Otwórz menu główne

Aplikant adwokacki (Polska)

Aplikant adwokacki – osoba posiadająca tytuł zawodowy magistra prawa bądź absolwent studiów prawniczych realizowanych za granicą, które uznane zostały w Rzeczypospolitej Polskiej. Aplikant adwokacki musi pozytywnie zdać egzamin wstępny na aplikację adwokacką, który raz do roku przeprowadza minister sprawiedliwości. W trakcie aplikacji aplikant przygotowuje się do samodzielnego wykonywania zawodu adwokata. Rozpoczynając aplikację z chwilą złożenia stosowanego ślubowania, aplikanci stają się członkami adwokatury[1], a w powszechnej praktyce stosuje się wobec nich zwrot grzecznościowy „Mecenas”[2][3].

UprawnieniaEdytuj

1. Po sześciu miesiącach aplikacji adwokackiej aplikant adwokacki może zastępować adwokata przed sądami, organami ścigania, organami państwowymi, samorządowymi i innymi instytucjami, z wyjątkiem Sądu Najwyższego, Naczelnego Sądu Administracyjnego, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu[4].

2. Aplikant adwokacki może sporządzać i podpisywać pisma procesowe związane z występowaniem adwokata przed sądami, organami ścigania i organami państwowymi, samorządowymi i innymi instytucjami[5].

3. Aplikant adwokacki może skorzystać z tzw. tymczasowego dopuszczenia do podjęcia naglącej czynności procesowej w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 k.p.c. Hipoteza art. 97 k.p.c. obejmuje sytuację, gdy osobie, która chce przedsięwziąć czynności procesowe, nie mogąc wylegitymować się stosownym pełnomocnictwem, strona jeszcze nie udzieliła pełnomocnictwa, jak również sytuację, gdy takie pełnomocnictwo zostało już udzielone, lecz z różnych przyczyn nie zostało przedłożone w sądzie, w czasie, gdy należy przedsięwziąć określone czynności procesowe (również m.in. K. Knoppek, w: Kodeks postępowania cywilnego, Komentarz. Tom I. Artykuły 1–366, red. H. Dolecki, T. Wiśniewski, Warszawa 2011)[6]

Egzamin wstępny na aplikacjęEdytuj

Egzamin wstępny polega na sprawdzeniu wiedzy kandydata na aplikanta adwokackiego z zakresu: materialnego i procesowego prawa karnego, materialnego i procesowego prawa wykroczeń, prawa karnego skarbowego, materialnego i procesowego prawa cywilnego, prawa rodzinnego i opiekuńczego, prawa gospodarczego, spółek prawa handlowego, prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, materialnego i procesowego prawa administracyjnego, postępowania sądowoadministracyjnego, prawa Unii Europejskiej, prawa konstytucyjnego oraz prawa o ustroju sądów i prokuratur, samorządu adwokackiego, radcowskiego i innych organów ochrony prawnej działających w Rzeczypospolitej Polskiej[7].

Kto może zostać aplikantem adwokackimEdytuj

Na listę aplikantów adwokackich mogą zostać wpisane osoby:

1) nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata;

2) korzystające w pełni z praw publicznych oraz ma pełną zdolność do czynności prawnych;

3) które ukończyły wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej;

4) które pozytywnie zdały egzamin wstępny na aplikację adwokacką organizowany przez Ministra Sprawiedliwości[8].

PrzypisyEdytuj

  1. art. 2 Ustawy prawo o adwokaturze. [dostęp 2018-01-04].
  2. „5 prawnych mitów o zawodach prawniczych, w które na pewno wierzysz”. [dostęp 2018-01-04].
  3. "Mecenas" czyli kto?. [dostęp 2018-01-04].
  4. Art. 77 Ustawy prawo o adwokaturze. [dostęp 2018-01-04].
  5. art. 77 Ustawy o adwokaturze. [dostęp 2018-01-04].
  6. Gawryluk Marek: Art. 77. W: Prawo o adwokaturze. Komentarz.. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, 2017.11.11. [dostęp 2018-01-04].
  7. art. 75a ustawy prawo o adwokaturze. [dostęp 2018-01-04].
  8. Art. 75. adwokat. – Nabór na aplikację adwokacką – Prawo o adwokaturze. [dostęp 2018-01-04].