Antonio González Velázquez

Ten artykuł dotyczy malarza. Zobacz też: Artyści z rodziny González Velázquez.

Antonio González Velázquezhiszpański malarz barokowy specjalizujący się w malarstwie ściennym[1].

Antonio González Velázquez
Ilustracja
Antonio González Velázquez, ok. 1785-88
Data i miejsce urodzenia 1723
Madryt, Hiszpania
Data i miejsce śmierci 1793
Madryt, Hiszpania
Narodowość hiszpańska
Dziedzina sztuki malarstwo
Epoka barok, rokoko
Ważne dzieła

Alegoría y Colón ofreciendo América a los Reyes Católicos

Pochodził z rodziny o tradycjach artystycznych. Jego ojciec Pablo González Velázquez był rzeźbiarzem, a starsi bracia Luis i Alejandro także zostali malarzami. Razem z braćmi pracował przy realizacji malowideł ściennych na sklepieniu i kopule kościoła klasztornego Salezjanów w Madrycie. W 1747 roku wyjechał na 5 lat do Rzymu, gdzie studiował malarstwo dzięki stypendium Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda. W 1748 roku wykonał freski w rzymskim kościele Santissima Trinità degli Spagnoli. Jego nauczycielem w Rzymie był Corrado Giaquinto, który później pracował razem z Gonzálezem na madryckim dworze Ferdynanda VII[1].

W 1752 roku powrócił do Hiszpanii, a rok później współpracował przy realizacji malowideł ściennych w klasztorze Real Monasterio de la Encarnación oraz w kopule kaplicy Bazyliki Nuestra Señora del Pilar w Saragossie. W 1757 roku dzięki rosnącej sławie został mianowany nadwornym malarzem i współpracował przy dekoracji Pałacu Królewskiego w Madrycie[1]. Niedługo potem, w 1765 roku, otrzymał awans na stanowisko dyrektora Akademii Św. Ferdynanda. Jednym z jego uczniów był Luis Paret y Alcázar[2].

W 1763 roku namalował historyczne dzieło Alegoría y Colón ofreciendo América a los Reyes Católicos, które było elementem dekoracji królewskiego Palacio Nuevo[2].

Karol III był opiekunem jednej z największych świątyń w Madrycie – Kościoła San Francisco el Grande. Korzystający z protekcji króla Zakon franciszkanów zamówił siedem obrazów mających zdobić ołtarze świątyni, a ich wykonanie zlecono siedmiu znanym malarzom epoki. Wśród wyróżnionych artystów znalazł się również González Velázquez oraz: Francisco Goya, Mariano Salvador Maella, Francisco Bayeu, Andrés de la Calleja, Gregorio Ferro i José del Castillo. Malowidła powstały w latach 1781–1783[3].

Pod koniec życia poświęcił się współpracy z Królewską Manufakturą Tapiserii Santa Bárbara malując kartony do tapiserii – wzory do produkcji gobelinów. Dla fabryki pracował razem z Francisco Bayeu pod kierunkiem Antona Rafaela Mengsa[4].

Jego synowie Zacarías i Castór również zostali malarzami, a Isidro został architektem[5].

GaleriaEdytuj

Portret Manueli Tolosa y Abylio, żony artysty, 1777
Cristo crucificado
Adoración de los Magos
Adoración de los pastores
Dzieła Antonia Gonzáleza Velázqueza

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Enrique Arias Anglés: Historia del arte español: Del Neoclasicismo al Impresionismo. Madryt: Ediciones AKAL, 1999, s. 124–125. ISBN 84-460-0854-8.
  2. a b Jennifer D. Milam: Historical Dictionary of Rococo Art. Scarecrow Press, 2011, s. 128. ISBN 08-1086-183-6.
  3. Robert Hughes: Goya. Artysta i jego czas. Warszawa: WAB, 2006, s. 108–109. ISBN 83-7414-248-0.
  4. José Enrique García Melero: Arte español de la Ilustración y del siglo XIX: En torno a la imagen del pasado. Encuentro, 1998, s. 113. ISBN 84-7490-478-1.
  5. Enrique Lafuente Ferrari: Breve Historia de la Pintura Española, Tom II. Madryt: Ediciones AKAL, 1987, s. 433–434. ISBN 84-760-0182-7.