Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy polskiego matematyka. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.

Augustyn Frączkiewicz (ur.19 lipca 1796 w Kurozwękach k. Staszowa, zm. 31 grudnia 1883 w Warszawie) – polski matematyk, doktor filozofii, profesor matematyki.

Augustyn Frączkiewicz
Ilustracja
Augustyn Frączkiewicz
Data i miejsce urodzenia 19 lipca 1796 w
Kurozwęki
Data i miejsce śmierci 31 grudnia 1883
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz powązkowski
Zawód, zajęcie {{{zawód}}}
Miejsce zamieszkania polska
Tytuł naukowy profesor
Uczelnia Szkoła Główna Warszawska
Odznaczenia
{{{odznaczenia}}}
[{{{www}}} Strona internetowa]

Pierwsze nauki pobierał w Staszowie. Po ukończeniu gimnazjum kieleckiego w 1815 rozpoczął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim na wydziale filozoficznym (matematyka). W 1819 otrzymał posadę zastępcy nauczyciela w dawnej swojej szkole w Kielcach. Po roku wraca do Krakowa i podejmuje pracę w Gimnazjum św. Anny. W 1825 roku uzyskał zgodę na dwuletni urlop naukowy podczas którego odwiedza m.in Paryż, gdzie doskonali się w matematyce. Do pracy w szkole wraca już w 1826 roku.

Równolegle z pracą pedagogiczną zajmował się działalnością naukową. Pisał artykuły dotyczące teorii matematyki. W 1828 uzyskał stopień doktora filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W roku szkolnym 1828/9 wygrywa konkurs ogłoszony przez Komisję Rządową Wyznań religijnych na profesora algebry i rachunku wyższego na Uniwersytecie Warszawskiem. Po zamknięciu Uniwersytetu po powstaniu listopadowym pracuje w Gimnazjum Gubernialnego w Warszawie i Obserwatorium Astronomicznym. W 1836 roku zostaje profesorem matematyki czystej w Kursach Dodatkowych, przekształconych potem w Kursa Pedagogiczne. W 1853 przechodzi na emeryturę.[1]

Od 1862 - do 1869 jest kierownikiem katedry matematyki w Szkole Głównej w Warszawie, gdzie przez 2 lata był dziekanem wydziału matematyczno-fizycznego[2].

Był redaktorem "Pamiętnika Umiejętności Czystych i Stosowanych", publikował również w "Bibliotece Warszawskiej". W uznaniu zasług został przyjęty w poczet członków Akademii Umiejętności w Krakowie oraz uznany członkiem honorowym Towarzystwa Przyrodniczego im. Mikołaja Kopernika we Lwowie.

Napisał książkę O gnomice analistycznej.

Został pochowany na cmentarzu powązkowskim.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (1924-1927)
  • Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1928-1934)
  • Maciej Zarębski Regionalny słownik biograficzny, Staszów, "Ziemia Staszowska", kwartalnik społeczno-kulturalny, nr 2, 1990