Otwórz menu główne

Antoni Potocki (generał brygady)

Portret Antoniego Potockiego
Rodzinny grobowiec Potockich na Powązkach

Antoni Potocki herbu Pilawa (ur. 17 czerwca 1780 w Monasterzyskach, zm. 18 października 1850) – członek rodu Potockich; hrabia, generał brygady, senator, tajny radca, marszałek szlachty guberni warszawskiej w 1849 roku[1], właściciel majątku Monasterzyska.

Syn starosty halickiego i czorsztyńskiego Józefa Makarego Potockiego (zm. 1821)[2] i Ludwiki Lubomirskiej, córki Stanisława Lubomirskiego, wojewody kijowskiego[3]. Brat Stanisława Potockiego (generała w wojsku Królestwa Polskiego); wnuk Józefa, kasztelana lwowskiego, dziad Stanisława Antoniego Potockiego, założyciela uzdrowiska w Rymanowie-Zdroju.

W 1806 r. porucznik w 2 pułku piechoty legii warszawskiej dowodzonym przez jego brata Stanisława Potockiego, w następnym roku adiutant księcia Józefa Poniatowskiego, któremu towarzyszył w czasie kampanii 1812 r. W 1813 r. dowodził 8 pułkiem ułanów. Od 1815 r. dowodził Pułkiem 1. Strzelców Konnych, a następnie 2. brygadą Dywizji Strzelców Konnych.

Uznany hrabią w Królestwie Polskim w 1821[4].

Odznaczenia: Kawaler Orderu Virtuti Militari w 1808, francuską Legię Honorową otrzymał 23.06.1809 nr 23965, krzyż oficerski Legii Honorowej 28.10.1813, Orderem Świętego Stanisława II klasy odznaczony w 1820 i III klasy w 1819[5], a Znakiem Honorowym za 20 lat służby w 1830[6]. Otrzymał też rosyjskie Order Świętego Stanisława I klasy w 1850 i Order Świętej Anny II klasy z brylantami[4].

Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie z żoną Izabelą (córką Franciszka Jelskiego) i bratem Stanisławem.

PrzypisyEdytuj

  1. Tomasz Demidowicz, Reforma szlachectwa w Królestwie Polskim w latach 1836-1861, w: Czasopismo Prawno-Historyczne, Tom LXII – 2010 – Zeszyt 2s. 159.
  2. Urzędnicy województwa ruskiego XIV–XVIII wieku. Oprac. Kazimierz Przyboś. Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk – Łódź, 1987, s. 70; 380. ​ISBN 83-04-02512-4​ całość, ​ISBN 83-04-01814-4​.
  3. Lubomirscy02
  4. a b Jerzy Sewer Dunin-Borkowski: Almanach Błękitny. Warszawa: 1908, s. 761.
  5. Stanisław Łoza, Kawalerowie orderu Św. Stanisława, w: Miesięcznik Heraldyczny, r. XI, nr 2, Warszawa 1932, s. 39.
  6. Przepisy o znaku honorowym niemniej Lista imienna generałów, oficerów wyższych i niższych oraz urzędnikow wojskowych, tak w służbie będących, jako też dymisjonowanych, znakiem honorowym ozdobionych w roku 1830, [b.n.s]

BibliografiaEdytuj

  • E. Kozłowski: Potocki Antoni (1780–1850). [w:] Polski Słownik Biograficzny. T. XXVII/4, zeszyt 115. Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk – Łódź, 1983, s. 792–793.