Antonio Guido Filipazzi

włoski duchowny, dyplomata watykański

Antonio Guido Filipazzi (ur. 8 października 1963 w Melzo) – włoski duchowny rzymskokatolicki, doktor prawa kanonicznego, dyplomata watykański, arcybiskup, nuncjusz apostolski w Indonezji w latach 2011–2017, nuncjusz apostolski w Nigerii w latach 2017–2023, stały obserwator Stolicy Apostolskiej przy Wspólnocie Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej w latach 2017–2023, nuncjusz apostolski w Polsce od 2023.

Antonio Guido Filipazzi
Arcybiskup tytularny Sutrium
Ilustracja
Antonio Guido Filipazzi (2024)
Herb duchownego Nisi Dominus ædificaverit
Jeżeli Pan domu nie zbuduje
Kraj działania

Indonezja, Nigeria, Polska

Data i miejsce urodzenia

8 października 1963
Melzo

Nuncjusz apostolski w Polsce
Okres sprawowania

od 2023

Nuncjusz apostolski w Nigerii
Okres sprawowania

2017–2023

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Diakonat

14 marca 1987

Prezbiterat

10 października 1987

Nominacja biskupia

8 stycznia 2011

Sakra biskupia

5 lutego 2011

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

5 lutego 2011

Miejscowość

Watykan

Miejsce

bazylika św. Piotra

Konsekrator

Benedykt XVI

Współkonsekratorzy

Angelo Sodano
Tarcisio Bertone

Życiorys

edytuj

Urodził się 8 października 1963 w Melzo[1]. 14 marca 1987 został wyświęcony na diakona przez biskupa pomocniczego Genui-Bobbio Giacoma Barabina, a 10 października 1987 kardynał Giuseppe Siri, arcybiskup senior Genui-Bobbio, udzielił mu święceń prezbiteratu. Pierwotnie inkardynowany do archidiecezji Genui-Bobbio, 1 sierpnia 1989 został przeniesiony do diecezji Ventimiglia-San Remo[2]. Uzyskał doktorat z prawa kanonicznego[1] na Papieskim Uniwersytecie Świętego Krzyża[3]. W 1992 ukończył Papieską Akademię Kościelną[3].

W 1992 rozpoczął pracę w służbie dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej[1]. Był asystentem nuncjatury na Sri Lance (1992–1993), sekretarzem nuncjatur na Sri Lance (1993–1995), w Austrii (1995–1998) i w Niemczech (1998–2001), radcą nuncjatury w Niemczech (2001–2003) i radcą w Sekretariacie Stanu (2003–2011). W 1995 otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości, a w 2008 prałata honorowego Jego Świątobliwości[4].

8 stycznia 2011 papież Benedykt XVI mianował go nuncjuszem apostolskim i arcybiskupem tytularnym Sutrium[5]. Święcenia biskupie otrzymał 5 lutego 2011 w bazylice św. Piotra na Watykanie. Konsekrował go Benedykt XVI, któremu asystowali kardynał Angelo Sodano, emerytowany sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, i kardynał Tarcisio Bertone, sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej[2]. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „Nisi Dominus ædificaverit[1] (Jeżeli Pan domu nie zbuduje[6][7]). 23 marca 2011 Benedykt XVI wyznaczył go na urząd nuncjusza apostolskiego w Indonezji[8].

26 kwietnia 2017 papież Franciszek przeniósł go na urząd nuncjusza apostolskiego w Nigerii[9], a 24 października 2017 ustanowił również stałym przedstawicielem przy Wspólnocie Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej[10]. W Nigerii rozwiązywał spór w diecezji Ahiary, gdzie duchowieństwo i laikat nie przyjęli biskupa Petera Okpalekego, pochodzącego z innego plemienia, a także wzywał miejscowy rząd do rozwiązania konfliktu na północy kraju między katolikami a muzułmanami[6].

8 sierpnia 2023 został mianowany przez Franciszka nuncjuszem apostolskim w Polsce[11][12], urząd objął 5 października 2023[13], a 26 października 2023 złożył listy uwierzytelniające[14].

Konsekrował 1 biskupa z Indonezji i 12 biskupów z Nigerii[2].

Oprócz języka włoskiego deklaruje znajomość języków: francuskiego, angielskiego i niemieckiego[1].

Przypisy

edytuj
  1. a b c d e Nota biograficzna Antonia Guida Filipazziego na stronie Nuncjatury Apostolskiej w Polsce. nuncjatura.pl. [dostęp 2023-08-08].
  2. a b c Antonio Guido Filipazzi. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2023-08-08]. (ang.).
  3. a b Nota biograficzna Antonia Guida Filipazziego na stronie wydawnictwa Effata Editrice. editrice.effata.it. [dostęp 2023-07-09]. (wł.).
  4. Diplomaten des Hl. Stuhls. apostolische-nachfolge.de. [dostęp 2023-08-08]. (niem.).
  5. Nomina di Nunzi Apostolici. press.vatican.va, 2011-01-08. [dostęp 2023-08-08]. (wł.).
  6. a b A. Sporniak. Nowy nuncjusz apostolski. Kim jest abp. Antonio Guido Filipazzi. „Tygodnik Powszechny”. Nr 34/2023. ISSN 0041-4808. [dostęp 2023-10-31]. 
  7. Księga Psalmów 127, 1. biblia.deon.pl. [dostęp 2023-10-31].
  8. Nomina del Nunzio Apostolico in Indonesia. press.vatican.va, 2011-03-23. [dostęp 2011-03-23]. (wł.).
  9. Nomina del Nunzio Apostolico in Nigeria. press.vatican.va, 2017-04-26. [dostęp 2023-08-08]. (wł.).
  10. Nomina dell’Osservatore Permanente presso la Comunità Economica degli Stati dell’Africa Occidentale. press.vatican.va, 2017-10-24. [dostęp 2023-08-08]. (wł.).
  11. Nomina del Nunzio Apostolico in Polonia. press.vatican.va, 2023-08-08. [dostęp 2023-08-08]. (wł.).
  12. Nuncjatura: abp Antonio Guido Filipazzi – nowym nuncjuszem w Polsce. nuncjatura.pl, 2023-08-08. [dostęp 2023-08-08].
  13. Nuncjatura: przyjazd nuncjusza apostolskiego. nuncjatura.pl, 2023-10-05. [dostęp 2023-10-06].
  14. Listy uwierzytelniające od nowych ambasadorów w Polsce. prezydent.pl, 2023-10-26. [dostęp 2023-10-26].

Linki zewnętrzne

edytuj