Bartosz Opania

polski aktor

Bartosz Michał Opania (ur. 6 grudnia 1970 w Warszawie[1]) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, żołnierz obrony terytorialnej.

Bartosz Opania
Ilustracja
Bartosz Opania (2021)
Imię i nazwisko

Bartosz Michał Opania

Data i miejsce urodzenia

6 grudnia 1970
Warszawa

Zawód

aktor

Współmałżonek

Agnieszka Opania

Lata aktywności

od 1992

Bartosz Opania
Ilustracja
starszy szeregowy starszy szeregowy
Data i miejsce urodzenia

6 grudnia 1970
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

od 2018

Siły zbrojne

Wojska Obrony Terytorialnej

Jednostki

18 Stołeczna Brygada Obrony Terytorialnej

Bartosz Opania (2007)

Życiorys

edytuj

Wczesne lata

edytuj
 
Bartosz Opania w 1987

Urodził się 6 grudnia 1970 w Warszawie[1] jako syn Anny i aktora Mariana Opani[2][3][4]. Jego dziadek Julian Opania, porucznik AK, ps. „Zych”, zginął w powstaniu warszawskim[5]. Bartosz wychowywał się z siostrą Magdaleną. W szkole podstawowej jako leworęczny dyslektyk miał kłopoty z czytaniem na głos i pisaniem. Gdy opanował grę na gitarze, chciał zostać muzykiem rockowym, przez pewien czas szukał możliwości wypowiadania się w pisaniu i komponowaniu piosenek. Brał udział w różnych konkursach piosenki, próbował zdawać na wydział wokalny szkoły muzycznej. Aktorstwo wybrał świadomie w ostatnich klasach szkoły podstawowej.

Kariera

edytuj

Pierwsze role jako aktor filmowy zagrał w filmie politycznym Jacka Bromskiego 1968. Szczęśliwego Nowego Roku (1992) u boku Krzysztofa Kolbergera i Piotra Machalicy oraz w filmie psychologicznym Magdaleny Łazarkiewicz Białe małżeństwo (1992) z Jolantą Fraszyńską, Teresą Budzisz-Krzyżanowską i Janem Englertem. W serialu telewizyjnym zadebiutował u Jacka Bromskiego w Kuchni polskiej (1992). W 1993 ukończył studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, a dwa lata później obronił dyplom.

W dramacie Piotra Łazarkiewicza Pora na czarownice (1993) zagrał postać homoseksualisty. W 1994 zadebiutował w roli Cypriana w sztuce Witolda Gombrowicza Iwona księżniczka Burgunda w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza i Macieja Wojtyszki na scenie Teatru Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie, z którym związał się na stałe. Występował potem również w teatrach warszawskich: na Woli im. Tadeusza Łomnickiego (1995), Narodowym (1998) i Sceny Prezentacje (1999, 2002, 2008). Okazjonalnie występował z ojcem także na estradzie, m.in. w widowisku muzycznym Co nam zostało z naszej miłości (1999), złożonym z piosenek Charlesa Treneta. Jest laureatem nagrody im. Tadeusza Łomnickiego.

Zagrał w ponad dwudziestu przedstawieniach Teatru Telewizji, między innymi w Mamucie (1993), Cydzie (1995), Wyspie róż (1998) Jana Jakuba Kolskiego, Przetargu (2000) czy Szczęściu Frania (2001). W 1997 na III Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej otrzymał wyróżnienie jury za rolę Elego w spektaklu Juliana Stryjkowskiego Przybysz z Narbony w Teatrze Telewizji.

Zagrał w filmie Krzysztofa Zanussiego Cwał (1995) z Mają Komorowską, komedii politycznej Kazimierza Kutza Pułkownik Kwiatkowski (1995) z tytułową rolą Marka Kondrata i melodramacie kryminalnym Taekwondo (1997). Za rolę Józefa Andryszka zwanego Pierwszym z kowalskiego rodu w historycznej baśni filmowej Jana Jakuba Kolskiego Historia kina w Popielawach (1998) zdobył nominację do nagrody Orła za najlepszą rolę męską.

W melodramacie Barbary Sass Jak narkotyk (1999) wystąpił w roli męża głównej 18-letniej bohaterki początkującej poetki granej przez Magdalenę Cielecką. W komedii familijnej Świąteczna przygoda (2000) pojawił się jako Mikołaj. W komedii romantycznej Piotra Wereśniaka Zakochani (2000) wcielił się w postać Mateusza zakochanego w posiadającej dar rozkochiwania w sobie absolutnie każdego mężczyzny Zosi (Magdalena Cielecka). W dramacie Jana Jakuba Kolskiego Daleko od okna (2000) był mężem bezpłodnej kobiety. W filmie psychologicznym Michała Rosy Cisza (2001) zagrał dręczonego poczuciem winy z przeszłości kolejarza. Znalazł się w obsadzie komedii Statyści (2006). Grał drugoplanową rolę wydawcy, Bartka Wróblewskiego w serialu Teraz albo nigdy! (2008). W serialu Na dobre i na złe wcielił się w postać doktora Witolda Latoszka.

Służba wojskowa

edytuj

W 2018 złożył przysięgę wojskową[6]. Jest żołnierzem 18 Stołecznej Brygady Obrony Terytorialnej[7].

Życie prywatne

edytuj

Żonaty z Agnieszką, ma trzech synów: Filipa (ur. 1990), Jakuba (ur. 1998), Maksymiliana (ur. 2006) i córkę Julię (ur. 2004).

W 2019 stwierdzono u niego depresję. Choroba spowodowała, że na dwa lata wycofał się z publicznej działalności. Regularnie korzysta z pomocy terapeuty[8].

Filmografia

edytuj

Polski dubbing

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. a b Bartosz Opania w bazie filmpolski.pl
  2. Bartosz Opania przeszedł drastyczną metamorfozę!. „Gala”. [dostęp 2020-02-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-27)]. (pol.).
  3. Marian Opania planuje świętować rocznicę ślubu w Norwegii. Fakt.pl. [dostęp 2020-02-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-27)]. (pol.).
  4. Walentynki 2015. Miłosne wyznanie Mariana Opani: Moja żona! Moja miłość!. „Super Express”. [dostęp 2020-02-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-27)]. (pol.).
  5. Powstańcze Biogramy – Julian Opania [online], 1944.pl [dostęp 2021-07-20] (pol.).
  6. Bartosz Opania, aktor i żołnierz WOT: to czas sprawdzianu [online], trojka.polskieradio.pl [dostęp 2022-10-23] (pol.).
  7. Bartosz Opania porzucił aktorstwo na rzecz munduru: obowiązki żołnierskie są w tej chwili najważniejsze [online], plejadapl, 29 marca 2022 [dostęp 2022-10-23] (pol.).
  8. Dwa lata temu Bartosz Opania zniknął z ekranów. Teraz aktor mówi o swojej chorobie [online], Onet Kultura, 17 października 2021 [dostęp 2021-10-18] (pol.).

Linki zewnętrzne

edytuj