Arminia Bielefeld

niemiecki klub piłki nożnej

Arminia Bielefeld, właśc. Deutscher Sportclub Arminia Bielefeld e.V.niemiecki klub piłkarski, mający siedzibę w mieście Bielefeld. W sezonie 2020/2021 gra w Bundeslidze. Oprócz piłki nożnej klub posiada sekcje hokeja, łyżwiarstwa figurowego oraz bilardu. Zespół ten ma 11. tys. zarejestrowanych członków fanklubów z całego świata.

Arminia Bielefeld
Ilustracja
Pełna nazwa Deutscher Sportclub Arminia Bielefeld e.V.
Przydomek Die Arminen (Armini)
Die Blauen (Niebiescy)
Maskotka Lohmann
Barwy               
czarno-biało-niebieskie
Data założenia 1905
Debiut w najwyższej lidze 1933
Liga Bundesliga
Państwo  Niemcy
Adres Melanchthonstrasse 31a, 33615 Bielefeld
Stadion SchücoArena
Prezes Niemcy Hans-Jürgen Laufer
Trener Niemcy Uwe Neuhaus
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Strona internetowa
Lohmann – maskotka klubu

HistoriaEdytuj

Chronologia nazw:

  • 1905: 1. Bielefelder FC (BFC) Arminia
  • 1907: 1. Bielefelder FC Arminia – po fuzji z FC Siegfried
  • 1919: Turngemeinde (TG) Arminia Bielefeld – po fuzji z Bielefelder Turngemeinde 1848
  • 1922: 1. BFC Arminia – po rozdzieleniu się klubów
  • 1926: Deutscher Sportclub (DSC) Arminia Bielefeld

14 kwietnia 1905 roku w restauracji Modersohn, mieszczącej się w piwnicy starego ratusza w Bielefeldzie, doszło do spotkania czternastu mężczyzn, chcących założyć w tym mieście klub piłkarski[1]. Ich starania zaowocowały powstaniem 1. Bielefelder Fussball-Club Arminia w dniu 3 maja 1905 roku[2][3]. Nazwa Arminia jest sfeminizowaną wersją imienia Arminius, germańskiego wodza, który w 9 roku n.e. pokonał Rzymian w lesie Teutoburskim[3]. Dwa tygodnie później klub rozegrał swój pierwszy mecz z drużyną z Osnabrück. W 1907 roku miejscowy rywal FC Siegfried dołączył do Arminii[4].

W 1910 roku Arminia zmieniła swój stadion na Pottenau[5]. Pierwszy sukces został osiągnięty w 1912 roku, kiedy to klub został mistrzem Westfalii[6]. W 1919 roku klub połączył się z Bielefelder Turngemeinde 1848 i zmienił nazwę na Turngemeinde Arminia Bielefeld[7]. 20 października 1922 roku kluby ponownie się rozdzieliły[7]. Na początku lat dwudziestych XX wieku zespół wygrał kilkukrotnie mistrzostwa Westfalii[6]. Mecz Arminii Bielefeld z Preußen Münster w listopadzie 1925 roku był pierwszym meczem w Niemczech transmitowanym na żywo w radiu[8].

30 stycznia 1926 roku klub przyjął obecnie obowiązującą nazwę Deutscher Sportclub Arminia Bielefeld, lub w skrócie DSC Arminia Bielefeld[6]. W tym samym roku zespół po raz ostatni zmienił stadion[9]. Pierwszy mecz rozegrany na nowym stadionie odbył się 1 maja 1926 roku, kiedy to Niebiescy podejmowali SC Victorię Hamburg[9].

Po II wojnie światowej zespół grał na niższych poziomach rozrywkowych zachodnich Niemiec. W 1963 roku zespół awansował do Regionalligi West[10]. Zespół pozostał w tej lidze do końca lat sześćdziesiątych XX wieku. W 1970 roku klub po raz pierwszy awansował do Bundesligi[11]. w 1971 niektórzy piłkarze klubu brali udział w skandalu związanym z przekupieniem graczy kilku klubów, między innymi Herthy Berlin, FC Schalke 04 czy FC Köln, celem utrzymania się Arminii w lidze[12]. W 1971/72, w związku z aferą klub spadł do 2. Bundesligi[1].

W sezonie 1976/77 klub przegrał w play-offach o grę w najwyższej klasie rozgrywkowej z TSV 1860 München[13]. Zespół ponownie awansował do Bundesligi w sezonie 1978/79[14]. Klub po pierwszym sezonie został zdegradowany, ale po roku wrócił do najwyższego poziomu rozgrywkowego, utrzymując się na nim przez pięć kolejnych lat[14]. W 1985 roku, po przegraniu play-offu z 1. FC Saarbrücken zespół został zdegradowany do 2. Bundesligi[15]. Po trzech latach klub ponownie spadł, tym razem do Oberliga Westfalen[14]. Zespół występował na trzecim poziomie rozgrywkowym przez siedem sezonów[14]. W sezonie 1996/97 zespół ponownie wrócił do Bundesligi, utrzymując się w niej przez 2 następne sezony[14]. Kiedy trenerem był Bruno Labbadia klub często spadał do 2. Bundesligi, aby po roku ponownie awansować do najwyższej klasy rozgrywkowej[14]. Przez rokroczne spadki i awanse klub zaczął być nazywany „windą”, ponieważ aż siedmiokrotnie awansował do Bundesligi, ale jednocześnie spadał z niej sześciokrotnie[16].

Po dwóch awansach klub powrócił na najwyższy poziom rozgrywkowy w 2004[14]. Tym razem pozostał w Bundeslidze przez pięć lat[14]. W tym czasie klub dwukrotnie dotarł do półfinału Pucharu Niemiec, w sezonach 2004/05 i 2005/06[17]. Po zakończeniu sezonu 2008/2009 klub wrócił do 2. Bundesligi[14].

W latach 2009–2011 klub dwukrotnie zajął ostatnie miejsce i dwukrotnie spadł z ligi[14].

W sezonie 2014/15, jako klub występujący w 3. Lidze wyeliminował w Pucharze Niemiec trzy drużyny z Bundesligi: Herthę Berlin w 1/16 finału, Werder Brema w 1/8 finału i Borussię Mönchengladbach w ćwierćfinale[17]. W tym samym sezonie udało się zespołowi uzyskać promocję do drugiej ligi[14].

W sezonie 2019/2020 zespołowi Arminii po 11 latach udało się wywalczyć awans do Bundesligi na trzy kolejki przed końcem sezonu (dzięki remisowi HSV z VfL Osnabrück 1:1)[18].

Poz. Klub M Pkt. Mecze Bramki
zwy. rem. por. zdob. stra. +/-
1 Arminia Bielefeld 34 68 18 14 2 65 30 +35
2 VfB Stuttgart 34 58 17 7 10 62 41 +21
3 1. FC Heidenheim 34 55 15 10 9 45 36 +9
4 Hamburger SV 34 54 14 12 8 62 46 +16
5 SV Darmstadt 98 34 52 13 13 8 48 43 +5
6 Hannover 96 34 48 13 9 12 54 49 +5
7 FC Erzgebirge Aue 34 47 13 8 13 46 48 -2
8 VfL Bochum 34 46 11 13 10 53 51 +2
9 SpVgg Greuther Fürth 34 44 11 11 12 46 45 +1
10 SV Sandhausen 34 43 10 13 11 43 45 -2
11 Holstein Kiel 34 43 11 10 13 53 56 -3
12 SSV Jahn Regensburg 34 43 11 10 13 50 56 -6
13 VfL Osnabrück 34 40 9 13 12 46 48 -2
14 FC St. Pauli 34 39 9 12 13 41 50 -9
15 Karlsruher SC 34 37 8 13 13 45 56 -11
16 1. FC Nürnberg 34 37 8 13 13 45 58 -13
17 SV Wehen Wiesbaden 34 34 9 7 18 45 65 -20
18 Dynamo Drezno 34 32 8 8 18 32 58 -26
Legenda:
awans do Bundesligi
baraże o awans do Bundesligi
baraże o pozostanie w 2. Bundeslidze
spadek do 3. Ligi

Źródło tabeli: [1]

Barwy klubowe, strój, herbEdytuj

Klub ma barwy czarno-biało-niebieskie[19]. Zawodnicy swoje domowe spotkania zazwyczaj grają w niebieskich koszulkach z białym pasem, czarnych spodenkach oraz białych getrach[20].

Herb składa się z flagi w kolorach klubu: czarnym, białym i niebieskim od lewej do prawej[21]. Biała część flagi zawiera literę A jako pierwsza litera nazwy "Arminia". Flagę otacza wieniec dębowy.

SukcesyEdytuj

Trofea międzynarodoweEdytuj

  Zdobyte trofea w rozgrywkach międzynarodowych (stan na: 31-05-2019)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
 
Liga Mistrzów
(Puchar Europy)
zdobywca 0
finalista 0
 
Liga Europy
(Puchar UEFA)
zdobywca 0
finalista 0

Puchar Intertoto
zdobywca 0
finalista 0
2.miejsce w grupie 3 1982, 1983, 1985

Trofea krajoweEdytuj

  Zdobyte trofea w rozgrywkach Niemiec (stan na: 06-07-2020)
Rozgrywki Osiągnięcie Razy Sezon(y)
 
Mistrzostwo
I miejsce 0
II miejsce 0
III miejsce 0
8.miejsce 2 1982/83, 1983/84

Puchar
zdobywca 0
finalista 0
półfinalista 3 2004/05, 2005/06, 2014/15
 
II liga
I miejsce 4 1977/78, 1979/80 (Nord), 1998/99, 2019/20
II miejsce 5 1969/70 (West), 1976/77 (Nord), 1995/96, 2001/02, 2003/04
III miejsce 1 1966/67 (West)
  • Oberliga Westfalen/Regionalliga West-Südwest/3. Liga (D3):
    • mistrz (5x): 1947/48 (gr.Bielefeld/Lippe), 1961/62 (Verbandsliga Nordost), 1989/90, 1994/95, 2014/15
    • wicemistrz (4x): 1957/58 (Verbandsliga Nordost), 1960/61 (Verbandsliga Nordost), 1988/89, 2012/13
    • 3.miejsce (5x): 1954/55 (Ostwestfalen), 1956/57 (Verbandsliga Nordost), 1958/59 (Verbandsliga Nordost), 1992/93, 1993/94

Poszczególne sezonyEdytuj

Uwaga:

  • Do 1963 roku rozgrywane mistrzostwa regionalne, z których kwalifikowały się do turnieju finałowego mistrzostw Niemiec, który był rozgrywany systemem pucharowym.

Rozgrywki międzynarodoweEdytuj

Europejskie pucharyEdytuj

  Legenda do wszystkich tabel:

  • Q – runda eliminacyjna, 1/16, 1/8, 1/4, 1/2 – odpowiednia faza rozgrywek, Grupa – runda grupowa, 1r gr – pierwsza runda grupowa, 2r gr – druga runda grupowa, F – finał, R – runda, PO – play-off
  • k. – rzuty karne, los. – losowanie, Dogr. – dogrywka, w. – zasada bramek strzelonych na wyjeździe
Sezon Rozgrywki Runda Przeciwnik Dom Wyjazd Ogólnie
1982[22] Puchar Intertoto Grupa 2   Widzew Łódź 1–1 1–2 2. miejsce
  FC St. Gallen 3–1 2–1
  FC Liégeois 1–1 2–3
1983[23] Puchar Intertoto Grupa 8   Hammarby IF 0–2 1–2 2. miejsce
  Botew Wraca 4–0 1–0
  Bryne FK 3–1 1–0
1985[24] Puchar Intertoto Grupa 8   Maccabi Hajfa 8–2 1–2 2. miejsce
  Sturm Graz 0–2 0–0
  Beitar Jerozolima 1–0 1–1

Rozgrywki krajoweEdytuj

  Bilans występów klubu w rozgrywkach piłkarskich Niemiec
(Stan na 31 maja 2019 r.)
 
Poziom Rozgrywki Sezony Mecze Z R P B+ B– Pkt Lata Awanse Spadki Naj.
I Gauliga Westfalen/ Kriegsgauklasse/ Landesliga Westfalen/ Oberliga West/ Bundesliga 27 1933/34, 1938–1946, 1949/50, 1970–1972, 1978/79, 1980–1985, 1996–1998, 1999/00, 2002/03, 2004–2009, 2020/2021 0 11 8
II Bezirksliga Ostwestfalen/ Bezirksliga Bielefeld-Lippe/ Landesliga Westfalen/ II. Division West/ Regionalliga West/ 2. Bundesliga Nord/ 2. Bundesliga 40 1934–1938, 1946/47, 1948/49, 1950–1954, 1962–1970, 1979/80, 1985–1988, 1995/96, 1998/99, 2000–2002, 2003/04, 2009–2011, 2013/14, 2015–2020 10 5 1
III Bezirksliga Bielefeld-Lippe/ Landesliga Ostwestfalen/ Verbandsliga Nordost/ Oberliga Westfalen/ Regionalliga West-Südwest/ 3. Liga 19 1947/48, 1954–1962, 1988–1995, 2011–2013, 2014/15 5 0 1
IV Fußball-Regionalliga 0
Puchar Niemiec 69 od 1935 1/2

StatystykiEdytuj

Rekordy kluboweEdytuj

Stan na maj 2018:

  • 23. miejsce w tabeli wszech czasów Bundesligi (16 sezonów, 544 meczów, 153 zwycięstw, 252 remisy, 139 porażek, różnica bramek 645:883).
  • 16. miejsce w tabeli wieczystej 2. Bundesligi (20 sezonów, 678 meczów, 278 zwycięstw, 191 remisów, 209 porażek, różnica bramek 1073:874).

Rekordowe wyniki w Bundeslidze:

Rekordowe wyniki w 2. Bundeslidze:

Rekordy indywidualneEdytuj

Piłkarze, trenerzy, prezydenci i właściciele klubuEdytuj

PiłkarzeEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze Arminii Bielefeld.

Aktualny skład zespołuEdytuj

Stan na 10 stycznia 2020.[25]

Nr Poz. Piłkarz
1 BR   Stefan Ortega
2 OB   Amos Pieper
3 OB   Brian Behrendt
4 OB   Joakim Nilsson
6 PO   Tom Schütz
7 PO   Patrick Weihrauch
8 OB   Florian Hartherz
9 NA   Fabian Klos
10 PO   Reinhold Yabo
11 OB   Stephan Salger
13 NA   Sebastian Müller
14 PO   Jóan Edmundsson
16 PO   Fabian Kunze
18 NA   Nils Quaschner
19 PO   Manuel Prietl
Nr Poz. Piłkarz
20 PO   Nils Seufert
21 NA   Andreas Voglsammer
23 OB   Anderson Lucoqui
24 OB   Álex Pérez
25 OB   Jonathan Clauss
27 OB   Cédric Brunner
29 PO   Cebio Soukou
30 PO   Marcel Hartel
31 BR   Ágoston Kiss
32 PO   Keanu Staude
36 NA   Sven Schipplock
38 PO   Jomaine Consbruch
40 BR   Philipp Klewin
BR   Oscar Linnér

Piłkarze na wypożyczeniuEdytuj

Nr Poz. Piłkarz
NA   Prince Osei Owusu (wypożyczony do TSV 1860 München do 30 czerwca 2020)

TrenerzyEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy piłkarzy Arminii Bielefeld.

Zgodnie z[26]:

Trener Narodowość Od Do
František Zoubek
 
1922 1923
Gerd Wellhöfer
 
1923 1924
František Zoubek

Gerd Wellhöfer

 

 

1924 1925
Gerd Wellhöfer
 
1925 1926
František Zoubek
 
1926 1933
Otto Faist
 
1933 1935
Karl Willnecker
 
1935 1938
Erich Brochmeyer
 
1938 1939
Ferdinand Swatosch
 
1939 1940
Otto Kranefeld, Willi Pohl
 
1940 1942
Karl Wunderlich
 
1942 1945
Erich Brochmeyer
 
1945 1946
Ferdinand Swatosch
 
1946 1947
Karl Wunderlich
 
1947 1948
Alois Münstermann
 
1948 1949
Friedrich Otto
 
1949 1950
Fritz Kaiser
 
1950 1951
Hellmut Meidt
 
1951 1953
Donndorf
 
1953 1955
Otto Westphal
 
1955 1958
Arthur Gruber
 
1958 1961
Josef Rasselnberg
 
1961 1961
Jakob Wimmer
 
1961 1963
Hellmut Meidt
 
1963 1965
Robert Gebhardt
 
1965 1966
Hans Wendlandt
 
1966 1969
Egon Piechaczek
 
1969 1971
Hellmut Meidt
 
1972 1972
Jan Notermans
 
1972 1972
Willi Nolting
 
1972 1973
Norbert Lessle
 
1973 1973
Karl-Heinz "Harry" Garstecki
 
1973 1973
Willi Nolting
 
1973 1974
Rudi Faßnacht
 
1974 1974
Erhard Ahmann
 
1974 1976
Karl-Heinz Feldkamp
 
1976 1978
Milovan Beljin
 
1978 1978
Otto Rehhagel
 
1978 1979
Willi Nolting
 
1979 1979
Hans-Dieter Tippenhauer
 
1979 1980
Willi Nolting
 
1980 1980
Trener Narodowość Od Do
Horst Franz
 
1980 1982
Horst Köppel
 
1982 1983
Karl-Heinz Feldkamp
 
1983 1984
Gerd Roggensack
 
1984 1986
Horst Franz
 
1986 1986
Fritz Fuchs
 
1986 1987
Joachim Krug
 
1987 1988
Ernst Middendorp
 
1988 1990
Franz Raschid
 
1990 1991
Fritz Grösche
 
1991 1992
Ingo Peter
 
1992 1994
Theo Schneider
 
1994 1994
Wolfgang Sidka
 
1994 1994
Ernst Middendorp
 
1994 1998
Thomas von Heesen
 
1998 1999
Hermann Gerland
 
1999 2000
Benno Möhlmann
 
2000 2004
Thomas von Heesen
 
2004 2004
Uwe Rapolder
 
2004 2005
Frank Geideck
 
2005 2005
Thomas von Heesen
 
2005 2007
Frank Geideck
 
2007 2007
Ernst Middendorp
 
2007 2007
Detlev Dammeier
 
2007 2007
Michael Frontzeck
 
2008 2009
Jörg Berger
 
2009 2009
Thomas Gerstner
 
2009 2010
Frank Eulberg, Jörg Böhme
 
2010 2010
Christian Ziege
 
2010 2010
Ewald Lienen
 
2010 2011
Markus von Ahlen
 
2011 2011
Stefan Krämer
 
2011 2014
Norbert Meier
 
2014 2016
Rüdiger Rehm
 
2016 2016
Carsten Rump
 
2016 2016
Jürgen Kramny
 
2016 2017
Jeff Saibene
 
2017 2018
Uwe Neuhaus
 
2018 nadal

PrezydenciEdytuj

Funkcję prezesa klubu pełniło 30 osób, w tym 2 z nich dwukrotnie.

Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
1.
Emil Schröder maj 1905 kwiecień 1909
2.
Julius Hesse kwiecień 1909 1914
3.
Siegmund Willing 1914 1919
4.
H. Schmale 1919 1922
5.
Dr. Karl Prestinari listopad 1922 czerwiec 1925
6.
Gerhard Farwick czerwiec 1925 kwiecień 1926
7.
Dr. Otto Mennerich kwiecień 1926 październik 1927
8.
Paul Fleege październik 1927 lipiec 1929
9.
Dr. Felix lipiec 1929 październik 1929
10.
Julius Fischer październik 1929 październik 1932
11.
Paul Fleege październik 1932 marzec 1934
12.
Karl Demberg marzec 1934 styczeń 1940
13.
Max Hess styczeń 1940 czerwiec 1941
14.
Konrad Müller czerwiec 1941 1946
15.
Willi Drehmann 1946 1947
16.
Ernst Garbers 1947 lipiec 1948
Lp. Imię i nazwisko Okres urzędowania
17.
Erwin Potthoff lipiec 1948 styczeń 1953
18.
Dr. Kurt Wolff marzec 1953 maj 1955
19.
Dr. Karl Lamker maj 1955 listopad 1960
20.
Alfred Rahe listopad 1960 listopad 1962
21.
Dr. Hans Kastrup listopad 1962 wrzesień 1969
22.
Wilhelm Stute wrzesień 1969 październik 1972
23.
Alfred Rahe październik 1972 kwiecień 1973
24.
Dr. Jörg Auf der Heyde kwiecień 1973 luty 1986
25.
Gisela Schwerdt marzec 1986 listopad 1986
26.
Wolfgang Walkenhorst listopad 1986 August 1990
27.
Winfried Rojahn wrzesień 1990 grudzień 1990
28.
Hans-Hermann Schwick 1991 4 czerwca 2010
29.
Wolfgang Brinkmann 6 czerwca 2010 27 czerwca 2011
30.
Hans-Joachim Faber 8 lipca 2011 11 września 2011
31.
Dr. Jörg Zillies 11 września 2011 15 lipca 2013
32.
Hans-Jürgen Laufer 21 sierpnia 2013 obecnie

Struktura klubuEdytuj

StadionEdytuj

Osobny artykuł: Schüco Arena.

Klub rozgrywał swoje pierwsze mecze na boisku Kesselbrink[1]. W 1907 roku zespół przeniósł się na nowy stadion, Kaiserstraße (obecnie: August-Bebel-Straße), a w 1910 roku do Pottenau[1]. W 1926 roku wydzierżawiła ziemię od farmera o nazwisku Lohmann[27]. Stadion przyjął nazwę Alm[27]. Na nowym obiekcie Arminia rozegrała swój pierwszy mecz z klubem Victoria Hamburg 1 maja 1926 roku[28]. W czasie gdy Arminia wywalczyła awans do 1. Bundesligi, stadion Alm przeszedł gruntowną modernizację[9]. Wybudowano główną trybunę, powiększono północną i wschodnią[9]. W ten sposób obiekt powiększył swoją pojemność do 30 tysięcy miejsc[28]. Po tym jak Arminia uzyskała promocję do najwyższej klasy rozgrywek w 1996 roku, całkowicie przebudowano główną i północną trybunę[9]. To samo stało się z południową w 1999 roku[9]. W 2004 roku, Arminia podpisała umowę sponsorską z firmą Schüco, przez co stadion zyskał nazwę SchücoArena[29]. Ostatnie przebudowania dotyczyły wschodniej trybuny w 2008 roku[9]. Stadion ma pojemność ponad 26 tysięcy miejsc, w czym około 18 tysięcy siedzących[30].

Inne sekcjeEdytuj

Klub prowadzi drużyny dla dzieci i młodzieży w każdym wieku. Funkcjonuje piłkarska drużyna kobiet. Również klub ma sekcje hokeja, łyżwiarstwa figurowego oraz bilardu.

SponsorzyEdytuj

Główni sponsorzyEdytuj

Lata Sponsor Branża
1975–1979 Granini napoje
1979–1985 Seidensticker odzież
1985–1988 Abtei produkty zdrowotne
1988–1991 Schüco dostawca budowlany
1991–1993 Sportlepp handel detaliczny
1993–1994 Forum Jahnplatz handel detaliczny
1994–1996 Westfalen-Blatt gazeta codzienna
1996–1998 Gerry Weber odzież
1998–2001 Herforder Pils napoje
2001–2002 real,- handel detaliczny
2002–2004 KiK odzież
2004–2010 Krombacher napoje
2010–2011 Schüco dostawca budowlany
2011–2013 getgoods.de E-commerce
2013–2016 Alpecin pielęgnacja włosów
od 2016 Schüco dostawca budowlany

Sponsorzy techniczniEdytuj

Lata Sponsor
1975–1980 Erima
1980–1991 Adidas
1991–1996 Lotto
1996–2000 Reusch
2000–2005 Uhlsport
2005–2017 Saller
od 2017 Joma

Sponsorzy marketinguEdytuj

Lata Sponsor
od 2001 Sportfive

Kibice i rywalizacja z innymi klubamiEdytuj

KibiceEdytuj

Arminia ma dużą liczbę lojalnych zwolenników. Nawet w sezonie 2011/12 średnia liczba widzów na stadionie Arminii wyniosła 8930 osób, co było najwyższym wynikiem w 3. lidze. W sezonie 2014/15 średnia Arminii wyniosła 14 540 osób, co było drugim (!) najwyższym wynikiem w historii 3. Ligi. Liczby pokazują również wzrost popularności 3. Ligi. W meczach Arminii w latach 2013/14 2. Bundesligi wzięło udział średnio 16 890 widzów[31], (ósma najwyższa średnia frekwencja w lidze). Liczby te obejmują tylko mecze ligowe. W meczach Arminii w Pucharze Niemiec 2014/15 uczestniczyło średnio 21 763 osób. Trzon fanów można znaleźć na Południowej Trybunie.

RywalizacjaEdytuj

Największymi rywalami klubu są inne zespoły z okolic. Istnieje tradycyjna rywalizacja z SC Preußen Münster. Wcześniejszym rywalem był lokalny VfB 03 Bielefeld ze wschodniej części Bielefeld, ale obecnie odbywają się co roku mecze towarzyskie między Arminią i VfB Fichte Bielefeld, jak dziś nazywany jest klub. Kolejnym rywalem jest VfL Bochum, szczególnie od późnych lat 90. XX wieku, a także inne kluby z Zagłębia Ruhry, ponieważ obszar ten należy również do Westfalii[32]. Również mecze przeciwko VfL Osnabrück są pewnego rodzaju derby. Niektórzy kibice SC Paderborn 07 uważają Arminię za głównego rywala, ale fani Arminii raczej nie czują tego samego[33].

Przyjazne relacje są z kibicami Hamburger SV, przy czym oba kluby mają te same kolory (czarny, biały i niebieski), oraz z Hannover 96.

DerbyEdytuj

Drużyna StuleciaEdytuj

W setną rocznicę powstania Arminii poproszono kibiców o wybór jedenastki stulecia. W tym zaszczytnym gronie znaleźli się[34]:

Trener – Ernst Middendorp

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Die Geschichte der Blauen [dostęp 2020-05-26] (niem.).
  2. Germany – Foundation Dates Clubs, rsssf.com [dostęp 2020-05-27] (ang.).
  3. a b Historie, arminia-bielefeld.de [dostęp 2020-05-26] (niem.).
  4. Werner Balhauff, Arminia Bielefeld – Von Tradition und Herzblut für den Fußball Die Geschichte und die Fans des Vereins von der Alm, 2014, ISBN 978-3-7380-0531-8, OCLC 904815836 [dostęp 2020-05-27].
  5. Erinnerungskultur des DSC Arminia Bielefeld, 12 maja 2020 [dostęp 2020-05-27] (niem.).
  6. a b c Daten & Statistiken, arminia-bielefeld.de [dostęp 2020-05-27] (niem.).
  7. a b Die Zeittafel, btg-bielefeld.de [dostęp 2020-05-27] (niem.).
  8. DSC Arminia Bielefeld, bundesliga.com [dostęp 2020-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-26] (ang.).
  9. a b c d e f g Schüco Arena (Bielefelder Alm), stadiony.net [dostęp 2020-05-26] (pol.).
  10. Regionalliga West 1963/1964, fussballdaten.de [dostęp 2020-05-27] (niem.).
  11. Tabelle – Bundesliga 1970/71, kicker [dostęp 2020-05-27] (niem.).
  12. Fußball-Bundesliga: Bundesliga-Skandal 1971, planet-wissen.de, 19 czerwca 2018 [dostęp 2020-05-26] (niem.).
  13. TSV 1860 München, Relegation Bundesliga 1976/77, dfb.de [dostęp 2020-05-27] (niem.).
  14. a b c d e f g h i j k Arminia Bielefeld, transfermarkt.pl [dostęp 2020-05-27] (pol.).
  15. 1.FC Saarbrücken - Arminia Bielefeld, 13 cze 1985 - Relegation 1. Bundesliga, [w:] baza Transfermarkt (protokoły meczowe) [online] [dostęp 2020-05-27].
  16. Winda zjechała do podziemi, weszlo.com, 15 września 2011 [dostęp 2020-05-26] (pol.).
  17. a b Arminia Bielefeld, [w:] baza Transfermarkt (drużyny–puchary) [online] [dostęp 2020-05-27].
  18. Arminia Bielefeld awansowała do Bundesligi - Polsat Sport, www.polsatsport.pl [dostęp 2020-06-17] (pol.).
  19. Daten & Statistiken | DSC Arminia Bielefeld
  20. Das Team 2019/2020 | DSC Arminia Bielefeld
  21. Wir sind Ostwestfalen | DSC Arminia Bielefeld
  22. Intertoto Cup 1982 | mogiel.net
  23. Intertoto Cup 1983 | mogiel.net
  24. Intertoto Cup 1985 | mogiel.net
  25. Das Team 2019/2020 (niem.). DSC Arminia Bielefeld. [dostęp 27 maja 2019].
  26. Trainer-Archiv – DSC Arminia Bielefeld [dostęp 2020-05-26].
  27. a b Das ist Lohmann!, arminia-bielefeld.de [dostęp 2020-05-26] (niem.).
  28. a b Von der Alm zur Arena, bundesliga.de [dostęp 2020-05-26] (niem.).
  29. Stephan Uersfeld, Wolfsburg march into the DFB Pokal final, espn.com, 30 kwietnia 2015 [dostęp 2020-05-26] (ang.).
  30. Stadion, arminia-bielefeld.de [dostęp 2020-05-26] (niem.).
  31. Arminia Bielefeld Statistik: Liga: Zuschauer pro Saison (niem.). blaue-daten.de. [dostęp 27 maja 2020].
  32. Schüco Arena. stadionsuche.de. [dostęp 21 stycznia 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (6 czerwca 2012)].
  33. Jan-H. Grotevent: Derby ohne Derby. FANkultur.com. [dostęp 20 stycznia 2013]. [zarchiwizowane z tego adresu (23 października 2012)].
  34. DSC-Jahrhundertteams – DSC Arminia Bielefeld [dostęp 2020-05-27].

BibliografiaEdytuj