Asuny

wieś w województwie warmińsko-mazurskim

Asuny (niem. Assaunen, lit. Asūnai) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie kętrzyńskim, w północno-wschodniej części gminy Barciany[2]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Asuny
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat kętrzyński
Gmina Barciany
Liczba ludności (2006) ok. 100
Strefa numeracyjna 89
Kod pocztowy 11-410[1]
Tablice rejestracyjne NKE
SIMC 0468980[2]
Położenie na mapie gminy Barciany
Mapa konturowa gminy Barciany, blisko górnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Asuny”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Asuny”
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa konturowa województwa warmińsko-mazurskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Asuny”
Położenie na mapie powiatu kętrzyńskiego
Mapa konturowa powiatu kętrzyńskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Asuny”
Ziemia54°19′16″N 21°23′12″E/54,321111 21,386667

Wieś jest sołectwem do którego należą: Duje, Sławosze i Święty Kamień.

HistoriaEdytuj

Pierwsza wzmianka o Asunach pochodzi z 1352 r., kiedy to wielki mistrz krzyżacki Winrich von Kniprode nadał rycerzowi pruskiemu Luprechtowi Sudowenowi 70 włók na polu Assune (nazwa od pruskiego imienia Assune). Włości rycerskie ponownie znalazły się we władaniu Zakonu i wymienione były w 1394 r. już jako wieś czynszowa, lokowana przez wielkiego marszałka Engelhardta Rabe (1387–1392). We wsi zachował się budynek dawnej karczmy z 1506 r., który pełni funkcję świetlicy wiejskiej oraz Ośrodka Kultury Ukraińskiej. Wieś zachowała włościański charakter do czasów współczesnych. We wsi mieszka około 100 osób.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

CerkiewEdytuj

Pod koniec XIV w. powstała tu parafia należąca do archiprezbiteratu (dekanatu) sępopolskiego. Gotycki kościół został rozbudowany po pożarze w 1914 r. Dzwonnica pochodzi z 1845 r. W latach 1525–1945 kościół był świątynią luterańską, a później katolicką – kościołem filialnym parafii katolickiej w Srokowie. Od 1958 r. istnieje tu Parafia Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny obrządku greckokatolickiego (bizantyjsko-ukraińskiego). Świątynia posiada schodkowe szczyty, wystrój cerkwi (XVII w.) w latach 80. XX w. uzupełniony został o ikonostas i malowidła cerkiewne. Przy świątyni wolno stojąca dzwonnica z XIX w. oszalowana drewnem[3]

Architektura Asun
 
Cerkiew greckokatolicka w Asunach
 
Cerkiew greckokatolicka w Asunach
 
Symboliczny pomnik ofiar morskiej tragedii 1861r
 
Ośrodek kultury ukraińiskiej w Asunach
 
Asuny

DemografiaEdytuj

W roku 1785 były tu 34 domy.

Mieszkańcy: w roku 1910 – 152, w 1925 – 574, w 1933 – 485, w 1939 – 393, w 1970 – 122.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 8 [dostęp 2013-04-29] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 22, 2013-02-13. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2013-04-29]. 
  3. Piotr Skurzyński "Warmia, Mazury, Suwalszczyzna" Wyd. Sport i Turystyka - Muza S.A. Warszawa 2004 ​ISBN 83-7200-631-8​ s. 157

BibliografiaEdytuj

  • Oskar-Wilhelm Bachor, Der Kreis Gerdauen, Wűrzburg, 1968.
  • "Kętrzyn. Z dziejów miasta i okolic", Pojezierze, Olsztyn, 1978 (str. 162-163)

Linki zewnętrzneEdytuj