obławę na oddział „Lwa”, w której zginęli: Antoni Kopaczewski „Lew”, Józef Dziachan „Pościgowy”, Władysław Sampolski „Aniołek”, Wincenty Kisielewski „Lipa”, Stanisław Pędrak „Poleszuk”, Tadeusz Dziachan „Leśny”. Oprócz partyzantów śmierć poniosła rodzina Helena i Stanisław Dziachan (z czteroletnią córką Anną), u której ukrywali się partyzanci[3].

PrzypisyEdytuj