Baialardo z Brindisi

Baialardo (zm. ok. 1144) – kardynał i arcybiskup Brindisi.

Baialardo z Brindisi
Data śmierci

ok. 1144

Arcybiskup Brindisi
Okres sprawowania

1122-1144?

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Sakra biskupia

22 lutego 1122

Kreacja kardynalska

1120
Kalikst II

Utrata godności kardynalskiej

1122

O jego pochodzeniu nic pewnego nie wiadomo, przypuszczalnie jednak był Normanem z południa Włoch. Prawdopodobnie w 1120 papież Kalikst II mianował go kardynałem diakonem. W przywileju papieskim dla archidiecezji Trani z 6 listopada 1120 jest wzmiankowany przez Kaliksta II jako diaconus sedis nostre.

Na początku 1122 Kalikst II konsekrował go na arcybiskupa Brinidisi i w liście datowanym 22 lutego 1122 poinformował o tej nominacji hrabinę Sikelgaitę z Brindisi oraz szlachcica Tankreda z Conversano. Tego samego dnia nowo wyświęcony arcybiskup Baialardo otrzymał od papieża potwierdzenie praw arcybiskupów Brindisi do jurysdykcji biskupiej nad diecezją Oria.

Odnośnie do działalności Baialardo jako arcybiskupa w Brindisi zachowało się niewiele wzmianek źródłowych. Około 1126/27 udokumentowany jest konflikt jurysdykcyjny arcybiskupa z zakonnicami z konwentu św. Benedykta, rozstrzygnięty przez legata papieskiego na korzyść zakonnic. Po raz ostatni Baialardo jest wymieniony w przywileju hrabiego Tankreda na rzecz archidiecezji Brindisi z kwietnia 1130. Ponieważ jednak jego następca Lupus został konsekrowany dopiero przez papieża Lucjusza II w 1144, prawdopodobne jest, że Baialardo również zmarł dopiero w tym roku.

Liber Pontificalis podaje fałszywą informację, jakoby arcybiskup Baialardo z Brindisi był jednym ze współkonsekratorów papieża Gelazjusza II w Gaecie 10 marca 1118. W rzeczywistości w tym czasie metropolitą Brindisi był jeszcze jego poprzednik Wilhelm.

BibliografiaEdytuj

  • Ganzer, Klaus: Die Entwicklung des auswärtigen Kardinalats im hohen Mittelalter. Ein Beitrag zur Geschichte des Kardinalkollegiums vom 11. bis 13. Jahrhundert. Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom. Max Niemeyer Verlag. Tybinga 1963, s. 74-75 nr 28. ISBN 978-3-484-80025-0
  • Hüls, Rudolf: Kardinäle, Klerus und Kirchen Roms: 1049–1130. Bibliothek des Deutschen Historischen Instituts in Rom. Max Niemeyer Verlag. Tybinga 1977, s. 245 nr 4. ISBN 978-3-484-80071-7
  • Słownik Salvadora Mirandy