Otwórz menu główne

Artaszes Minasjan

ormiański szachista

Artaszes Minasjan, orm. Արտաշես Մինասյան (ur. 21 stycznia 1967 roku) – ormiański szachista, arcymistrz od 1992 roku.

Artaszes Minasjan
Ilustracja
Artaszes Minasjan (z prawej), Drezno 2008
Państwo  ZSRR
 Armenia
Data urodzenia 21 stycznia 1967
Tytuł szachowy arcymistrz (1992)
Ranking FIDE 2505 (01.08.2012)
Miejsce w kraju 15

Kariera szachowaEdytuj

W roku 1990 zwyciężył w mistrzostwach Armeńskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej oraz zdobył (w Mińsku) tytuł młodzieżowego (do lat 26) mistrza Związku Radzieckiego. Rok później osiągnął największy sukces w karierze, zostając w Moskwie ostatnim szachowym mistrzem Związku Radzieckiego. W 1992 r. został (wraz z Aszotem Anastasianem) pierwszym mistrzem niepodległej Armenii. Kolejne tytuły mistrza kraju zdobył w latach 1993, 1995, 2004 i 2006[1]. W 2000 roku wystąpił w New Delhi w mistrzostwach świata systemem pucharowym, awansując do II rundy (w której przegrał z Michaiłem Gurewiczem)[2], natomiast w 2005 awansował do Pucharu Świata, w I rundzie ulegając Loekowi van Wely[3].

Odniósł wiele sukcesów w turniejach międzynarodowych, m.in. w Groningen (1990, dz.II m. za Eckhardem Schmittdielem, wraz z m.in. Władimirem Jepiszynem, Curtem Hansenem, Klausem Bischoffem, Lwem Psachisem i Olegiem Romaniszynem), Candas (1992, I m., przed Kevinem Spraggettem), Paryżu (1994, I m.), Cannes (1995, dz. II m. za Matthew Sadlerem, wraz z m.in. Władysławem Tkaczewem i Andriejem Sokołowem), Linares (1999, open, I m. przed Aleksiejem Driejewem, Maksimem Sorokinem i Wiktorem Bołoganem), Ubedzie (2000, dz. I m. wraz z Pawłem Tregubowem, przed m.in. Wadimem Zwiagincewem, Aleksandrem Griszczukiem, Aleksandrem Motylewem i Siergiejem Dołmatowem), Erywaniu (2000, turniej strefowy, II m. za Symbatem Lyputianem), Dubaju (2001, dz. I m. wraz z Karenem Asrianem, Jaanem Ehlvestem, Aleksiejem Aleksandrowem, Jewgienijem Władimirowem, Aleksandrem Motylewem, Pawłem Kocurem i Ewgienijem Ermenkowem), Batumi (2003, dz. II m. za Baadurem Dżobawą, wraz z m.in. Andriejem Wołokitinem, Zwiadem Izorią i Merabem Gagunaszwili)[4], Dubaju (2004, dz. II m. za Szachrijarem Mamediarowem, wraz z m.in. Magnusem Carlsenem, Jewgienijem Władimirowem, Liviu-Dieterem Nisipeanu, Pawłem Eljanowem, Krishnan Sasikiran i Pentalą Harikrishna) oraz w Erywaniu (2004, memoriał Tigrana Petrosiana, dz. III m. za Pawłem Smirnowem i Wasilijem Iwanczukiem, wraz z m.in. Aleksandrem Areszczenko, Zwiadem Izorią i Gabrielem Sargissianem).

Od 1992 r. jest stałym reprezentantem kraju w najważniejszych rozgrywkach drużynowych. Do roku 2006 wziął udział we wszystkich 8 szachowych olimpiadach, zdobywając wraz z drużyną 4 medale: złoty w roku 2006 oraz 3 brązowe (1992, 2002, 2004). Jest również czterokrotnym medalistą drużynowych mistrzostw świata: srebrnym z roku 2001 (za wynik indywidualny) oraz trzykrotnie brązowym (indywidualnie w roku 1997 oraz drużynowo w 1997 i 2001)[5].

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1998 r., z wynikiem 2620 punktów dzielił wówczas 52-54. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 3. miejsce (za Wladimirem Akopjanem i Rafaelem Waganjanem) wśród ormiańskich szachistów[6].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj