Artur Górski (krytyk literacki)

polski krytyk literacki, redaktor
Ten artykuł dotyczy krytyka literackiego. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Artur Górski ps. „Quasimodo” (ur. 2 lipca 1870 w Krakowie, zm. 7 grudnia 1959 w Warszawie) – pisarz, krytyk literacki, współredaktor czasopisma Życie. Jego cykl artykułów Młoda Polska dał nazwę tej formacji literackiej.

Artur Górski
Quasimodo
Ilustracja
Artur Górski (przed 1939)
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1870
Kraków
Data i miejsce śmierci 7 grudnia 1959
Warszawa
Dziedzina sztuki literatura
Epoka Młoda Polska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Wawrzyn Akademicki

ŻyciorysEdytuj

Autor prac mających na celu spowodowanie odnowienia romantycznego mesjanizmu: Monsalwat, Rzecz o Adamie Mickiewiczu. Używał pseudonimu Quasimodo. Nadał nazwę epoce literackiej poprzez tytuł cyklu artykułów „Młoda Polska”, które opublikował w krakowskim piśmie Życie w roku 1898. Do najważniejszych postulatów Górskiego należy: chęć powrotu do ideologii romantycznej i tworzonych, przez romantyków haseł (szczególnym szacunkiem G. darzył Mickiewicza), dotyczących między innymi kwestii niepodległościowej i etycznej oraz chęć odseparowania się od pokolenia pozytywistów. Artur Górski wyrażał się krytycznie o swojej epoce, w krakowskim Życiu pisał; „żyjemy w czasie wielkich bankructw idei”, za typowy dla epoki „produkt społeczny” uznał znienawidzonego przez modernę[styl do poprawy] filistra – kołtuna. Współpracował z poznańskim czasopismem społeczno-kulturalnym Tęcza.

Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 83-5-8)[1].

PoglądyEdytuj

Poglądy Górskiego wywarły silny wpływ na twórczość i zapatrywania modernistów, przyczynił się do powstania konfliktów i silnie zarysowanego podziału między pokoleniem pozytywistów a modernistów, spór ten zapisał się w historii jako konflikt „starzy” – „młodzi” (podobny miał miejsce między pokoleniem ludzi oświecenia, a młodymi romantykami). Jego propozycja nawiązania do romantyzmu nie znalazła jednak wielu zwolenników. Za swego największego przeciwnika ideowego Górski uważał Stanisława Przybyszewskiego.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

NagrodyEdytuj

  • Państwowa Nagroda Literacka za rok 1938[4]

PrzypisyEdytuj

  1. Cmentarz Stare Powązki: WALENTY PAWLICKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2020-05-25].
  2. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 24.
  3. M.P. z 1935 r. nr 257, poz. 305 „za wybitną twórczość literacką”.
  4. Artur Górski. „Światowid”. Nr 1, s. 20, 1939.