Otwórz menu główne

Antonio Possevino (ur. 1533 lub 1534 w Mantui, zm. 26 lutego 1611 w Ferrarze) – dyplomata, legat papieski, jezuita, wikariusz generalny Szwecji, Danii i wysp północnych, Moskwy, Inflant, Rusi, Węgier, Pomorza, Saksonii od 1578[1].

Antonio Possevino
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1553 lub 1554
Mantua
Data i miejsce śmierci 26 lutego 1611
Ferrara
wikariusz generalny Szwecji, Danii i wysp północnych, Moskwy, Inflant, Rusi, Węgier, Pomorza, Saksonii
Okres sprawowania od 1578
Wyznanie Katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Jezuici
Śluby zakonne 1559
Tablica na budynku Collegium Hosianum w Braniewie, upamiętniająca Possevino
Antonio Possevino na obrazie Jana Matejki

ŻyciorysEdytuj

W 1559 wstąpił do zakonu jezuitów i w latach 1572–1578 był sekretarzem jednego z generałów tego zakonu. W 1578 papież Grzegorz XIII wysłał go z misją do Szwecji, gdzie miał doprowadzić do zakończenia wojen inflanckich. Jednocześnie pojechał do Moskwy, przyczyniając się do zawarcia w 1582 polsko-rosyjskiego rozejmu w Jamie Zapolskim. Pozostawił bardzo wnikliwy opis państwa rosyjskiego i rządów cara Iwana IV Groźnego. Z jego polecenia w 1585 do Szwecji z misją specjalną (rekatolicyzacja) wyruszyli jezuici: Bernard Gołyński i Bartłomiej Tomaszewicz[2].

PismaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Historia Dyplomacji Polskiej, tom II 1572-1795 pod red. Zbigniewa Wójcika, PWN Warszawa 1982, s. 17.
  2. Paweł Jasienica, Polska anarchia Wydawnictwo Literackie Kraków 1988, s.94.

BibliografiaEdytuj

  • Kazimierz Lepszy (red.): Słownik biograficzny historii powszechnej do XVII stulecia. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1968.