Otwórz menu główne

Areszt Śledczy Opole

Areszt Śledczy w Opoluareszt śledczy znajdujący się w Opolu przy ulicy Sądowej 4.

AŚ Opole
Ilustracja
Państwo  Polska
Adres ul. Sądowa 4
45-033 Opole
Rodzaj areszt śledczy
Jednostka nadrzędna OISW Opole
Kierownictwo jednostki ppłk Roman Proch
Pojemność 349 osadzonych[1]
Data powstania 1879-1881
Położenie na mapie Opola
Mapa lokalizacyjna Opola
AŚ Opole
AŚ Opole
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
AŚ Opole
AŚ Opole
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
AŚ Opole
AŚ Opole
Ziemia50°40′24″N 17°55′14″E/50,673470 17,920650

PrzeznaczenieEdytuj

  • areszt śledczy dla kobiet i mężczyzn,
  • zakład karny dla mężczyzn recydywistów penitencjarnych typu zamkniętego,
  • zakład karny dla kobiet zakwalifikowanych do odbywania kary pozbawienia wolności w zakładach dla młodocianych typu zamkniętego, półotwartego i otwartego,
  • zakład karny dla dorosłych pierwszy raz odbywających karę typu zamkniętego, półotwartego i otwartego.

OpisEdytuj

W opolskim areszcie funkcjonuje ośrodek diagnostyczny, który obsługuje głównie jednostki penitencjarne okręgu opolskiego, gdzie przeprowadzane są badania psychologiczne i psychiatryczne osób pozbawionych wolności. Na terenie aresztu funkcjonują cztery świetlice, radiowęzeł, biblioteka, a także sieć telewizji kablowej. Opiekę medyczną osadzonym zapewnia Zakład Opieki Zdrowotnej, który zatrudnia lekarzy różnych specjalności i średni personel medyczny.

W areszcie, z udziałem organizacji społecznych, kulturalnych, wychowawczych oraz religijnych, wobec osadzonych profilaktyka uzależnień, dzięki której działają grupy wsparcia Anonimowych Alkoholików (AA) i Anonimowych Narkomanów (AN). W jednostce realizowane są także programy readaptacyjne i ogólnorozwojowe, których jednym z ważniejszych elementów są prace społeczne i charytatywne przy osobach starszych i chorych. Miejscem praktyk religijnych jest kaplica więzienna.

HistoriaEdytuj

W latach 1879-1881 jednostka funkcjonowała jako Zespół Budynków Królewskiego Pruskiego Sądu i Więzienia. Areszt został wzniesiony w czerwonej cegły licowanej ze stropami ceramicznymi. Podczas II wojny światowej budynek sądu został całkowicie zniszczony, a w następnych latach rozebrany (obecnie w tym miejscu stoją dwa wieżowce mieszkalne). W wyniku działań wojennych budynek więzienia został częściowo zniszczony, jednak później został odbudowany na podstawie założeń architektonicznych. W styczniu 1945 roku, kiedy 106 więźniów zostało przekazanych gestapo, 52 zostało zwolnionych, a 87 ewakuowano do więzienia w Brzegu, władze niemieckie opuściły jednostkę. Pierwsi więźniowie po wojnie trafili do opolskiego aresztu na początku kwietnia 1945 roku. Wśród tych osadzonych było wielu Ślązaków podejrzewanych o współpracę z hitlerowcami oraz osoby z zarzutami działalności antypolskiej. W okresie grudzień 1945-wrzesień 1946 naczelnikiem więzienia był Salomon Morel, były komendant obozu jenieckiego Zgoda w Świętochłowicach.

Do 1956 roku opolski areszt funkcjonował pod zakresem działań Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, potem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, a od 11 września 1956 roku na mocy ustawy więziennictwo funkcjonuje pod zakresem działań Ministerstwa Sprawiedliwości.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj