BDO World Darts Championship

BDO World Darts Championship – jedna z wersji mistrzostw świata w darcie (od rozłamu w 1994 roku), traktowana na równi z PDC World Darts Championship. Organizacją mistrzostw zajmuje się federacja British Darts Organisation. Turniej jest organizowany od 1978 roku. Zawody są organizowane kilka dni po zakończeniu mistrzostw federacji PDC.

Pierwszy turniej rozegrano w 1978 roku w klubie Heart of the Midlands Nightclub w Nottingham w Anglii. Rok później mistrzostwa zostały rozegrane w Stoke-on-Trent, gdzie impreza została do 1985 roku. mistrzostwa zostały rozgrywane w Lakeside Leisure Complex w miasteczku Frimley Green w hrabstwie Surrey, gdzie impreza została do 2019 roku. Obecnie zawody są rozgrywane w The O2 Arena w Indigo Londyn.

W trakcie turnieju miało miejsce wiele ciekawych sytuacji. W 1983 roku 22-letni kwalifikant Keith Deller, pokonał trzech najlepszych zawodników świata i dokonał dużej niespodzianki zdobywając mistrzowski tytuł. W 1990 roku amerykański zawodnik Paul Lim w drugiej rundzie turnieju zanotował jedyne w historii turnieju zakończenie lega w dziewięciu rzutach (jego przeciwnikiem był Jack McKenna), za co zainkasował 50,000 funtów, co było większą nagrodą niż ewentualna wygrana w konkursie.

SponsorzyEdytuj

  • 1978 - 2003 Embassy (Worldwide Promotions, Imperial Tobacco)
  • 2004 - 2019 Lakeside Country Club

Miejsca odbywania turniejuEdytuj

OglądalnośćEdytuj

Transmisją turnieju na terenie Wlk. Brytanii zajmuje się BBC. W Polsce turniej można oglądać za pośrednictwem platformy Eurosport.

Statystyki oglądalności:

  • 2019 372,200 (widzów)
  • 2015 2,000,000
  • 2014 3,500,000
  • 2013 2,100,000
  • 2012 2,370,000
  • 2011 2,330,000
  • 2010 3,100,000
  • 2009 1,830,000
  • 2008 3,010,000
  • 2007 3,300,000
  • 2006 3,620,000
  • 2005 2,550,000
  • 2004 3,410,000
  • 2003 2,810,000
  • 2002 2,460,000
  • 2001 3,680,000
  • 2000 3,700,000
  • 1999 4,060,000

Finały turniejuEdytuj

Rok Zwycięzca (średnia punktów w finale) Wynik 2. miejsce (średnia punktów w finale) Sponsor Pula nagród Nagroda dla zwycięzcy Nagroda dla 2. miejsca
1978   Leighton Rees (92,40) 11-7 legs   John Lowe (89,40) Embassy £10 500 £3 000 £1 700
1979   John Lowe (87,42) 5-0   Leighton Rees (76,62) Embassy £15 000 £4 500 £2 000
1980   Eric Bristow (88,10) 5-3   Bobby George (86,49) Embassy £15 000 £4 500 £2 000
1981   Eric Bristow (86,10) 5-3   John Lowe (81,00) Embassy £23 300 £5 500 £2 500
1982   Jocky Wilson (88,10) 5-3   John Lowe (84,30) Embassy £28 000 £6 500 £3 000
1983   Keith Deller (90,00) 6-5   Eric Bristow (93,90) Embassy £33 050 £8 000 £3 500
1984   Eric Bristow (97,50) 7-1   Dave Whitcombe (90,60) Embassy £38 500 £9 000 £4 000
1985   Eric Bristow (97,50) 6-2   John Lowe (93,12) Embassy £43 000 £10 000 £5 000
1986   Eric Bristow (94,47) 6-0   Dave Whitcombe (90,45) Embassy £52 500 £12 000 £6 000
1987   John Lowe (90,63) 6-4   Eric Bristow (94,29) Embassy £60 300 £14 000 £7 000
1988   Bob Anderson (92,70) 6-4   John Lowe (92,07) Embassy £71 600 £16 000 £8 000
1989   Jocky Wilson (94,32) 6-4   Eric Bristow (90,66) Embassy £86 900 £20 000 £10 000
1990   Phil Taylor (97,47) 6-1   Eric Bristow (93,00) Embassy £153 200 [1] £24 000 £12 000
1991   Dennis Priestley (92,57) 6-0   Eric Bristow (84,15) Embassy £110 500 £26 000 £13 000
1992   Phil Taylor (97,59) 6-5   Mike Gregory (94,41) Embassy £119 500 £28 000 £14 000
1993   John Lowe (83,97) 6-3   Alan Warriner (82,32) Embassy £128 500 £30 000 £15 000
1994   John Part (82,44) 6-0   Bobby George (80,31) Embassy £136 100 £32 000 £16 000
1995   Richie Burnett (93,63) 6-3   Raymond van Barneveld (91,23) Embassy £143 000 £34 000 £17 000
1996   Steve Beaton (90,27) 6-3   Richie Burnett (88,05) Embassy £150 000 £36 000 £18 000
1997   Les Wallace (92,19) 6-3   Marshall James (92,01) Embassy £158 000 £38 000 £19 000
1998   Raymond van Barneveld (93,96) 6-5   Richie Burnett (97,14) Embassy £166 000 £40 000 £20 000
1999   Raymond van Barneveld (94,65) 6-5   Ronnie Baxter (94,65) Embassy £174 000 £42 000 £21 000
2000   Ted Hankey (92,40) 6-0   Ronnie Baxter (88,35) Embassy £182 000 £44 000 £22 000
2001   John Walton (95,55) 6-2   Ted Hankey (94,86) Embassy £189 000 £46 000 £23 000
2002   Tony David (93,57) 6-4   Mervyn King (89,67) Embassy £197 000 £48 000 £24 000
2003   Raymond van Barneveld (94,86) 6-3   Ritchie Davies (90,66) Embassy £205 000 £50 000 £25 000
2004   Andy Fordham (97,08) 6-3   Mervyn King (91,02) Lakeside Country Club £201 000 £50 000 £25 000
2005   Raymond van Barneveld (96,78) 6-2   Martin Adams (91,35) Lakeside Country Club £201 000 £50 000 £25 000
2006   Jelle Klaasen (90,42) 7-5   Raymond van Barneveld (93,06) Lakeside Country Club £263 000 £60 000 £25 000
2007   Martin Adams (90,30) 7-6   Phill Nixon (87,09) Lakeside Country Club £278 000 £70 000 £30 000
2008   Mark Webster (92,07) 7-5   Simon Whitlock (93,92) Lakeside Country Club £310 000 £85 000 £30 000
2009   Ted Hankey (91,46) 7-6   Tony O'Shea (90,54) Lakeside Country Club £320 000 £95 000 £30 000
2010   Martin Adams (95,01) 7-5   Dave Chisnall (93,42) Lakeside Country Club £325 000 £100 000 £30 000
2011   Martin Adams (92,13) 7-5   Dean Winstanley (89,08) Lakeside Country Club £329 000 £100 000 £30 000
2012   Christian Kist (90,00) 7-5   Tony O'Shea (87,78) Lakeside Country Club £329 000 £100 000 £30 000
2013   Scott Waites (86,43) 7-1   Tony O'Shea (81,90) Lakeside Country Club £342 000 £100 000 £30 000
2014   Stephen Bunting (96,36) 7-4   Alan Norris (92,18) Lakeside Country Club £352 000 £100 000 £35 000
2015   Scott Mitchell (92,61) 7-6   Martin Adams (92,55) Lakeside Country Club £352 000 £100 000 £35 000
2016   Scott Waites (87,54) 7-1   Jeff Smith (84,99) Lakeside Country Club £352 000 £100 000 £35 000
2017   Glen Durrant (93,48) 7-3   Danny Noppert (93,30) Lakeside Country Club £339 000 £100 000 £35 000
2018   Glen Durrant (93,97) 7-6   Mark McGeeney (86,31) Lakeside Country Club £339 000 £100 000 £35 000
2019   Glen Durrant (95,19) 7-3   Scott Waites (91,38) Lakeside Country Club £339 000 £100 000 £35 000
2020   Wayne Warren (93,72) 7-4   Jim Williams (94,53) £150 000 £50 000

RekordyEdytuj

Najwięcej zwycięstw: Eric Bristow 5. Raymond van Barneveld zwyciężył czterokrotnie (potem raz w PDC World Championship). Phil Taylor zwyciężał dwukrotnie, jednak czternastokrotnie triumfował w PDC World Championships.
Najwięcej finałów: Eric Bristow 10. John Lowe wystąpił w ośmiu finałąch, zaś Raymond van Barneveld w ośmiu. Phil Taylor wystąpił w 21 finałach, jeśliby liczyć mistrzostwa federacji BDO i PDC razem.
Najmłodszy zwycięzca: Jelle Klaasen 21 lat 90 dni (2006).
Najmłodszy uczestnik: Leighton Bennett 14 lat 4 dni (2020).
Najstarszy zwycięzca: Wayne Warren 57 lat 219 dni (2020).
Liczba różnych zwycięzców: 22. Scott Waites został dwudziestym pierwszym kolejnym zwycięzcą turnieju po wygranie w 2013 roku.
Leworęczni triumfatorzy: Les Wallace & Mark Webster to jedyni leworęczni zwycięzcy turnieju.
Zwycięzcy noszący okulary: John Walton, Martin Adams, Mark Webster i Stephen Bunting to jedyni zwycięzcy turnieju noszący okulary.

Najwyższe średnieEdytuj

Średnie meczowe powyżej 100 punktów:

  • 103.83 Raymond van Barneveld (2004, ćwierćfinał) v John Walton
  • 102.63 Dennis Priestley (1993, 1. runda) v Jocky Wilson
  • 101.67 Mervyn King (2002, ćwierćfinał) v Raymond Barneveld
  • 101.55 Ted Hankey (1998, 1. runda) v Wayne Weening
  • 101.40 Marko Pusa (2001, 2. runda) v Jez Porter
  • 101.28 Martin Adams (2002, ćwierćfinał) v Wayne Jones
  • 101.10 Raymond van Barneveld (2002, ćwierćfinał) v Mervyn King
  • 100.92 Glen Durrant (2018, ćwierćfinał) v Jim Williams
  • 100.92 Raymond van Barneveld (2005, 2. runda) v Mike Veitch
  • 100.83 Raymond van Barneveld (2003, ćwierćfinał) v Eric Clarys
  • 100.83 Raymond van Barneveld (2002, 1. runda) v Bobby George
  • 100.80 Phil Taylor (1990, półfinał) v Cliff Lazarenko
  • 100.71 Raymond van Barneveld (2002, 2. runda) v Eric Clarys
  • 100.71 Darryl Fitton (2008, 2. runda) v Gary Robson
  • 100.65 Stephen Bunting (2014, 2. runda) v Dave Prins
  • 100.62 Martin Adams (1999, 2. runda) v Graham Hunt
  • 100.62 John Walton (2001, 1. runda) v Ritchie Davies
  • 100.38 Ted Hankey (1999, 1. runda) v Roger Carter
  • 100.29 Keith Deller (1985, ćwierćfinał) v John Lowe
  • 100.07 Martin Adams (2007, 1. runda) v Tony O'Shea
  • 100.02 Chris Mason (2000, 1. runda) v Raymond Barneveld

Mistrzostwa kobietEdytuj

Rok Zwycięzca (średnia punktów w finale) Wynik (w setach) 2. miejsce (średnia punktów w finale) Pula nagród Nagroda dla zwycięzcy Nagroda dla 2. miejsca
2001   Trina Gulliver (83,97) 2-1   Mandy Solomons (79,11) £6 000 £4 000 £2 000
2002   Trina Gulliver (84,36) 2-1   Francis Hoenselaar (82,95) £8 000 £4 000 £2 000
2003   Trina Gulliver (84,93) 2-0   Anne Kirk (70,20) £10 000 £4 000 £2 000
2004   Trina Gulliver (87,03) 2-0   Francis Hoenselaar (85,44) £10 000 £4 000 £2 000
2005   Trina Gulliver (79,68) 2-0   Francis Hoenselaar (73,89) £10 000 £4 000 £2 000
2006   Trina Gulliver (73,80) 2-0   Francis Hoenselaar (70,26) £12 000 £6 000 £2 000
2007   Trina Gulliver (80,61) 2-1   Francis Hoenselaar (79,23) £12 000 £6 000 £2 000
2008   Anastasia Dobromyslova (81,54) 2-0   Trina Gulliver (71,64) £12 000 £6 000 £2 000
2009   Francis Hoenselaar (77,39) 2-1   Trina Gulliver (75,19) £12 000 £6 000 £2 000
2010   Trina Gulliver (80,52) 2-0   Rhian Edwards (68,25) £12 000 £6 000 £2 000
2011   Trina Gulliver (73,95) 2-0   Rhian Edwards (73,86) £16 000 £10 000 £2 000
2012   Anastasia Dobromyslova (73,95) 2-1   Deta Hedman (74,13) £16 000 £10 000 £2 000
2013   Anastasia Dobromyslova (82,29) 2-1   Lisa Ashton (80,40) £16 000 £10 000 £2 000
2014   Lisa Ashton (84,81) 3-2   Deta Hedman (77,79) £29 000 £12 000 £5 000
2015   Lisa Ashton (83,22) 3-1   Fallon Sherrock (83,76) £29 000 £12 000 £5 000
2016   Trina Gulliver (72,93) 3-2   Deta Hedman (75,51) £29 000 £12 000 £5 000
2017   Lisa Ashton (81,81) 3-0   Corrine Hammond (73,53) £29 000 £12 000 £5 000
2018   Lisa Ashton (89,80) 3-1   Anastasia Dobromyslova (81,83) £29 000 £12 000 £5 000
2019   Mikuru Suzuki (90,12) 3-0   Lorraine Winstanley (78,82) £29 000 £12 000 £5 000
2020   Mikuru Suzuki (83,39) 3-0   Lisa Ashton (85,00) £20 500 £8 000 £3 500

PrzypisyEdytuj

  1. Prize fund included £52,000 bonus for Paul Lim's 9-dart finish.