Australian Touring Car Championship 1994

Sezon 1994 w Australian Touring Car Championship był 35. sezonem Australijskich Mistrzostw Samochodów Turystycznych. Rozpoczął się on 27 lutego na torze Amaroo Park a zakończył 24 lipca wyścigami na torze Oran Park Raceway.

Sezon 1994 Mistrzostw Australian Touring Car Championship
Inauguracja 25 lutego
Zakończenie 24 lipca
Liczba wyścigów 20
Mistrzowie
Kierowcy Mark Skaife
Poprzedni sezonNastępny sezon

Sezon składał się z dziesięciu rund po dwa wyścigi. Tytuł mistrzowski zdobył po raz drugi w karierze Mark Skaife, a wicemistrzem został obrońca tytułu Glenn Seton.

Lista startowaEdytuj

Zespół Samochód Nr Kierowcy
Glenn Seton Racing
(Peter Jackson Racing)
Ford EB Falcon 1   Glenn Seton
30   Alan Jones
Gibson Motor Sport
(Winfield Racing)
Holden VP Commodore 2   Mark Skaife
6   Jim Richards
Lansvale Racing Team Holden VP Commodore 3   Trevor Ashby
  Steve Reed
Wayne Gardner Racing Holden VP Commodore 4   Wayne Gardner
7   Neil Crompton
Holden Racing Team Holden VP Commodore 05   Peter Brock
015   Tomas Mezera
Perkins Engineering
(Castrol Perkins Racing)
Holden VP Commodore 11   Larry Perkins
Ampol Max 3 Racing Holden VP Commodore 12   Bob Jones
Stuart McColl Holden VP Commodore 14   Stuart McColl
Graham Blythman Holden VP Commodore 16   Graham Blythman
Dick Johnson Racing Ford EB Falcon 17   Dick Johnson
18   John Bowe
19   Steven Johnson
Palmer Promotions Holden VP Commodore 20   Ian Palmer
LoGaMo Racing Holden VP Commodore 23   Paul Morris
25   Tony Longhurst
Pinnacle Motorsport Holden VP Commodore 24   Tony Scott
  Greg Crick
Don Watson Holden VP Commodore 26   Don Watson
Terry Finnigan Holden VP Commodore 27   Terry Finnigan
Playscape Racing Ford EB Falcon 28   Kevin Waldock
James Philip Holden VL Commodore SS Group A SV 31   James Philip
PACE Racing Holden VL Commodore SS Group A SV 32   Kevin Heffernan
Pro-Duct Racing Holden VP Commodore 33   Bob Pearson
Ian Love Holden VP Commodore 35   Ian Love
Schembri Motorsport Holden VP Commodore 36   Neil Schembri
Scotty Taylor Racing Holden VL Commodore SS Group A SV 37   Alan Taylor
Challenge Motorsport Holden VP Commodore 39   Chris Smerdon
Gary Willmington Performance Ford EB Falcon 41   Garry Willmington
Glenn Mason Holden VL Commodore SS Group A SV 42   Glenn Mason
Group Motorsport Holden VL Commodore SS Group A SV 44   George Ayoub
Daily Planet Racing Holden VP Commodore 47   John Trimbole
Novacastrian Motorsport Holden VL Commodore SS Group A SV 62   Wayne Russell
Barbagallo Motorsport Holden VP Commodore 77   Alf Barbagallo
Cadillac Productions Holden VL Commodore SS Group A SV 79   Mike Conway
Chelgrave Racing Ford Sierra RS 88   Steven Ellery

KalendarzEdytuj

Runda Tor Data Zwycięzca
rundy wyścigu 1 wyścigu 2 Zespół
1   Amaroo Park 25-27 lutego Mark Skaife M. Skaife M. Skaife Gibson Motor Sport
2   Sandown International Raceway 4-6 marca Mark Skaife M. Skaife M. Skaife Gibson Motor Sport
3   Symmons Plains Raceway 11-13 marca Mark Skaife M. Skaife M. Skaife Gibson Motor Sport
4   Phillip Island Grand Prix Circuit 8-10 kwietnia Glenn Seton G. Seton G. Seton Glenn Seton Racing
5   Lakeside International Raceway 22-24 kwietnia Larry Perkins D. Johnson L. Perkins Perkins Engineering
6   Winton Motor Raceway 13–15 maja Glenn Seton G. Seton G. Seton Glenn Seton Racing
7   Eastern Creek Raceway 3-5 czerwca Peter Brock P. Brock P. Brock Holden Racing Team
8   Mallala Motor Sport Park 24-26 czerwca Mark Skaife J. Richards M. Skaife Gibson Motor Sport
9   Barbagallo Raceway 1-3 lipca Alan Jones T. Longhurst A. Jones Glenn Seton Racing
10   Oran Park Raceway 22-24 lipca Glenn Seton G. Seton G. Seton Glenn Seton Racing

Wyniki i klasyfikacjaEdytuj

Miejsce Kierowca AMA SAN SYM PHI LAK WIN EAS MAL BAR ORA Suma punktów
1 Mark Skaife 46 40 43 31 24 30 30 36 5 NU 285
2 Glenn Seton 32 12 28 40 7 40 10 12 4 43 228
3 Peter Brock 24 23 26 31 15 6 40 20 5 32 222
4 Larry Perkins 6 22 13 NU 36 18 15 24 32 11 177
5 Alan Jones 1 20 6 18 4 33 22 25 34 14 177
6 Jim Richards 14 22 12 10 30 6 8 34 20 1 157
7 John Bowe 16 13 17 16 8 18 15 5 24 24 156
8 Dick Johnson 16 1 3 16 20 1 14 10 12 24 117
9 Tomas Mezera 16 21 8 11 NU 4 22 8 10 11 111
10 Neil Crompton 0 0 6 12 4 24 0 2 11 18 77
11 Tony Longhurst 9 4 20 0 8 1 8 24 0 74
12 Wayne Gardner 1 12 4 10 8 2 15 4 6 10 72
13 Paul Morris 14 5 9 14 2 4 2 8 6 64
14 Trevor Ashby 0 0 0 16 0 0 16
15 Tony Scott 0 6 0 6
16 Bob Jones 0 0 0 0 1 0 0 1 0 0 2
17 Greg Crick 0 0 NU 1 1
Miejsce Kierowca AMA SAN SYM PHI LAK WIN EAS MAL BAR ORA Suma punktów
Klucz punktacji
Miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
sesja kwalifikacyjna (rundy 1-4) 3 0 0 0 0 0 0 0 0 0
wyścig Dash for Cash 3 2 1 0 0 0
wyścig pierwszy i drugi 20 16 14 12 10 8 6 4 2 1

Pozycje startowe w pierwszym wyścigu ustalane były każdorazowo poprzez kwalifikacje, ale najlepsza szóstka rywalizowała dodatkowo między sobą w krótkim wyścigu nazywanym Dash for Cash (lub PJ Super Six), którego wyniki determinowały pierwsze sześć pozycji na starcie wyścigu. Zasady te zmieniono od piątej rundy: o pozycji startowej decydowały teraz kwalifikacje, a wyścig Dash for Cash pozwalał na zdobycie dodatkowych punktów za pierwsze trzy pozycje oraz, co było nowością, punkty za zyskane pozycje w tym wyścigu. Wyniki pierwszego wyścigu były jednocześnie pozycjami startowymi w drugim wyścigu.

Miejsce zajęte w danej rundzie określano poprzez zsumowanie wszystkich punktów zdobytych podczas danej rundy. W przypadku takiej samej liczby punktów u kierowców wyższe miejsce zajmował ten który zajął wyższą pozycję w drugim wyścigu.

Linki zewnętrzneEdytuj