Antoni Pawlicki

polski aktor

Antoni Karol Pawlicki (ur. 22 października 1983 w Warszawie) – polski aktor filmowy, telewizyjny i teatralny, działacz społeczny.

Antoni Pawlicki
Ilustracja
Foto: Paweł Matyka
Data i miejsce urodzenia 22 października 1983
Warszawa
Zawód aktor
Współmałżonek

Agnieszka Więdłocha

Lata aktywności od 2003
Odznaczenia
Medal „Pro Patria”

ŻyciorysEdytuj

Wczesne lataEdytuj

Pochodzi z rodziny filmowców o konserwatywnych poglądach jako syn operatora Tadeusza Pawlickiego[1]. Ma starszego brata, Jana (ur. 29 sierpnia 1978), dziennikarza, producenta, scenarzystę i byłego dyrektora TVP1[2][3]. Jego babka Barbara Rachwalska była aktorką[4]. Jego stryj Maciej Pawlicki to dziennikarz i producent filmowy[5].

Ukończył XL Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Stefana Żeromskiego w Warszawie w klasie o profilu estradowym. W 2006 ukończył studia na wydziale aktorskim Akademii Teatralnej im. A. Zelwerowicza w Warszawie[6]. Wystąpił w spektaklach dyplomowych Akademii Teatralnej: Letnicy Maksyma Gorkiego (2003) w reżyserii Eugeniusza Korina jako Pustobajka, Bezimienne dzieło Witkacego (2005) w reż. Jana Englerta jako Cynga i Trzy siostry Antona Czechowa (2006) w reż. Agnieszki Glińskiej jako Aleksander Ignatjewicz Wierszynin.

KarieraEdytuj

W wieku czternastu lat pojawił się jako uczeń z LVI Liceum Ogólnokształcącego im. Tetmajera w telenoweli TVP1 Klan (1997). Występował gościnnie w serialach – Rodzinka (2004), Kryminalni (2004), Pensjonat pod Różą (2004-2005) i Królowie śródmieścia (2006). W trakcie studiów zadebiutował na kinowym ekranie w głównej roli jako 19-letni Ślązak Wojtek w dramacie Sławomira Fabickiego Z odzysku (2006), za którą został uhonorowany nagrodą za debiut aktorski w głównej roli męskiej na Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film”, nagrodą aktorską i nagrodą „Odkrycie Festiwalu” na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Filmowej Prowincjonalia we Wrześni, nagrodą za główną rolę męską na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Salonikach oraz nagrodą za najlepszą rolę męską na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Bratysławie.

Po raz pierwszy wystąpił na profesjonalnej scenie Teatru Nowego w Poznaniu w roli Romea w inscenizacji dramatu Williama Szekspira Romeo i Julia (2005) w reżyserii Janusza Wiśniewskiego. W Teatrze Nowym w Łodzi grał rolę Asafa w sztuce Edny Mazyi Zabawy na podwórku (Games in the Backyard, 2007) w reż. Tomasza Gawrona. Występował w teatrach warszawskich: Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w HollyDay Michała Siegoczyńskiego (2008) w roli Jima, Praga w Showtime Michała Siegoczyńskiego (2010), Palladium w farsie Dobry wieczór kawalerski (2012) Doroty Truskolaskiej w reż. Piotra Nowaka jako młody, Syrena w Czarodziejskiej górze Tomasza Manna (2015) w reż. Wojciecha Malajkata jako Joachim Ziemssen, „Scena Prezentacje” w Pokrewieństwie dusz Careya Perloffa (2015) w reż. Romualda Szejda jako On oraz Polonia w Matkach i synach Terrence’a McNally’ego (2016) w reż. Krystyny Jandy jako homoseksualny Will Ogden i Moim pierwszym razie Kena Davenporta (2018) w reż. Krystyny Jandy jako Mężczyzna # 1. W Krakowskim Teatrze Komedia wziął udział w farsie 3 razy łóżko Jana Jakuba Należytego (2013) w reż. Piotra Dąbrowskiego jako Młody.

W Teatrze Telewizji został obsadzony w głównej roli studenta prawa, pracującego jako ankieter dla agencji badania opinii publicznej zbierającego odpowiedzi na pytanie: komu wierzysz? w spektaklu Komu wierzycie? (2006) w reż. Macieja Pieprzycy. Grał w komedii romantycznej Ryszarda Zatorskiego Dlaczego nie! (2007), dramacie wojennym Andrzeja Wajdy Katyń (2007) i melodramacie wojennym Michała Kwiecińskiego Jutro idziemy do kina (2007).

Stał się znany szerokiej widowni dzięki roli Janka Markiewicza, żołnierza Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej tzw. „Cichociemnego” w serialu wojennym TVP2 Czas honoru (2008–2014), a także jako komisarz Michał Orlicz w serialu TVP1 Komisarz Alex (2013–2016). Wziął udział w piątej edycji teleturnieju Wielki Test z Historii, a także w teledyskach do piosenki zespołu Syrop „Młynek” (2011) i utworu Izy Lach „Chociaż raz” (2011). Jesienią 2017 stacja TVN wyemitowała drugą edycję programu Azja Express z udziałem Pawlickiego i jego kompana, aktora Pawła Ławrynowicza[7], z którym ostatecznie zwyciężył w finale. W serialu Polsatu W rytmie serca (2017–2020) zagrał prokuratora Andrzeja Siedleckiego, w serialu emitowanym w TVP1 i TVP2 Echo serca (2019–2020) wystąpił w roli chirurga Jana Sowińskiego, a w serialu Polsatu Mecenas Porada (od 2021) występuje w roli Aleksandra Wyrzykowskiego.

Życie prywatneEdytuj

Pod koniec lata 2018 poślubił Agnieszkę Więdłochę[8].

FilmografiaEdytuj

TeatrEdytuj

  • 2018: Polowanie na łosia – obsada aktorska (Konrad), Teatr Imka
  • 2016: Matki i Synowie – obsada aktorska (Will), Teatr „Polonia”
  • 2010: Showtime – obsada aktorska (Nick), Teatr Nowy Praga
  • 2009: HollyDay – obsada aktorska (Jim), Teatr Studio
  • 2009: Fredro dla dorosłych mężów i żon – obsada aktorska (Alfred), Teatr Komedia
  • 2008: Pozory mylą – obsada aktorska (Justin)
  • 2008: Przesilenie – występ gościnny, obsada aktorska (Dennis Dutton)
  • 2007: Oskarżeni. Śmierć sierżanta Karosa – obsada aktorska (Andrzej Hybik), Sceny Faktu Teatru Telewizji
  • 2006: Komu wierzycie? – obsada aktorska (Aleksander)

Polski dubbingEdytuj

InneEdytuj

Nagrody i wyróżnieniaEdytuj

  • 2006: Nagroda za najlepszą rolę męską na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Bratysławie za film Z odzysku
  • 2006: Nagroda za główną rolę męską na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Salonikach za film Z odzysku
  • 2007: Nagroda aktorska na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Filmowej Prowincjonalia we Wrześni za film Z odzysku
  • 2007: „Odkrycie Festiwalu” na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Filmowej Prowincjonalia we Wrześni za film Z odzysku
  • 2007: Nagroda za debiut aktorski w głównej roli męskiej na Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” za film Z odzysku
  • 2009: Uhonorowany nagrodą „Róże Gali” w kategorii Piękny Debiut[12]
  • 2010: III miejsce w plebiscycie portalu Stopklatka.pl, Vivarto i Wydawnictwa Wojciech Marzec na najbardziej obiecującego młodego polskiego aktora

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Antoni Pawlicki. Jego rodzina ma prawicowe poglądy (pol.). Fakt.pl, 22 października 2015. [dostęp 2021-07-16].
  2. Dominika Kruszakin: Brat Antoniego Pawlickiego krytykuje: stanął po stronie lewackich niszczycieli życia (pol.). Plejada.pl, 27 listopada 2020. [dostęp 2020-11-27].
  3. Michał Radkowski: Były szef TVP1 za czasów Kurskiego: Należałoby wycofać wszystkich prowadzących „Wiadomości” (pol.). Wirtualnemedia.pl, 2021-05-19. [dostęp 2021-06-27].
  4. Pawlicki zawdzięcza to babci (pol.). Interia.pl. [dostęp 2013-03-13].
  5. Antoni Pawlicki skonfliktowany z bratem. Jan: stanął po stronie niszczycieli życia i patriotyzmu (pol.). „Super Express”. [dostęp 2020-11-27].
  6. Maciej Łukomski: Antoni Pawlicki: Mam nadzieję, że jeszcze przede mną wiele ciekawych ról (pol.). Strefa LifeStyle. [dostęp 2021-07-16].
  7. Poznajcie uczestników drugiej edycji „Azja Express” (pol.). azjaexpress.tvn.pl, 2017-03-21. [dostęp 2017-03-21].
  8. Kamila Gulbicka: Ślub w tajemnicy w Opactwie Benedyktynów. Więdłocha i Pawlicki są małżeństwem. Wirtualna Polska, 2018-11-07. [dostęp 2019-02-23].
  9. „Mecenas Porada”: Nowy serial Polsatu. Ruszyły zdjęcia! – Polsat.pl, polsat.pl [dostęp 2021-01-05] (pol.).
  10. Antoni Pawlicki jako Del Meeko. Electronic Arts Polska. [dostęp 2017-11-07].
  11. VI Koncert Niepodległości „Rok 1980”.
  12. Alka: Wisława Szymborska laureatką Róż Gali 2009. onet.pl. [dostęp 19 grudnia 2009].
  13. Antoni Pawlicki: Prawdziwi w swoim tu i teraz, Fundacja Anny Dymnej „Mimo Wszystko” [dostęp 2021-07-15].

Linki zewnętrzneEdytuj