Otwórz menu główne

Antoni Skulbaszewski (ur. 29 stycznia 1915 w Peregonowce (ukr. Перего́новка) koło Kijowa, zm. w 1990 w Kijowie[1]) – pułkownik Armii Radzieckiej i Wojska Polskiego[potrzebny przypis], naczelny prokurator wojskowy.

Antoni Skulbaszewski
Ilustracja
Antoni Skulbaszewski
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1915
Peregonomka
Data i miejsce śmierci 1990
Kijów
Przebieg służby
Siły zbrojne Armia Czerwona
NKWD
Ludowe Wojsko Polskie
Jednostki Naczelna Prokuratura Wojskowa
Stanowiska naczelny prokurator wojskowy

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Syn Dionizego i Marii z Nackiewiczów. W Armii Czerwonej od 1935. Absolwent szkoły oficerskiej NKWD w Kijowie (1937).

Uczestniczył w napaści ZSRR na Finlandię, a następnie w walkach niemiecko-radzieckich (front południowo-zachodni i moskiewski). Był absolwentem Instytutu Irygacji i Mechanizacji Gospodarki Wiejskiej w Taszkencie (1943).

W lutym 1944 r. skierowany do służby w Wojsku Polskim, zajmował kolejno stanowiska:

Od października 1948 do lipca 1950 naczelny prokurator wojskowy, następnie zastępca szefa Głównego Zarządu Informacji Ministerstwa Obrony Narodowej (sierpień 1950 - sierpień 1954). Jego udział w zbrodniach GZI na oficerach polskich dokumentuje m.in. Raport Komisji Mazura.

W 1954 odwołany w oparciu o konsekwentne opinie płk. W.Kochana, kierowane pod adresem władz wojskowych i państwowych. Po zwolnieniu ze służby powrócił do ZSRR. Ze względu na miejsce zamieszkania w Kijowie oraz obowiązujące na Ukrainie przedawnienie znajdował się on (jak podaje tygodnik Wprost) poza zasięgiem polskiego wymiaru sprawiedliwości[2].

PrzesłuchiwaniEdytuj

Wśród przesłuchiwanych przez płk. Skulbaszewskiego byli m.in.:

BibliografiaEdytuj

  • Krzysztof Szwagrzyk, Prawnicy czasu bezprawia: sędziowie i prokuratorzy wojskowi w Polsce 1944-1956, Kraków, Wrocław 2005, Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Towarzystwo Naukowe Societas Vistulana, ​ISBN 83-88385-65-8​.

PrzypisyEdytuj