Artur Partyka

lekkoatleta polski (skok wzwyż)

Artur Jerzy Partyka (ur. 25 lipca 1969 w Stalowej Woli)[1][2][3] – polski skoczek wzwyż.

Artur Partyka
Ilustracja
Artur Partyka (2015)
Data i miejsce urodzenia 25 lipca 1969
Stalowa Wola
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
srebro Atlanta 1996 lekkoatletyka
(skok wzwyż)
brąz Barcelona 1992 lekkoatletyka
(skok wzwyż)
Mistrzostwa świata
srebro Stuttgart 1993 skok wzwyż
srebro Ateny 1997 skok wzwyż
brąz Göteborg 1995 skok wzwyż
Mistrzostwa Europy
złoto Budapeszt 1998 skok wzwyż
srebro Helsinki 1994 skok wzwyż
Halowe mistrzostwa świata
srebro Sewilla 1991 skok wzwyż
Halowe mistrzostwa Europy
złoto Glasgow 1990 skok wzwyż
złoto Walencja 1998 skok wzwyż
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Greater Sudbury 1988 skok wzwyż
Mistrzostwa Europy juniorów
złoto Birmingham 1987 skok wzwyż
Odznaczenia państwowe
Złoty Krzyż Zasługi

Kariera sportowaEdytuj

Syn Polki i Algierczyka[4] (imię ojca Mamar). Absolwent XXVI Liceum Ogólnokształcącego w Łodzi. Wychowanek ŁKS, podopieczny szefa działu szkolenia PZLA Marka Biskupskiego oraz trenera Edwarda Hatali. Jako junior zdobył złote medale zarówno na mistrzostwach Europy jak i świata, nie mając sobie równych wśród rówieśników.

Trzykrotny olimpijczyk (Seul 1988, Barcelona 1992, Atlanta 1996), zdobył dwa medale olimpijskie (brąz w 1992, srebro w 1996), a także trzy medale mistrzostw świata na otwartym stadionie. Należał do najskuteczniejszych lekkoatletów lat 90. XX wieku - w latach 1992-1998 stawał na podium wszystkich międzynarodowych zawodów rangi mistrzowskiej, w których brał udział. W mityngach zdarzały mu się słabsze wyniki. Był znany z perfekcyjnej techniki, sprawiającej wrażenie, że przeskakuje poprzeczkę bez żadnego wysiłku.

Partyka należał do najpopularniejszych polskich sportowców ostatniej dekady XX wieku – był laureatem Plebiscytu Przeglądu Sportowego nieprzerwanie w latach 1992-1998. 6-krotnie zdobywał Złote Kolce - nagrodę dla najlepszego lekkoatlety sezonu w Polsce (1991-1995, 1998). Ośmiokrotnie (1991-1998) był notowany w dziesiątce rankingu światowego Track and Field News.

12-krotny mistrz Polski (1989-2000), trzykrotny mistrz kraju w hali (1990, 1991, 1993), trzykrotny rekordzista Polski, aktualny do dziś rekordowy wynik 2,38 m ustanowił w szczytowym sezonie kariery, 18 sierpnia 1996 w Eberstadt.

W roku 2000 uzyskał w hali wynik 2,37 m, dający mu miejsce w czołówce tabel światowych. W sezonie letnim nie potrafił jednak zbudować formy, gwarantującej zdobycie kolejnego olimpijskiego medalu i zrezygnował z udziału w igrzyskach.

Karierę sportową zakończył oficjalnie na zawodach w Gdańsku 27 lipca 2002.

SukcesyEdytuj

Nazwa zawodów Miejsce Data Konkurencja Wynik Miejsce
Gimnazjada   Nicea 1986 skok wzwyż 2,18   1. miejsce
Mistrzostwa Europy juniorów   Birmingham 1987 skok wzwyż 2,19   1. miejsce
Mistrzostwa świata juniorów   Greater Sudbury 1988 skok wzwyż 2,28 (RPJ)   1. miejsce
Halowe mistrzostwa Europy   Glasgow 1990 skok wzwyż 2,33   1. miejsce
Halowe mistrzostwa świata   Sewilla 1991 skok wzwyż 2,37 (HRP)   2. miejsce
Igrzyska Olimpijskie   Barcelona 1992 skok wzwyż 2,34   3. miejsce
Superliga Pucharu Europy   Rzym 1993 skok wzwyż 2,30   1. miejsce
Mistrzostwa świata   Stuttgart 1993 skok wzwyż 2,37 (RP)   2. miejsce
Mistrzostwa Europy   Helsinki 1994 skok wzwyż 2,33   2. miejsce
Superliga Pucharu Europy   Villeneuve-d’Ascq 1995 skok wzwyż 2,25   3. miejsce
Mistrzostwa świata   Göteborg 1995 skok wzwyż 2,35   3. miejsce
Igrzyska Olimpijskie   Atlanta 1996 skok wzwyż 2,37   2. miejsce
Finał Grand Prix IAAF   Mediolan 1996 skok wzwyż 2,30   3. miejsce
Mistrzostwa świata   Ateny 1997 skok wzwyż 2,35   2. miejsce
Halowe mistrzostwa Europy   Walencja 1998 skok wzwyż 2,31   1. miejsce
Mistrzostwa Europy   Budapeszt 1998 skok wzwyż 2,34   1. miejsce

Ranking światowy Track and Field NewsEdytuj

Miejsca w Plebiscycie Przeglądu SportowegoEdytuj

Rekordy życioweEdytuj

Na stadionie
W hali
  • skok wzwyż – 2,37 m (2000)

Kariera pozasportowaEdytuj

Mieszka w Łodzi, współpracuje z grupą lekkoatletyczną Elite Cafe skupiającą czołowych polskich lekkoatletów, jest organizatorem zawodów sportowych, specjalistą od marketingu i promotorem. W styczniu 2009 został członkiem zarządu PZLA.

Brał udział w show „Tylko nas dwoje”. Śpiewał w parze z Pauliną Ignasiak (Paulla). Zajął 5 miejsce.

OdznaczeniaEdytuj

Życie prywatneEdytuj

Jego teściami są łyżwiarka figurowa; Grażyna Osmańska-Kostrzewińska i piłkarz; Zdzisław Kostrzewiński[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Partyka Artur. Encyklopedia PWN. [dostęp 2019-07-13].
  2. a b Artur Partyka, www.kronikasportu.pl [dostęp 2019-07-13].
  3. Sylwetka w portalu Polskiego Komitetu Olimpijskiego, www.olimpijski.pl [dostęp 2019-07-13].
  4. Zawsze podkreślam, że jestem z Łodzi, dolnoslaskie.naszemiasto.pl [dostęp 2019-07-13].
  5. Zbigniew Jonik, All-Time Lists / Tabele najlepszych w historii, zbjonik.republika.pl [dostęp 2019-07-13].
  6. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 września 1996 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 1996 r. nr 66, poz. 626.)

Linki zewnętrzneEdytuj