Otwórz menu główne

Bartłomiej Wróblewski

polski polityk

Bartłomiej Piotr Wróblewski (ur. 13 marca 1975 w Poznaniu[1]) – polski polityk, nauczyciel akademicki i prawnik specjalizujący się w prawie konstytucyjnym, poseł na Sejm VIII kadencji.

Bartłomiej Wróblewski
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 marca 1975
Poznań
Zawód, zajęcie polityk, prawnik, nauczyciel akademicki
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Uczelnia SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny
Stanowisko poseł na Sejm VIII kadencji (od 2015)
Partia Prawo i Sprawiedliwość
Strona internetowa

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu (1994). Ukończył w 2000 studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, a w 2003 studia podyplomowe z zakresu prawa porównawczego na Reńskim Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Bonn. Kształcił się także w zakresie europejskiego prawa wspólnotowego na Uniwersytecie Ottona i Fryderyka w Bambergu. Odbywał staże naukowe w Strasburgu i Berlinie[1]. W 2011 na UAM uzyskał stopień doktora nauk prawnych na podstawie pracy zatytułowanej Kształtowanie się koncepcji i instytucji odpowiedzialności odszkodowawczej państwa za działania ustawodawcy do połowy XX wieku na tle ogólnych reguł odpowiedzialności państwa napisanej pod kierunkiem Sławomiry Wronkowskiej-Jaśkiewicz[2].

W latach 2001–2009 był pracownikiem naukowym Instytutu Zachodniego w Poznaniu[1], a następnie od lutego do sierpnia 2010 pracował jako konstytucjonalista w Biurze Prawa i Ustroju Kancelarii Prezydenta RP. W 2011 został dyrektorem Instytutu Prawa na poznańskim Wydziale Zamiejscowym Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej (przekształconej w SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny)[2]. Jest członkiem stowarzyszenia Instytut Zachodni oraz Polskiego Towarzystwa Prawa Konstytucyjnego.

Należał do Związku Harcerstwa Polskiego (1980–1993), w tym szczepu Błękitna XIV w Poznaniu. W okresie 1995–2009 działał w korporacjach akademickich jako prezes Lechii i kurator Chrobrii, był też członkiem grup Magna-Polonia, Masovia, Surma oraz Arcadia. W 2001 powołał do życia Archiwum Korporacyjne[3], a w 2007 wirtualne Muzeum Polskich Korporacji Akademickich[4]. Został członkiem Akademickiego Klubu Obywatelskiego im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Poznaniu.

W 2011 kandydował bezskutecznie jako bezpartyjny z ramienia Prawa i Sprawiedliwości do Senatu z okręgu obejmującego powiat poznański (otrzymał 29 248 głosów)[5]. W 2013 wstąpił do PiS, a w lutym 2014 został członkiem rady programowej tego ugrupowania[6]. W wyborach samorządowych z listopada tegoż roku z listy tej partii kandydował do sejmiku wielkopolskiego w okręgu nr 3 (powiaty poznański, śremski, średzki, gnieźnieński oraz wrzesiński), otrzymując 6454 głosy i zdobywając mandat radnego[7]. W marcu 2015 objął funkcję pełnomocnika PiS w powiecie poznańskim[8]. Zajmował to stanowisko do listopada 2016, kiedy to został wybrany na wiceprezesa tej partii w okręgu poznańskim[9].

W wyborach parlamentarnych w 2015 wystartował do Sejmu w okręgu poznańskim. Uzyskał mandat posła VIII kadencji, startując z 11. miejsca na liście i otrzymując 14 108 głosów[10]. W niższej izbie polskiego parlamentu został powołany w skład w Komisji Ustawodawczej, Komisji do Spraw Unii Europejskiej, Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka oraz Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach. W ramach ostatniej z nich objął funkcję przewodniczącego Podkomisji stałej do spraw nowelizacji Kodeksu wyborczego i Kodeksu postępowania administracyjnego[11]. Został również przewodniczącym Polsko-Niemieckiej Grupy Parlamentarnej oraz Polsko-Irlandzkiej Grupy Parlamentarnej, a także wiceprzewodniczącym Polsko-Brytyjskiej Grupy Parlamentarnej. W 2017 opracował wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją RP ustawy antyaborcyjnej w części dotyczącej aborcji ze względu na poważne wady płodu[12]. Inicjatywa ta spotkała się z krytyką środowisk feministycznych oraz apelem o wycofanie wniosku[13].

Życie prywatneEdytuj

8 lipca 2017 zawarł w Poznaniu związek małżeński z Martą Królikiewicz[14].

AlpinizmEdytuj

W latach 1998–2014 zdobył Koronę Ziemi[15], zdobywając kolejno szczyty: Elbrus (1998), Kilimandżaro (2002), Mont Blanc (2003), Aconcagua (2007), Denali (2008), Góra Kościuszki (2011), Puncak Jaya (2011), Masyw Vinsona (2012) i Mount Everest (2014)[16]. Należy do Klubu Wysokogórskiego w Poznaniu. Był członkiem komitetu organizacyjnego Narodowej Zimowej Wyprawy na K2 w 2017/18[17].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Die Staatshaftung für legislatives Unrecht in Deutschland. Eine rechtsgeschichtliche, rechtsdogmatische und rechtsvergleichende Untersuchung, Nomos Verlagsgesellschaft, Baden-Baden 2005.
  • Pozaumowna odpowiedzialność odszkodowawcza Wspólnoty Europejskiej za akty normatywne, Wydawnictwo Instytutu Zachodniego, Poznań 2005.
  • Odpowiedzialność odszkodowawcza za działania ustawodawcy. Kształtowanie się koncepcji i instytucji na tle reguł ogólnych odpowiedzialności państwa do połowy XX wieku, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2011.
  • Problemy z pojęciem normatywności tekstu prawnego. Uwagi po lekturze pracy M.E. Stefaniuk >>Preambuła aktu normatywnego w doktrynie oraz w procesie stanowienia i stosowania polskiego prawa w latach 1989–2007<< (z Maurycym Zajęckim), „RPEiS” nr 2/2012, s. 193–306.
  • Dopuszczalny zakres regulacji sztucznej prokreacji w świetle Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (z Pawłem Łąckim), „Przegląd Sejmowy” nr 5/2013, s. 51–73.
  • Radykalne uproszczenie prawa podatkowego w ujęciu Paula Kirchhofa, „RPEiS” nr 1/2014, s. 91–104.
  • Status nasciturusa w orzecznictwie organów Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (z Pawłem Łąckim), „Państwo i Prawo” nr 3/2016, s. 21–37.
  • O normatywności, redundantności i zbędności przepisów prawnych (z Maurycym Zajęckim), „Przegląd Sejmowy” nr 5/2017, s. 125–141.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Curriculum vitae. amu.edu.pl. [dostęp 2015-11-01].
  2. a b Bartłomiej Wróblewski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2015-11-01].
  3. Bartłomiej Wróblewski: Historia. archiwumkorporacyjne.pl, 12 września 2007. [dostęp 2015-11-01].
  4. Bartłomiej Wróblewski: Muzeum Korporacyjne. archiwumkorporacyjne.pl, 12 września 2007. [dostęp 2015-11-01].
  5. Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2014-07-20].
  6. Rada Polityczna Prawa i Sprawiedliwości powołała Radę Programową. pis.org.pl, 15 lutego 2014. [dostęp 2015-11-01].
  7. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2014-12-16].
  8. Bartłomiej Wróblewski pełnomocnikiem PiS w powiecie poznańskim. gloswielkopolski.pl, 22 marca 2015. [dostęp 2015-11-01].
  9. Paulina Jęczmionka-Majchrzak: Poznań: Tadeusz Dziuba nowym-starym prezesem PiS w okręgu. gloswielkopolski.pl, 26 listopada 2016. [dostęp 2016-12-03].
  10. Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-11-01].
  11. Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2018-12-07].
  12. Aborcja eugeniczna do Trybunału Konstytucyjnego!. gosc.pl, 2 listopada 2017. [dostęp 2017-11-05].
  13. Drastyczna grafika Strajku Kobiet z politykiem PiS. „Ile dzieci z bezmózgowiem urodziłeś pośle Wróblewski”?. natemat.pl, 3 listopada 2017. [dostęp 2017-11-05].
  14. Bartłomiej Wróblewski: Ślub posła PiS w poznańskiej katedrze. gloswielkopolski.pl, 8 lipca 2017. [dostęp 2017-08-10].
  15. Dr Bartłomiej Wróblewski zdobył Koronę Ziemi. swps.pl, 25 maja 2014. [dostęp 2014-07-20].
  16. 7 szczytów – Korona Ziemi. 7szczytow.pl. [dostęp 2015-11-01].
  17. O mnie. Bartłomiej Wróblewski. [dostęp 2018-12-07].

Linki zewnętrzneEdytuj