Awantura o kasę

polski teleturniej

Awantura o kasępolski teleturniej emitowany od 4 listopada 2002 do 25 lutego 2005 na antenie Polsatu, prowadzony przez Krzysztofa Ibisza.

Awantura o kasę
Rodzaj programu teleturniej
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Prowadzący Krzysztof Ibisz
Data premiery 4 listopada 2002
Lata emisji 2002–2005
Pora emisji zobacz sekcję Spis serii
Liczba odcinków 208 (3 serie)
Czas trwania odcinka 37–55 minut (1–2)
ok. 32 minut (3)
Format nadawania 4:3 SDTV
Produkcja
Produkcja ATM Grupa
Reżyseria Okił Khamidow
Stacja telewizyjna Polsat

Na polskiej licencji (udzielonej przez ATM Grupę) teleturniej emitowany był również w Nowej Zelandii pod nazwą Cash Battle na antenie TVNZ 2.

Powtórki programu emitują bądź emitowały stacje: Polsat, TV4, Polsat 2, ATM Rozrywka.

Charakterystyka programuEdytuj

Teleturniej sprawdzał wiedzę uczestników z zakresu wiedzy ogólnej, potocznie określano go „pojedynkiem drużyn”. Główną cechą gry był fakt, że pula nagród była w tym teleturnieju nieograniczona oraz to, że zwycięzcy danego odcinka mieli prawo do udziału w kolejnym odcinku. Drużyna ta była nazywana „mistrzami” i mogła grać w dowolnej liczbie odcinków do momentu, gdy zostanie pokonana przez drużynę przeciwną. Wówczas ta drużyna stawała się nowymi „mistrzami”. W 2004 roku wprowadzono wersję studencką teleturnieju, w której brali udział studenci z różnych miast Polski[1], zaś cechą charakterystyczną w wersji studenckiej byli kibice dopingujący dane drużyny, którzy zasiadali na widowni.

Przebieg i zasady programuEdytuj

Gra składała się z 2 etapów (po 6 pytań w każdym[a]). Na kole znajdowało się 31 kategorii pytań, w tym 3 pola „Ciekawostki” i 3 pola „Podpowiedź”. Po wylosowaniu danej kategorii przez prowadzącego, brał on od każdej drużyny po 200 i rozpoczynała się licytacja. Za brak aktywności w licytacji pasywnej drużynie groziła kara pieniężna (jeśli taka sytuacja zdarzała się po raz pierwszy w danym odcinku, prowadzący zwykle udzielał upomnienia). Ta drużyna, która wylicytowała najwięcej pieniędzy, odpowiadała na pytanie. Jeśli odpowiedziała prawidłowo, otrzymywała pieniądze z puli pytania, ale gdy odpowiedziała błędnie, pieniądze przechodziły do puli następnego pytania. Czas na zastanowienie się wynosił 1 minutę, po jego upłynięciu dana drużyna musiała udzielić odpowiedzi.

Pierwszy etapEdytuj

W pierwszym etapie brały udział 3 drużyny (niebieska, zielona i żółta) po czterech graczy w każdej (w tym kapitan), które na początku gry otrzymywały po 5000 zł. Były to pieniądze, które służyły głównie do licytacji. Jedna z trzech drużyn, która była najbogatsza po pierwszym etapie, przechodziła do finału. Jeśli 2 drużyny miały tę samą kwotę pieniędzy na koniec pierwszego etapu, grę rozstrzygano pojedynkiem „Jeden na jednego”[b], a jeśli dochodziło do remisu trzech drużyn, to zwycięzcę wyłaniano poprzez dodatkowe pytanie[c].

FinałEdytuj

Był to pojedynek zwycięskiej drużyny z pierwszego etapu z drużyną „mistrzów”, czyli drużyną, która wygrała poprzedni odcinek programu. Zasady finału były takie same, jak w pierwszym etapie z tą różnicą, że do gry dochodziła „Czarna skrzynka” (na kole zamiast podpowiedzi) oraz forma rywalizacji „Jeden na jednego” (na kole za dwie kategorie „Ciekawostki”). Drużyna, która była bogatsza po ostatnim pytaniu w finale, wygrywała odcinek i zasiadała w loży mistrzów w następnym odcinku (i obroniła mistrzostwo – tylko w przypadku drużyny „mistrzów”), ale jeśli drużyna „mistrzów” przegrała, to musiała ustąpić miejsca w swojej loży nowym „mistrzom”. W przypadku remisu po szóstym pytaniu w finale, zgodnie z regulaminem drużyna „mistrzów” wygrywała odcinek.

Kategorie pytańEdytuj

Pierwszą wylosowaną kategorią w programie była Astronomia[2], a ostatnią – Rozmaitości ze świata[3].

Pola specjalneEdytuj

PodpowiedźEdytuj

W przypadku wylosowania tej kategorii istniała możliwość kupienia podpowiedzi, która była przydatna w dalszej rozgrywce. Podpowiedź była licytowana podobnie jak pytanie, a jej użycie było możliwe podczas narady drużyny w trakcie upływającego czasu. Istniała możliwość wykorzystania podpowiedzi nawet wówczas, gdy drużyna była już „mistrzami” i grała w kolejnym programie[d].

Czarna skrzynkaEdytuj

Czarna skrzynka to czarne pudełko, w którym kryły się niespodzianki takie jak: „symboliczna złotówka”, kwota 5000 zł lub 10 000 zł, kluczyki do samochodów osobowych lub motocykli Harley-Davidson (maksymalnie do 4 sztuk), wycieczki, cyfrowe aparaty fotograficzne i ogórek kiszony (raz zdarzyło się, że w czarnej skrzynce były 4 ogórki kiszone). Czarna skrzynka była licytowana podobnie jak pytanie, a otwierana była dopiero po zakończeniu finału[e].

Jeden na jednegoEdytuj

Był to pojedynek przedstawicieli każdej z drużyn. Prowadzący brał z kont obu drużyn po 500 zł, a stawka pojedynku wynosiła 1000 zł (lub więcej, jeśli w puli były już pieniądze z poprzedniego pytania albo prowadzący dołożył pieniądze do puli). Po tym następował wybór kategorii pytania poprzez eliminowanie 6 z 7 dziedzin przez graczy (na przemian: mistrz – przeciwnik, po 3 dziedziny u każdej z drużyn), zaś pozostawiona stanowiła kategorię pytania. Osoba, która znała odpowiedź, naciskała przycisk i odpowiadała. W przypadku poprawnej odpowiedzi, gracz wracał do swojej drużyny, a na jej konto wpływały pieniądze z puli. W przypadku złej odpowiedzi, gracz musiał usiąść na ławce rezerwowych i dana drużyna grała w osłabionym składzie, a rywal wracał do swojej drużyny Kilkakrotnie doszło do nietypowej sytuacji, gdy w przypadku upłynięcia czasu na zastanowienie się, obydwaj przedstawiciele musieli usiąść na ławkach rezerwowych. Ponadto po złej odpowiedzi pieniądze z pojedynku przechodziły do puli następnego pytania. Osoby, które na tej ławce się znalazły, mogły powrócić do swojej drużyny po zakończeniu finału, chyba że dana drużyna zaproponowała wykupienie zawodnika za pewną część pieniędzy w dowolnym momencie gry (np. przed wylosowaniem kategorii)[f]. Wykupienie zawodnika nie działało tylko w przypadku, jeżeli ten pojedynek okazał się dogrywką w 1. etapie. Jeżeli było to ostatnie 6. pytanie w finale, to zawodnicy obu drużyn wracali do swoich zespołów, a jeżeli już ktoś siedział na ławce rezerwowych, to wracał do swojej drużyny po ostatnim pytaniu finału (nawet jeśli nie było to pytanie nr 6, w 6. odcinku to było jeszcze pytanie nr 8).

Spis seriiEdytuj

Seria Sezon Odcinki Początek emisji Koniec emisji Pora emisji
1. 2002/2003 1–91 (91) 4 listopada 2002 30 kwietnia 2003 poniedziałek, środa i piątek 19.15
1 maja 2003 26 czerwca 2003 wtorek i czwartek 19.15
2. 2003/2004 92–191 (100) 1 września 2003 19 grudnia 2003 poniedziałek, środa i piątek 19.15
23 grudnia 2003 30 grudnia 2003 wtorek 19.00
4 stycznia 2004 23 lutego 2004 poniedziałek 20.10 i niedziela 17.00/17.30
6 marca 2004 27 czerwca 2004 sobota i niedziela 17.30
3. 2004/2005 192–208 (17) 3 września 2004 29 października 2004 piątek 19.10
7 stycznia 2005 25 lutego 2005 piątek 19.25

Studio przechodziło lifting przed odcinkami: 22, 48, 69 (seria pierwsza) oraz 102, 129, 157 (seria druga). Ponadto w odcinkach od 192 do 203 obowiązywała odmienna scenografia – był to skutek wprowadzenia studenckiej edycji teleturnieju. Odświeżono wtedy również grafiki na ekranie (nowa wersja pozostała już do końca – do odcinka 208).

UwagiEdytuj

  1. W pierwszych sześciu odcinkach w obu etapach gry zadawano po 8 pytań; system 6 pytań wprowadzono w odcinku 7 i obowiązywał do końca emisji programu (do odcinka 208).
  2. Rozstrzygnięcie etapu pierwszego w formie pojedynku „Jeden na jednego” odbyło się 4-krotnie w historii programu.
  3. Ta forma rozstrzygnięcia etapu pierwszego wystąpiła tylko raz w historii programu.
  4. Ta kategoria występowała tylko w pierwszym etapie gry.
  5. Ta kategoria występowała tylko w finale.
  6. Ta kategoria występowała tylko w finale lub czasem w przypadku, kiedy dwie drużyny po zakończeniu pierwszego etapu gry miały taką samą kwotę pieniędzy.

PrzypisyEdytuj

  1. Awantura o kasę, odcinki 192–203.
  2. Awantura o kasę, odcinek 1.
  3. Awantura o kasę, odcinek 208.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj