Bazyli (Wasylcew)

Bazyli, imię świeckie Wsewołod Stepanowycz Wasylcew (ur. 23 maja 1928 w Mydzku Wielkim, zm. 21 listopada 1998 w Kirowohradzie) – ukraiński biskup prawosławny.

Bazyli
Wsewołod Wasylcew
Arcybiskup kirowohradzki i aleksandryjski
Kraj działania

Ukraina

Data i miejsce urodzenia

23 maja 1928
Mydzk Wielki

Data i miejsce śmierci

21 listopada 1998
Kirowohrad

Miejsce pochówku

Kropywnycki

Arcybiskup kirowohradzki
Okres sprawowania

1989–1996

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego

Inkardynacja

Eparchia kirowohradzka

Śluby zakonne

27 września 1989

Diakonat

1958

Prezbiterat

18 października 1964

Nominacja biskupia

13 września 1989

Chirotonia biskupia

1 października 1989

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

1 października 1989

Miejscowość

Kijów

Miejsce

Sobór św. Włodzimierza

Konsekrator

Filaret (Denysenko)

Współkonsekratorzy

Antoni (Wakaryk), Makary (Swystun), Warłaam (Iljuszczenko), Sebastian (Pyłypczuk), Nikanor (Juchimiuk), Jonatan (Jeleckich)

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z Wołynia, był synem kapłana prawosławnego. Wykształcenie podstawowe uzyskał w szkole polskiej. W 1947 został przyjęty od razu do III klasy seminarium duchownego w Żytomierzu, zaś dwa lata później podjął studia w Moskiewskiej Akademii Duchownej, które ukończył w 1953, broniąc dysertację kandydacką poświęconą Kościołowi unickiemu w okresie sprawowania urzędu metropolity kijowskiego przez Piotra Mohyłę. Od 1953 do 1957 wykładał historię biblijną, Nowy Testament oraz śpiew cerkiewny w seminarium, którego był absolwentem. W 1957 wyjechał do Pietrozawodska i został regentem chóru w miejscowym soborze katedralnym. Po zawarciu związku małżeńskiego przyjął w 1958 z rąk biskupa astrachańskiego Sergiusza święcenia diakońskie i podjął pracę duszpasterską w cerkwi św. Mikołaja w Kamyszynie. 18 października 1964 biskup saratowski i wołgogradzki Bartłomiej wyświęcił go na kapłana i skierował do służby w soborze Trójcy Świętej w Saratowie. Po roku objął funkcję proboszcza parafii przy soborze Zesłania Ducha Świętego w Saratowie. Od września 1965 był również dziekanem dekanatu saratowskiego, od 1967 z godnością protoprezbitera[1].

W 1971 zmarła jego żona. W tym samym roku po serii artykułów w lokalnej prasie, atakujących zarówno jego, jak i jego ojca, duchowny został przez władze świeckie pozbawiony zezwolenia na prowadzenie działalności religijnej. W 1973 mógł wrócić do służby w soborze Trójcy Świętej w Saratowie dzięki staraniom arcybiskupa saratowskiego i wołgogradzkiego Pimena, ponownie został również dziekanem, którym pozostawał do 1988. W tymże roku został proboszczem parafii soborowej[1].

13 września 1989 został nominowany na biskupa kirowohradzkiego i nikołajewskiego, pod warunkiem złożenia ślubów mniszych. Protoprezbiter Wsewołod Wasylcew uczynił to 27 września tego samego roku przed biskupem perejasławsko-chmielnickim Jonatanem, przyjmując imię zakonne Bazyli na cześć św. Bazylego Wielkiego. Dwa dni później otrzymał godność archimandryty. Jego chirotonia biskupia odbyła się 1 października 1989 w soborze św. Włodzimierza w Kijowie. W 1994 został podniesiony do godności arcybiskupiej. W związku ze zmianami granic eparchii nosił kolejno tytuły biskupa kirowohradzkiego i nowomyrhorodzkiego oraz kirowohradzkiego i aleksandryjskiego[1].

Odbudowując życie religijne na terenie obwodu kirowohradzkiego, biskup Bazyli wyświęcił ponad 100 nowych kapłanów, których sam wcześniej przygotowywał w zakresie liturgiki i praktyki służby kapłańskiej. Dbał również o poziom śpiewu cerkiewnego, tworzenie chórów i kształcenie regentów. Stanowczo opowiadał się przeciwko nadaniu autokefalii Cerkwi prawosławnej na Ukrainie. Brał udział w spotkaniu biskupów w Żytomierzu, podczas którego potępione zostały dążenia metropolity kijowskiego Filareta do utworzenia odrębnego Kościoła Ukraińskiego oraz w synodzie charkowskim, który wypowiedział mu posłuszeństwo[1].

W 1996 odszedł w stan spoczynku z powodu złego stanu zdrowia. Zmarł dwa lata później i został pochowany w sąsiedztwie soboru Przemienienia Pańskiego w Kirowohradzie[1].

PrzypisyEdytuj