Otwórz menu główne

Bank of New York Mellon

amerykańska spółka holdingowa

Bank of New York Mellon Corporation (BNY Mellon) – amerykańska spółka holdingowa o globalnym zasięgu działająca w obszarze bankowości i usług finansowych. Powstała 1 lipca 2007 r. w wyniku fuzji Bank of New York i Mellon Financial Corporation. Jest to największy na świecie bank depozytariusz i spółka obsługująca aktywa[2][3][4], w grudniu 2017 r. posiadający w depozycie 32,2 biliona dolarów aktywów oraz zarządzający 1,8 biliona dolarów aktywów[5].

Bank of New York Mellon Corporation
ilustracja
Państwo  Stany Zjednoczone
Siedziba Nowy Jork
Adres 240 Greenwich Street, New York[1]
Data założenia 2007
Forma prawna spółka publiczna
Zatrudnienie 52 000 (2016)
Dane finansowe
Kapitał własny 35 269 miliardów USD (2016)
Położenie na mapie Manhattanu
Mapa lokalizacyjna Manhattanu
Bank of New York Mellon Corporation
Bank of New York Mellon Corporation
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
Bank of New York Mellon Corporation
Bank of New York Mellon Corporation
Położenie na mapie stanu Nowy Jork
Mapa lokalizacyjna stanu Nowy Jork
Bank of New York Mellon Corporation
Bank of New York Mellon Corporation
Położenie na mapie Nowego Jorku
Mapa lokalizacyjna Nowego Jorku
Bank of New York Mellon Corporation
Bank of New York Mellon Corporation
Ziemia40°42′52″N 74°00′43″W/40,714444 -74,011944
Strona internetowa

Bank of New York został założony w 1784 r. jako trzeci bank na obszarze Stanów Zjednoczonych, przez co BNY Mellon, jako jego następca, jest zaliczany do grupy najstarszych banków na świecie[6]. Mellon został założony w 1869 r. przez majętną rodzinę Mellonów z Pittsburgha[7].

HistoriaEdytuj

Bank of New YorkEdytuj

Pierwszym bankiem na obszarze Stanów Zjednoczonych był, powstały w 1781 r. w Filadelfii, Bank of North America(ang.). W lutym 1784 r. w Bostonie powstał The Massachusetts Bank(ang.)[6]. Uciążliwy dla lokalnego przemysłu żeglugowego brak banku w Nowym Jorku doprowadził w czerwcu 1784 r. do spotkania w kawiarni przy ówczesnym placu Św. Jerzego na Manhattanie, gdzie powołano Bank of New York. Pierwotnie planowano kapitalizację spółki kwotą 750 000 USD, zmniejszono ją później do 500 000 USD, jednakże do dnia otwarcia banku 9 czerwca 1784 r. nie udało się zebrać pełnej kwoty. Sprzedano 723 akcje banku, które zostały zakupione przez 192 osoby. Aaron Burr zakupił trzy akcje, Alexander Hamilton – półtorej. Pierwszym prezesem został Alexander McDougall(ang.)[8][9][10][11]. Pierwszą siedzibą był budynek Walton Mansion. W 1787 r. bank przeniósł się na Hanover Square na Manhattanie[8].

Pierwszą pożyczkę rządowi Stanów Zjednoczonych bank udzielił w 1789 r. Została ona zaciągnięta przez A. Hamiltona, ówczesnego sekretarza skarbu, na pensje dla prezydenta i członków Kongresu[12]. BNY był pierwszą firmą notowaną na giełdzie nowojorskiej tuż po jej otwarciu w 1792 r[13]. W 1796 r. bank przeniósł się do nowej lokalizacji położonej na rogu Wall Street i Williams Street. Do 1799 r., kiedy powstał Bank of the Manhattan Company(ang.), BNY był monopolistą w Nowym Jorku[8].

W XIX w. Bank of New York był znany z konserwatywnych praktyk pożyczkowych, co pozwoliło mu przetrwać kolejne kryzysy finansowe. Bank brał udział w finansowaniu powstania kanałów Morris i Erie[14]. Finansował on również wojnę roku 1812 oraz armię Unii w trakcie amerykańskiej wojny secesyjnej[15][16]. Po wojnie bank sfinansował wiele projektów infrastrukturalnych, m.in. metro w Nowym Jorku[14].

XX w. przyniósł dalszy rozwój banku oraz fuzje i przejęcia kolejnych instytucji finansowych. Nie został on zahamowany nawet przez wielki kryzys, w trakcie którego bankowi nadal udawało się osiągać zyski i wypłacać dywidendy[13][16]. Spółka holdingowa banku została utworzona w 1969 r.[14] Po rocznych wysiłkach, w 1988 r. BNY dokonał wrogiego przejęcia Irving Bank Corporation(ang.)[17]. Dotychczasowa siedziba Irving Trust przy 1 Wall Street(ang.) po fuzji stała się główną siedzibą Bank of New York[18]. W latach 1993–1998 bank dokonał dalszych 33 przejęć. W 2003 r. BNY stał się właścicielem Pershing LLC(ang.), drugiej co do wielkości instytucji clearingowej w Stanach Zjednoczonych[16]. W 2005 r. zakończyło się, trwające od 1996 r., federalne dochodzenie w sprawie prania pieniędzy z post-sowieckiej prywatyzacji w Rosji[19]. W 2006 r. BNY wycofał się z bankowości detalicznej sprzedając tę część swojego biznesu JPMorgan Chase[20].

Mellon FinancialEdytuj

 
Andrew W. Mellon

Mellon Financial została założona w 1869 r. w Pittsburghu w Pensylwanii przez emerytowanego sędziego Thomasa Mellona(ang.) i jego synów Andrew Mellona i Richarda Mellona(ang.) jako T. Mellon & Sons’ Bank[7].

Pod koniec XIX w. i na początku XX w. bank sfinansował powstanie wielu przedsiębiorstw przemysłowych. W 1902 r. nazwa banku została zmieniona na Mellon National Bank[21]. W 1946 r. firma połączyła się z Union Trust Company, przyjęła nową nazwę Mellon National Bank and Trust Company[22]. Reorganizacja z 1972 r. doprowadziła do kolejnej zmiany nazwy na Mellon Bank, N.A. oraz do powstania spółki holdingowej Mellon National Corporation[21].

W latach 80. i 90. Mellon przejmował kolejne banki i instytucje finansowe w Pansylwanii[23]. W 1999 r. nazwa została znów zmieniona na Mellon Financial Corporation. Dwa lata później firma wyszła z rynku bankowości detalicznej sprzedając swoje aktywa i oddziały Citizens Financial Group(ang.)[21].

PołączenieEdytuj

 
Poprzednia centrala BNY Mellon przy 1 Wall Street

4 grudnia 2006 r. Bank of New York oraz Mellon Financial Corporation ogłosiły zamiar fuzji[24]. Dzięki połączeniu działalności Mellon w zakresie zarządzania majątkiem oraz doświadczenia BNY w zakresie obsługi aktywów i pożyczek krótkoterminowych powstała największa na świecie firma zajmująca się obsługą papierów wartościowych i jedną z największych firm zajmujących się zarządzaniem aktywami[2][24]. Firmy przewidywały, że przez to będą mogły zmniejszyć koszty o 700 000 USD oraz zmniejszyć zatrudnienie o 3900 osób[2].

Transakcja została wyceniona na 16,5 miliarda dolarów i zgodnie z jej warunkami akcjonariusze BNY otrzymali 0,9434 akcji nowej spółki za każdą posiadaną akcję BNY, podczas gdy akcjonariusze Mellon Financial otrzymali 1 akcję w nowej spółce za każdą akcję Mellon[15]. Połączenie zakończyło się 1 lipca 2007 r.[4] Pełna nazwa nowej spółki to The Bank of New York Mellon Corp., jednakże do większości przedsięwzięć biznesowych została wykorzystana marka BNY Mellon[3][4]. Główną siedzibą nowej firmy została dotychczasowa siedziba BNY przy Wall Street[3].

BNY MellonEdytuj

W trakcie kryzysu finansowego, w październiku 2008 r. Departament Skarbu USA wyłonił w licytacji BNY Mellon jako głównego depozytariusza Troubled Asset Relief Program, co obejmowało obsługę księgowości i prowadzenie dokumentacji programu[25]. Według stress testu z lutego 2009 r. przeprowadzonego przez federalne organy nadzoru finansowego BNY Mellon był jednym z trzech amerykańskich banków, które mogły wytrzymać pogarszającą się sytuację gospodarczą[26].

W październiku 2011 r. Departament Sprawiedliwości i nowojorski prokurator generalny złożyli pozwy cywilne przeciwko Bank of New York oskarżając go o manipulacje kursami walut przy transakcjach funduszy emerytalnych. Rzekomo do sprzedaży waluty bank korzystał z najniższych kursów na dany dzień, a do zakupu – najwyższe stawki, uwzględniając różnicę jako zysk firmy. Proceder miał trwać ponad dekadę i wygenerować 2 mld USD zysku. Przez długi czas bank bronił się, zaprzeczając oskarżeniom o oszustwo[27]. W marcu 2015 r. firma przyznała się do faktów dotyczących wprowadzenia w błąd w zakresie wyceny i realizacji kursów walut. Oprócz odejścia kluczowych menedżerów firma musiała wypłacić 714 mln USD kosztem zadośćuczynienia[28].

Od kryzysu finansowego kapitał spółki systematycznie wzrastał, przez co w stress-teście Dodda–Franka(ang.) na odporność na negatywne scenariusze ekonomiczne BNY Mellon uzyskał najlepszy wynik spośród badanych instytucji[29]. W 2014 r. w takim samym teście bank również znalazł się w czołówce[30].

W 2013 r. firma rozpoczęła kampanię marketingową zawierającą nowe logo, która miała zwiększyć rozpoznawalność marki[31] oraz rozpoczęła budowę nowego systemu informatycznego o nazwie NEXEN(ang.)[32].

W maju 2014 r. sprzedano budynek głównej siedziby firmy przy Wall Street. Centralę przedsiębiorstwa przeniesiono następnego roku do Brookfield Place w Nowym Jorku[33].

DziałalnośćEdytuj

BNY Mellon prowadzi działalność na ponad 100 rynkach w 35 krajach Europy, Bliskiego Wschodu i Afryki (EMEA), obu Ameryk oraz Azji i Pacyfiku[34][35]. Na koniec 2017 r. w firmie było zatrudnionych ok. 52,5 tys. pracowników[36].

Podstawową działalnością banku jest zarządzanie i administrowanie inwestycjami klientów, którymi są instytucje lub najbogatsze osoby (tzw. high-net-worth individuals(ang.))[13].

PrzypisyEdytuj

  1. Contact BNY Mellon, BNY Mellon [dostęp 2019-06-20] (ang.).
  2. a b c David = Teather: Bank of New York merges with Mellon in £8bn deal (ang.). The Guardian, 2006-12-05. [dostęp 2018-03-10].
  3. a b c Dan = Fitzpatrick: Mellon merger OK’d, HQ on way out to NYC (ang.). Pittsburgh Post-Gazette, 2007-05-25. [dostęp 2018-03-10].
  4. a b c Patty Tascarella: Bank of New York, Mellon complete merger (ang.). Pittsburgh Business Times, 2007-06-02. [dostęp 2018-03-10].
  5. 4Q17 At A Glance | BNY Mellon, www.bnymellon.com [dostęp 2018-03-13] (ang.).
  6. a b Todd Wallack: Which bank is the oldest? Accounts vary (ang.). Boston Globe, 2011-12-20. [dostęp 2018-03-10].
  7. a b Mellon Financial (ang.). The New York Job Source, 2007-06-10. [dostęp 2018-03-10].
  8. a b c THE STORY OF THE BANK OF NEW YORK (ang.). The New York Times, 1909-06-14. [dostęp 2018-03-11].
  9. Steven H. Jaffe, Jessica Lautin: Capital of Capital: Money, Banking, and Power in New York City. New York: Columbia University Press, 2014, s. 9, 23. ISBN 0-231-53771-9. [dostęp 2018-03-08]. (ang.)
  10. J.T.W. Hubbard: For Each, the Strength of All: A History of Banking in the State of New York. New York: NYU Press, 1995, s. 43. ISBN 978-0-8147-3514-5. [dostęp 2018-03-08]. (ang.)
  11. James A. Hamilton: Reminiscences of James A. Hamilton: or, Men and events, at home and abroad, during three quarters of a century. C. Scribner & co., 1869, s. 265. [dostęp 2018-03-08]. (ang.)
  12. Rhodes’ Journal of Banking...: A Practical Banker’s Magazine. . 21, s. 752, 1894. Chicago: B. Rhodes & Company (ang.). [dostęp 2018-03-08]. 
  13. a b c Bank of New York Mellon (ang.). The New York Job Source. [dostęp 2018-03-11].
  14. a b c Charles R Geisst: Encyclopedia of American Business History. Infobase Publishing, 2009, s. 42–43. ISBN 1-4381-0987-3. [dostęp 2018-03-08]. (ang.)
  15. a b Adrian Cox: Bank of New York agrees to acquire Mellon Financial (ang.). The Salt Lake Tribune, 2006-12-04. [dostęp 2018-03-10].
  16. a b c The Bank of New York Company, Inc. – Company Profile, Information, Business Description, History, Background Information on The Bank of New York Company, Inc. (ang.). Reference for Business. [dostęp 2018-03-10].
  17. Michael Quint. Irving Signs Merger Deal, Ending Fight. „The New York Times”, 1988-10-08 (ang.). [dostęp 2018-03-08]. 
  18. BANK OF NEW YORK (FORMERLY IRVING TRUST COMPANY) (ang.). New York Architecture. [dostęp 2018-03-10].
  19. Timothy L O’Brien. Bank Settles U.S. Inquiry Into Money Laundering. „The New York Times”, 2005-11-09 (ang.). [dostęp 2018-03-08]. 
  20. Kathie O’Donnell: Bank of NY and J.P. Morgan swap assets (ang.). MarketWatch, 2006-04-10. [dostęp 2018-03-11].
  21. a b c Mellon Financial Corporation – Company Profile, Information, Business Description, History, Background Information on Mellon Financial Corporation (ang.). Reference for Business. [dostęp 2018-03-11].
  22. The Mellons Go to Work Again. „TIME”, 1946-02-07 (ang.). 
  23. Mellon Financial Corporation (ang.). Encyclopædia Britannica. [dostęp 2018-03-11].
  24. a b LLOYD VRIES: Bank Of New York To Merge With Mellon (ang.). CBS News, 2006-12-04. [dostęp 2018-03-11].
  25. Eric Dash. Bank of New York Mellon Will Oversee Bailout Fund. „The New York Times”, 2008-10-14 (ang.). [dostęp 2018-03-08]. 
  26. Maha Atal. Banker: „TARP helped avert a global calamity”. „Fortune”, 2009-07-23 (ang.). [dostęp 2018-03-08]. 
  27. Carrick Mollenkamp. U.S. and New York Sue BNY Mellon. „The Wall Street Journal”, 2011-10-05 (ang.). [dostęp 2018-03-08]. 
  28. Antoine Gara. Bank Of New York Mellon Settles Misrepresentation Claims For $714 Million. „Forbes”, 2015-03-19 (ang.). [dostęp 2018-03-08]. 
  29. Joe Adler. Fed Unveils Dodd-Frank Stress Test Results. „American Banker”, 2013-03-07 (ang.). [dostęp 2018-03-08]. 
  30. Halah Touryalai. Stress Test Results: Big Banks Look Healthier As 29 of 30 Pass, Zions Fails. „Forbes”, 2014-03-20 (ang.). [dostęp 2018-03-08]. 
  31. Noreen O’Leary. BNY Mellon Review Meetings Set for Next Week. „AdWeek”, 2013-08-28 (ang.). [dostęp 2018-03-08]. 
  32. Charles Babcock. BNY Mellon Transforms IT One Step At A Time. „InformationWeek”, 2015-10-26 (ang.). [dostęp 2018-03-08]. 
  33. Saabira Chaudhuri, Keiko Morris. BNY Mellon to Keep Headquarters in New York City. „The Wall Street Journal”, 2014-06-26 (ang.). [dostęp 2018-03-08]. 
  34. Christopher Fleisher: Avoiding possible proxy fight, BNY Mellon gives board seat to activist investor Trian (ang.). Pittsburgh Tribune-Review, 2014-12-02. [dostęp 2018-04-01].
  35. BNY Mellon 2018 ↓, s. 4.
  36. BNY Mellon 2018 ↓, s. 15.