Otwórz menu główne

Atle Skårdal

norweski narciarz alpejczyk

Atle Skårdal (ur. 17 lutego 1966 w Lunde) – norweski narciarz alpejski, trzykrotny medalista mistrzostw świata oraz zdobywcza Małej Kryształowej Kuli.

Atle Skårdal
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1966
Lunde, Norwegia
Klub Skade IL
Debiut w PŚ 21.01 1985, Wengen
(10. miejsce - kombinacja)
Pierwsze punkty w PŚ 21.01 1985, Wengen
(10. miejsce - kombinacja)
Pierwsze podium w PŚ 8.02 1986, Morzine (3. miejsce - zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Mistrzostwa świata
złoto Sierra Nevada 1996 Supergigant
złoto Sestriere 1997 Supergigant
srebro Morioka 1993 Zjazd
Puchar Świata (Zjazd)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1989/1990
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1990/1991
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
1992/1993
Puchar Świata (Supergigant)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
1995/1996
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1990/1991

KarieraEdytuj

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 21 stycznia 1985 roku w Wengen, zajmując dziesiąte miejsce w kombinacji. Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 8 lutego 1986 roku w Morzine, kończąc bieg zjazdowy na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Szwajcar Peter Müller i Austriak Leonhard Stock. Łącznie 26. razy stawał na podium zawodów Pucharu Świata, odnosząc przy tym siedem zwycięstw: 20 stycznia 1990 roku w Kitzbühel, 17 marca 1990 roku w Åre, 15 grudnia 1990 roku w Val Gardena, 15 marca 1991 roku w Lake Louise oraz 27 lutego 1993 roku i 12 marca 1994 roku w Whistler był najlepszy w zjeździe, a 10 grudnia 1995 roku w Val d'Isère wygrał supergiganta. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1990/1991, kiedy zajął szóste miejsce w klasyfikacji generalnej, drugie w klasyfikacji zjazdu i trzecie w klasyfikacji supergiganta. Ponadto w sezonach 1989/1990 i 1992/1993 zajmował drugie miejsce w klasyfikacji zjazdu, a w sezonie 1995/1996 wywalczył Małą Kryształową Kulę w klasyfikacji supergiganta.

Na mistrzostwach świata w Morioce w 1993 roku zdobył srebrny medal w zjeździe, rozdzielając Ursa Lehmanna ze Szwajcarii i AJ Kitta z USA. Na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata w Sierra Nevada zwyciężył w supergigancie, wyprzedzając Szweda Patrika Järbyna i Kjetila André Aamodta z Norwegii. Wynik ten powtórzył podczas mistrzostw świata w Sestriere w 1997 roku, pokonując kolejnego rodaka, Lasse Kjusa i Austriaka Günthera Madera. W 1988 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Calgary, gdzie jego najlepszym wynikiem było piętnaste miejsce w zjeździe. Brał także udział w igrzyskach w Lillehammer w 1994 roku, zajmując między innymi szóste miejsce w supergigancie i dziewiąte w zjeździe.

W 1997 roku zakończył karierę.

W latach 2000-2005 trenował męską reprezentację Norwegii, a następnie był dyrektorem Pucharu Świata kobiet[1].

OsiągnięciaEdytuj

Igrzyska olimpijskieEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
6. 15 lutego 1988   Calgary Zjazd 1:59,63 min +3,63 s   Pirmin Zurbriggen
DNF2 17 lutego 1988   Calgary Kombinacja 36,55 pkt -   Hubert Strolz
DNF 21 lutego 1988   Calgary Supergigant 1:39,66 min -   Franck Piccard
9. 13 lutego 1994   Lillehammer Zjazd 1:45,75 min +0,54 s   Tommy Moe
18. 15 lutego 1994   Lillehammer Kombinacja 3:17,53 min +6,75 s   Lasse Kjus
6. 17 lutego 1994   Lillehammer Supergigant 1:32,53 min +0,78 s   Markus Wasmeier

Mistrzostwa świataEdytuj

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
14. 5 lutego 1985   Bormio Kombinacja 7,67 pkt +97,37 pkt   Pirmin Zurbriggen
12. 1 lutego 1987   Crans-Montana Kombinacja 28,27 pkt +61,55 pkt   Marc Girardelli
15. 3 lutego 1989   Vail Kombinacja 4,72 pkt +88,89 pkt   Marc Girardelli
6. 6 lutego 1989   Vail Zjazd 2:10,39 min +0,60 s   Hans-Jörg Tauscher
6. 27 stycznia 1991   Saalbach Zjazd 1:54,91 min +1,20 s   Franz Heinzer
2.  11 lutego 1993   Morioka Zjazd 1:32,06 min +0,60 s   Urs Lehmann
1.  13 lutego 1996   Sierra Nevada Supergigant 1:21,80 min - -
23. 17 lutego 1996   Sierra Nevada Zjazd 2:00,17 min +2,99 s   Patrick Ortlieb
1.  3 lutego 1997   Sestriere Supergigant 1:29,68 min - -
13. 8 lutego 1997   Sestriere Zjazd 1:51,11 min +1,75 s   Bruno Kernen

Puchar ŚwiataEdytuj

Miejsca w klasyfikacji generalnejEdytuj

Miejsca na podium w zawodachEdytuj

  1.   Morzine8 lutego 1986 (zjazd) - 3. miejsce
  2.   Kitzbühel20 stycznia 1990 (zjazd) - 1. miejsce
  3.   Val d'Isère27 stycznia 1990 (zjazd) - 2. miejsce
  4.   Les Menuires30 stycznia 1990 (supergigant) - 3. miejsce
  5.   Cortina d'Ampezzo4 lutego 1990 (zjazd) - 2. miejsce
  6.   Åre17 marca 1990 (zjazd) - 1. miejsce
  7.   Val Gardena14 grudnia 1990 (zjazd) - 3. miejsce
  8.   Val Gardena15 grudnia 1990 (zjazd) - 1. miejsce
  9.   Garmisch-Partenkirchen5 stycznia 1991 (zjazd) - 2. miejsce
  10.   Aspen8 marca 1991 (zjazd) - 2. miejsce
  11.   Lake Louise15 marca 1991 (zjazd) - 1. miejsce
  12.   Lake Louise16 marca 1991 (zjazd) - 2. miejsce
  13.   Val d'Isère8 grudnia 1991 (supergigant) - 2. miejsce
  14.   Val Gardena14 grudnia 1991 (zjazd) - 3. miejsce
  15.   Whistler27 lutego 1993 (zjazd) - 1. miejsce
  16.   Kvitfjell19 marca 1993 (zjazd) - 3. miejsce
  17.   Saalbach6 stycznia 1994 (zjazd) - 3. miejsce
  18.   Wengen23 stycznia 1994 (supergigant) - 3. miejsce
  19.   Aspen5 marca 1994 (zjazd) - 2. miejsce
  20.   Whistler12 marca 1994 (zjazd) - 1. miejsce
  21.   Val d'Isère10 grudnia 1995 (supergigant) - 1. miejsce
  22.   Valloire23 stycznia 1996 (supergigant) - 2. miejsce
  23.   Happo One3 marca 1996 (supergigant) - 2. miejsce
  24.   Val Gardena20 grudnia 1996 (zjazd) - 2. miejsce
  25.   Chamonix11 stycznia 1997 (zjazd) - 2. miejsce
  26.   Garmisch-Partenkirchen23 lutego 1997 (supergigant) - 3. miejsce

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj