Otwórz menu główne

Barbara Brylska (ur. 5 czerwca 1941 w Skotnikach) – polska aktorka filmowa i teatralna. Jedna z najwybitniejszych polskich aktorek powojennych[1]. W latach 60. i 70. XX wieku uchodziła za symbol seksbomby polskiego kina[2][3].

Barbara Brylska
Ilustracja
(1978)
Data i miejsce urodzenia 5 czerwca 1941
Skotniki
Zawód aktorka
Współmałżonek 1. Jan Borowiec (rozwód)
2. Ludwik Kosmal (rozwód)
Lata aktywności od 1963
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Jej debiutem filmowym był epizod w komedii Antoniego Bohdziewicza Kalosze szczęścia, zaś pierwszym kredytowanym występem, rola u boku Zbyszka Cybulskiego w filmie Ich dzień powszedni z 1963 w reżyserii Aleksandra Ścibora-Rylskiego. Rola fenickiej kapłanki Kamy w Faraonie (1966) Jerzego Kawalerowicza otworzyła jej drogę do kariery, a Krzysi w Panu Wołodyjowskim i Przygodach pana Michała (obydwa 1969) – zapewniła wielką popularność. W tym czasie, w 1967, ukończyła studia na Wydziale Aktorskim PWSTiF w Łodzi.

W latach 70. była popularną amantką w filmach radzieckich, bułgarskich, niemieckich i czechosłowackich. Po filmie Ironia losu (1975) Eldara Riazanowa, w Polsce rozpowszechnianym pod tytułem Szczęśliwego Nowego Roku, stała się najbardziej znaną polską aktorką w krajach byłego bloku wschodniego. Za udział w tym filmie otrzymała w 1977 roku Nagrodę Państwową ZSRR[4][5][6][7].

W październiku 2012 została uhonorowana przez Rosjan „Bałtycką Gwiazdą”. Nagroda przyznawana jest za wybitny wkład w budowaniu więzi kulturowych między narodami basenu Morza Bałtyckiego[8]. Jest ona wręczana od 2004 roku. Otrzymali ja m.in. Andrzej Wajda, Krzysztof Penderecki, Krzysztof Zanussi oraz Czesław Miłosz.

Była dwukrotnie zamężna, z informatykiem Janem Borowcem (1961-1968) i lekarzem Ludwikiem Kosmalem (od 1970). Jej córka, aktorka i modelka Barbara Kosmal (ur. 1973), zginęła tragicznie 15 maja 1993 w wypadku samochodowym w Brzezinach. Autem kierował Xawery Żuławski, syn Małgorzaty Braunek i Andrzeja Żuławskiego. Xawery Żuławski zrealizował poświęcony jej film Chaos. Ma również syna Ludwika (ur. 1982).

FilmografiaEdytuj

Piosenki w filmachEdytuj

Nagrody i odznaczeniaEdytuj

  • 1971 – Nagroda (tytuł „Gwiazdy Filmowego Sezonu” na III LLF w Łagowie)
  • 1973 – Nagroda (tytuł „Gwiazdy Filmowego Sezonu” na V LLF w Łagowie)
  • 1975 – Złoty Krzyż Zasługi z okazji 30-lecia kinematografii w Polsce Ludowej)
  • 1977 – Nagroda Państwowa ZSRR (za film Szczęśliwego Nowego Roku)
  • 1977 – Nagroda („Złote Kwiaty” dla najpopularniejszej aktorki krajów socjalistycznych)
  • 1979 – Nagroda (dyplom Ministra Spraw Zagranicznych za zasługi w propagowaniu polskiej kultury za granicą)
  • 1985 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
  • 2013 – specjalne wyróżnienie Heroiny Polskiego Kina 2013[9]

PrzypisyEdytuj

  1. Fototeka, fototeka.fn.org.pl [dostęp 2019-07-17] (pol.).
  2. Barbara Brylska: Przepiękny łobuziak – styl.pl, styl.pl [dostęp 2019-05-25] (pol.).
  3. „Seksbomby PRL-u”: aktorki, które rozpalały żądze Polaków – Wiadomości, kultura.onet.pl [dostęp 2019-05-25] (pol.).
  4. БРЫЛЬСКАЯ Барбара (ros.). W: Энциклопедия кино [on-line]. dic.academic.ru, 2010. [dostęp 2017-12-30].
  5. Барбара Брыльска (ros.). vokrug.tv. [dostęp 2017-12-30].
  6. Барбара Брыльска. Биография (ros.). ria.ru, 2016-06-05. [dostęp 2017-12-30].
  7. Брыльска, Барбара (ros.). tass.ru. [dostęp 2017-12-30].
  8. Barbara Brylska w panteonie „Bałtyckich Gwiazd” – Wiadomości – polskieradio.pl, polskieradio.pl [dostęp 2017-11-22].
  9. kulturalna.warszawa.pl

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj