Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy

Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowypark krajobrazowy znajdujący się na terenie województw zachodniopomorskiego i lubuskiego. Zajmuje powierzchnię 239,8291 km², natomiast jego otulina liczy 317,6819 km². Siedziba administracyjna parku mieści się w Gorzowie Wielkopolskim.

Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy
Logotyp Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy
park krajobrazowy
Państwo  Polska
Położenie  zachodniopomorskie: Barlinek, Pełczyce,
Nowogródek Pomorski,
 lubuskie: Kłodawa, Strzelce Krajeńskie
Mezoregion Równina Gorzowska, Równina Pyrzycka, Pojezierze Choszczeńskie
Data utworzenia 23 października 1991
Akt prawny Rozporządzenie Nr 27 Wojewody Gorzowskiego z dnia 23 października 1991 r.
Powierzchnia 239,83 km²
Powierzchnia otuliny 317,68 km²
Obszary chronione 5 rezerwatów przyrody
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy
Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy
Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy
Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy
Ziemia52°54′N 15°19′E/52,900000 15,316667
Strona internetowa

Podstawa prawnaEdytuj

  • Rozporządzenie Nr 27 Wojewody Gorzowskiego z dnia 23 października 1991 r. w sprawie utworzenia Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego oraz zatwierdzenia planu ochrony tego parku (Dz. Urz. woj. gorzowskiego Nr 14 z 1991 r.)
  • Rozporządzenie Nr 6 Wojewody Gorzowskiego z dnia 18 lipca 1996 roku w sprawie zmiany Rozporządzenia Nr 27 Wojewody Gorzowskiego w sprawie utworzenia Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego oraz zatwierdzenia planu ochrony tego parku
  • Rozporządzenie Nr 15 Wojewody Lubuskiego z dnia 28 lutego 2006 r. w sprawie Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego
  • Rozporządzenie Nr 107/2006 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 21 lipca 2006 r. w sprawie Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego
 
Mapa parku

Opis obiektu poddanego pod ochronęEdytuj

Puszcza Gorzowska, zwana też Puszcza Barlinecką, to duży kompleks leśny rozciągający się przede wszystkim na równinie sandrowej, usypanej 12 tys. lat temu przez wody odpływające z topniejącego lodowca[1]. Powierzchnia sandru nie jest płaska, poprzecinana jest ciągami rynnowymi i zagłębieniami[2]. Bogactwo przyrody Puszczy Barlineckiej zadecydowało o utworzeniu Parku. Teren Parku, mimo że zajmuje tylko ok. 40% powierzchni Puszczy, jest dla niej reprezentatywny[2]. Dominują tu lasy, zajmujące około 81% powierzchni[1]. Drugim, ważnym elementem krajobrazu są liczne jeziora. Na terenie Parku stwierdzono występowanie ok. 700 gatunków roślin naczyniowych, 140 gatunków porostów, ponad 100 lęgowych gatunków ptaków[2].

PowierzchniaEdytuj

Położenie i powierzchnia według jednostek administracyjnych[3]
Jednostka administracyjna Powierzchnia parku Część pow. parku Powierzchnia otuliny Część pow. otuliny
woj. zachodniopomorskie 11 840,14 ha 49,40% 20 055,00 ha 63,13%
gmina Barlinek 10 698,90 ha 44,61% 10 181,00 ha 32,05%
gmina Nowogródek Pomorski 567,39 ha 2,37% 6 362,00 ha 20,03%
gmina Pełczyce 573,85 ha 2,39% 3 512,00 ha 11,06%
woj. lubuskie 12 142,77 ha 50,60% 11 713,19 ha 36,87%
gmina Kłodawa 8 625,00 ha 35,96% 8 170,10 ha 25,72%
gmina Strzelce Krajeńskie 3 517,77 ha 14,67% 3 543,09 ha 11,15%
Razem (Σ) 23 982,91 ha 100% 31 768,19 ha 100%

Wody powierzchnioweEdytuj

Na terenie parku na Pojezierzu Pomorskim i Myśliborskim znajduje się 75 jezior o powierzchni powyżej 1 ha[4]. Największe z nich to jeziora:

Niektóre z jezior tworzą z rzekami ciągi rynnowe.

FloraEdytuj

Spośród rosnących tu roślin objętych ochroną ścisłą ważniejsze gatunki to: rosiczka okrągłolistna, orlik pospolity, paprotka zwyczajna, pierwiosnek lekarski, przylaszczka pospolita, śnieżyczka przebiśnieg. Ochroną częściową objęte są m.in. bobrek trójlistkowy, grążel żółty, grzybienie białe. Występuje też wiele unikatowych zbiorowisk roślinności bagienno-torfowiskowej.

FaunaEdytuj

Reintrodukcja popielicyEdytuj

W października 2011 roku Polskie Towarzystwo Ochrony Przyrody „Salamandra” rozpoczęło realizację projektu reintrodukcji popielicy do lasów parku. Projekt trwał 3 lata[5].

Rezerwaty i pomniki przyrodyEdytuj

Na obszarze parku zostało utworzonych 5 rezerwatów przyrody:

Pomniki przyrody[4]:

  • 41 drzew
  • 5 pomników przyrody nieożywionej
    • 1 głaz narzutowy
    • 3 skały
    • źródło „Boży Dar”

ZabytkiEdytuj

Na terenie Parku ważną rolę odgrywają zabytki kultury materialnej. Są to pojedyncze obiekty, założenia parkowo-pałacowe lub całe układy wsi[4].

W Lubocieszy (Lipach) działa „Leśna Stacja Dydaktyczna” pełniąca rolę ośrodka edukacji przyrodniczej[4].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Jan Bieńkowski: Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy (pol.). Chronione obiekty przyrody w powiecie gorzowskim. [dostęp 2009-04-02].
  2. a b c Rejestr parków krajobrazowych województwa lubuskiego, stan na 11 maja 2018 r.. [dostęp 2019-02-07].
  3. Rozporządzenie Nr 107/2006 Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 21 lipca 2006 r. w sprawie Barlinecko-Gorzowskiego Parku Krajobrazowego. W: Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego Nr 89, poz. 1635 [on-line]. 2006-08-04. [dostęp 2018-09-30].
  4. a b c d Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy. W: Strona gminy Barlinek [on-line]. [zarchiwizowane z tego adresu (2003-07-04)].
  5. Rusza reintrodukcja popielicy w parku krajobrazowym. W: PolskaLokalna.pl [on-line]. 2011-10-14. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-02)].

Linki zewnętrzneEdytuj