Otwórz menu główne

Barbara Hulanicka (plastyczka)

polska artystka plastyczka

Barbara Hulanicka, z domu Sierakowska (ur. 23 czerwca 1924 w Warszawie, zm. 23 lipca 2012 w Barczewie) – polska artystka plastyczka, projektantka tkanin artystycznych.

Barbara Hulanicka
Data i miejsce urodzenia 23 czerwca 1924
Warszawa
Data i miejsce śmierci 23 lipca 2012
Barczewo
Zawód, zajęcie artystka plastyczka
Narodowość polska
Alma Mater Akademia Sztuk Pięknych w Warszawie
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Podczas II wojny światowej brała udział w konspiracji, walczyła w szeregach Armii Krajowej i brała udział w powstaniu warszawskim. Po zakończeniu wojny rozpoczęła studia na Wydziale Architektury Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, które ukończyła w 1954 broniąc dyplomu z tkaniny artystycznej u prof. Eleonory Plutyńskiej i przeniosła się do Mikołajek. Wcześniej studiowała również na Wyższej Szkole Higieny Psychicznej.

Została członkiem olsztyńskiego oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków. Pracowała w spółdzielni „Tkanina” podlegającej Cepelii, gdzie koordynowała odtwarzanie dawnych wzorów tkanin, kilimów i dywanów. Sześć lat później objęła stanowisko kustosza na zamku w Reszlu, równolegle pełniła funkcję kierownika Galerii Sztuki Współczesnej Warmii i Mazur. W 1965 została wybrana do rady Miejskiej Rady Narodowej w Reszlu, a cztery lata później do Powiatowej Rady Narodowej w Biskupcu.

W 1969 Barbarze Hulanickiej powierzono stanowisko prezesa Stowarzyszenia Twórców Ludowych w Olsztynie. W 1970 została skierowana do organizacji 500. rocznicy urodzin Mikołaja Kopernika, wiązało się to z przejęciem kierowania Muzeum Mikołaja Kopernika w Fromborku, dzięki jej staraniom siedzibę muzeum przeniesiono z kanonii katedralnej do pałacu biskupiego. Od 1974 kierowała działem sztuki współczesnej. W 1980 osiadła w Barczewie, gdzie podjęła się zorganizowania w dawnej synagodze Centrum Tkactwa Warmii i Mazur.

TwórczośćEdytuj

Barbara Hulanicka zasłynęła tworzeniem tkanin artystycznych przy użyciu dawnych technik tkactwa warmińskiego i mazurskiego. Częstym motywem jej prac są odwołania do dorobku kulturowego regionu, w którym przyszło jej żyć. Artystka wielokrotnie uczestniczyła w wystawach rękodzieła ludowego i inspirowanego sztuką ludową. Aktywnie działała w Stowarzyszeniu Społeczno-Kulturalnym Pojezierze. Od 1980 do 1996 w barczewskim Centrum prowadziła kursy i szkolenia z zakresu tkactwa regionalnego, gobeliniarstwa i tworzenia kilimów.

Prace Barbary Hulanickiej znajdują się w kolekcjach muzeów w kraju m.in. w Centralnym Muzeum Historii Włókiennictwa w Łodzi, Galerii Zachęta w Warszawie i na świecie m.in. w Watykanie, Rosji, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Włoszech, Szwajcarii, Republice Południowej Afryki, Australii, Stanach Zjednoczonych i Francji.

Odznaczenia i nagrodyEdytuj

BibliografiaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

  • Piotrowska, Helena., Hulajnitka : Barbara Hulanicka : życie i twórcze dzieło, Olsztyn: Okręg Olsztyński Związku Polskich Artystów Plastyków, 2010, ISBN 978-83-927674-3-5, OCLC 750751266.