Antoni Władysław Idźkowski

polski nauczyciel i krajoznawca

Antoni Władysław Idźkowski (ur. 5 czerwca 1884 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 9 października 1973 w Łodzi) – polski nauczyciel, dyrektor Gimnazjum Handlowego Zgromadzenia Kupców w Łodzi, krajoznawca, działacz społeczny.

Antoni Władysław Idźkowski
Ilustracja
Antoni Władysław Idźkowski (przed 1939)
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1884
Ostrów Wielkopolski
Data i miejsce śmierci 9 października 1973
Łódź
Zawód, zajęcie nauczyciel
Narodowość polska
Odznaczenia
Odznaka Honorowa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej
Raut akademicki w Filharmonii w Łodzi (marzec 1925). Pierwszy od lewej stoi Antoni Idźkowski, a druga od prawej siedzi Jadwiga Idźkowska

ŻyciorysEdytuj

Antoni Władysław Idźkowski[1] urodził się 5 czerwca 1884 w Ostrowie Wielkopolskim, w rodzinie Wincentego i Anny z Dymalskich[2][3]. Ukończył naukę w gimnazjum w Ostrowie Wielkopolskim. Studiował na uniwersytecie, a w 1909 ukończył kształcenie w Handelshochschule (Wyższa Szkoła Handlowa) w Lipsku[2].

W 1909 podjął pracę nauczyciela[2]. W latach 1909–1912 pracował jako nauczyciel języka niemieckiego i przedmiotów ekonomicznych w Szkole Komercyjnej E. Rontalera w Warszawie. W 1913 przeniósł się do Łodzi, i tam w Szkole Handlowej Zgromadzenia Kupców był nauczycielem języka niemieckiego.

W czasie I wojny światowej w latach 1915–1916 walczył na froncie pod Ypres. W 1916 wrócił do Łodzi, do tej samej szkoły, nadal był nauczycielem języka niemieckiego oraz arytmetyki handlowej i pracował tam do 1919. W latach 1919–1920 był krajowym inspektorem w Departamencie Szkół Zawodowych w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w Warszawie[2]. Od 1920 do wybuchu II wojny światowej w 1939 był dyrektorem Gimnazjum Handlowego Zgromadzenia Kupców w Łodzi[2]. Działał w łódzkim kole Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich i Wyższych (kilka razy był prezesem koła) i w wojewódzkim komitecie Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej (od 1924 członek oraz sekretarz zarządu), otrzymał Złotą Odznakę Honorową Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej[2]. W lipcu 1935 został powołany przez komisarycznego prezydenta Łodzi Wacława Głazka do składu komisji teatralnej w tym mieście[4].

Po wysiedleniu z Łodzi w grudniu 1939 zamieszkał w Warszawie, gdzie przez okres okupacji pracował jako urzędnik w prywatnej firmie i prowadził tajne nauczanie. Brał udział w powstaniu warszawskim 1944[5].

Po wyzwoleniu wrócił w styczniu 1945 do Łodzi. Był organizatorem Szkoły Głównej Handlowej w Łodzi[5]. W Wyższej Szkole Ekonomicznej został sekretarzem oraz lektorem języka niemieckiego. W latach 1950–1969 był lektorem języka niemieckiego w Akademii Medycznej w Łodzi[5].

Był członkiem Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (PTK) i Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego (PTTK).

26 lipca 1910 poślubił Jadwigę Rądlewską[2]. Miał córkę i syna[5].

Zmarł 9 października 1973 w Łodzi[6]. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 29 wprost-5-7)[7][5].

PrzypisyEdytuj

  1. W Łodzi żył inny Antoni Idźkowski, pracownik wydziału Oświaty i Kultury w Magistracie miasta Łodzi, zmarły 15 sierpnia 1930 w wieku 63 lat. Antoni Idźkowski. Nekrolog. „Łodzianin”. Nr 35, s. 6, 23 sierpnia 1930. 
  2. a b c d e f g Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 271.
  3. Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa: 1939, s. 111. [dostęp 2021-07-27].
  4. Notujemy. Nowa komisja teatralna. „Orędownik”. Nr 174, s. 6, 1 sierpnia 1935. 
  5. a b c d e Antoni Idźkowski. Nekrolog. „Dziennik Łódzki”. Nr 241, s. 8, 11 października 1973. 
  6. Antoni Idźkowski. Nekrolog. „Dziennik Łódzki”. Nr 242, s. 2, 12 października 1973. 
  7. Cmentarz Stare Powązki: IDŹKOWSCY, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2021-05-28].

BibliografiaEdytuj

  • Słownik biograficzny łódzkich działaczy krajoznawstwa i turystyki część II, praca zbiorowa, Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze Zarząd Oddziału im. Jana Czeraszkiewicza w Łodzi, Komisja Historii i Tradycji, Łódź 1996.