Otwórz menu główne

Bartnia Góra (632 m n.p.m.) – góra w Beskidzie Niskim, w paśmie Magury Małastowskiej.

Bartnia Góra
Ilustracja
Bartna Góra – widok z drogi z Bielanki do Szymbarku
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Niski, Karpaty
Wysokość 632 m n.p.m.
Położenie na mapie Beskidu Niskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Niskiego
Bartnia Góra
Bartnia Góra
Ziemia49°36′36″N 21°07′50″E/49,610000 21,130556

Spis treści

PołożenieEdytuj

Jest najbardziej na północ wysuniętym szczytem w paśmie Magury Małastowskiej, z którą łączy się przez przełęcz Zdżar i Sołtysią Górę. Wznosi się na południowy wschód od Szymbarku i na północny wschód od Bielanki.

UkształtowanieEdytuj

Wierzchowina szczytowa Bartniej Góry ma kształt rogalika, którego jedno ramię obniża się łagodnie na południe, ku przełęczy Zdżar, natomiast drugie opada stromo ku zachodowi, ku dolinie potoku Bielanka. Szczyt (632 m n.p.m.) znajduje się mniej więcej w centrum rogalika, natomiast na ramieniu opadającym ku zachodowi znajduje się druga kulminacja wysokości 629 m n.p.m. Stoki miernie rozczłonkowane. W kierunku północno-wschodnim od szczytu odchodzi długie ramię górskie, opadające przez wzniesienie zwane Wierzchowiną (ok. 520 m n.p.m.) w widły Ropy i Sękówki, aż ku centrum Gorlic. Szczyt w całości zalesiony.

TurystykaEdytuj

Na szczyt - pozbawiony widoków - nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny. Węzeł szlaków turystycznych znajduje się na pobliskiej przełęczy Zdżar.

BibliografiaEdytuj

  • Beskid Niski. Mapa turystyczna 1:50 000, Roman Trzmielewski (red.), Włodzimierz Dyzio (oprac.), Kraków: Wyd. Compass, 2004, ISBN 83-89165-54-6, OCLC 838912473.
  • Krygowski Władysław: Beskid Niski, Pogórze Ciężkowickie (część wschodnia) i Pogórze Strzyżowsko-Dynowskie (część zachodnia), wyd. II poprawione i uzupełnione, wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1977.