Baltazar Hacquet

Baltazar Hacquet de la Motte (również Baltazar lub Balthazar Hacquet; ur. 1739 w Le Conquet w Bretanii, zm. 10 stycznia 1815 w Wiedniu) – austriacki naturalista pochodzenia francuskiego, profesor anatomii, chemii i botaniki, etnolog, uważany za prekursora alpinizmu, pionier badań przyrody Karpat.

Belsazar Hacquet

Studiował w Paryżu, od 1773 profesor anatomii w Lublanie, od 1787 profesor historii naturalnej na Uniwersytecie Lwowskim, od 1805 profesor chemii i botaniki na Akademii Krakowskiej, zastępca dyrektora Ogrodu Botanicznego w Krakowie.

Opublikował m.in. czterotomową pracę pt. „Hacquet's neueste physikalisch-politische Reisen in den Jahren 1788 und 1789 durch die Dacischen und Sarmatischen oder Nördlichen Karpathen” (1790–1796)[1].

Od jego nazwiska powstała nazwa łacińska rośliny, występującej również w Polsce cieszynianki wiosennej (Hacquetia epipactis Neck.ex DC.). Na jego cześć opisano również koralowca kopalnego Aulopora hacqueti Zapalski, 2005[2]

PrzypisyEdytuj

  1. Baltazar Hacquet: Hacquet's Neueste physikalisch-politische Reisen in den Iahren 1788 und 1789 durch die Dacischen und Sarmatischen oder Nördlichen Karpathen. Nürnberg: Verlag der Raspischen Buchhandlung, tom 1 – 1790; tom 2 – 1791; tom 3 – 1794; tom 4 - 1796.
  2. Mikołaj K. Zapalski, A new species of Tabulata from the Emsian of the Holy Cross Mts., Poland, „Neues Jahrbuch für Geologie und Paläontologie - Monatshefte”, 2005, s. 248–256, DOI10.1127/njgpm/2005/2005/248 [dostęp 2020-06-09] (ang.).

BibliografiaEdytuj

  • Encyklopedia tatrzańska. 1973. s. 157