Otwórz menu główne

Be’eri (hebr. בארי) – kibuc położony w Samorządzie Regionu Eszkol, w Dystrykcie Południowym, w Izraelu. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit).

Be’eri
בארי
Ilustracja
Ruiny starego kibucu Be’eri
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Południowy
Wysokość 84 m n.p.m.
Populacja (2009)
• liczba ludności

877
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Be’eri
Be’eri
Ziemia31°25′26″N 34°29′23″E/31,423889 34,489722
Strona internetowa
Portal Portal Izrael

Spis treści

PołożenieEdytuj

Kibuc leży na niewielkim wzgórzu w północno-zachodniej części pustyni Negew, w odległości 11 kilometrów od Morza Śródziemnego. W odległości 4 km na północny zachód od kibucu znajduje się granica Strefy Gazy.

W jego otoczeniu znajdują się kibuce Alumim i Re’im, moszawy Kefar Majmon i Szokeda, natomiast po stronie Strefy Gazy znajduje się wioska Juhor ad-Dik.

DemografiaEdytuj

Liczba mieszkańców Be’eri[1]:

 

HistoriaEdytuj

 
Ruiny starego kibucu Be’eri

Kibuc Be’eri został założony w dniu 6 października 1946, jako jedna z nowo tworzonych jedenastu osad obronnych na pustyni Negew. Cały plan (hebr. 11 הנקודות, 11 HaNekudot) został przygotowany przez Agencję Żydowską. Grupa pionierów, która założyła Be’eri operowała z pobliskiego kibucu Be’erot Jicchak. Założyli oni równocześnie kibuce Be’eri, Kefar Darom i Tekuma. Celem było rozszerzenie granic przyszłego państwa żydowskiego, a jednocześnie budowa osiedli spełniających pierwszą linię obrony w przypadku wrogiej napaści[2].

Kibuc Be’eri pierwotnie znajdował się w pobliżu wadi Nahabir, w odległości 3 km na południowy zachód od Be’erot Jicchak. W 1947 jego populacja wynosiła 150 osób, którzy pracowali przy rekultywacji terenu i sadzeniu drzew[3]. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w maju 1948 kibuc został odcięty przez wojska egipskie o do końca wojny znajdował się w całkowitej izolacji. Dopiero w październiku dotarły do niego Siły Obronne Izraela z zaopatrzeniem. Po wojnie osada znalazła się w bezpośrednim sąsiedztwie granicy ze Strefą Gazy. Ze względów bezpieczeństwa kibuc został wówczas przeniesiony około 3 km na południowy wschód, do swojej obecnej lokalizacji[4].

 
Badlands Be’eri
 
Pomnik żołnierzy ANZAC przy Be’eri
 
Zawilce w lesie Be’eri

Od początku intifady Al-Aksa w 2000, kibuc cierpi od ostrzału rakietowego prowadzonego przez palestyńską organizację terrorystyczną Hamas ze Strefy Gazy[5].

NazwaEdytuj

Kibuc został nazwany na cześć działacza ruchu syjonistycznego Berla Katznelsona, którego literackim nazwiskiem było Be’eri. Był on zwolennikiem syjonizmu socjalistycznego[4].

KulturaEdytuj

W kibucu znajduje się dom kultury z biblioteką.

EdukacjaEdytuj

Kibuc utrzymuje przedszkole.

TurystykaEdytuj

W pobliżu kibucu znajduje się kilka miejsc popularnych turystycznie. Na północy na obszarze 11 tys. hektarów rozciąga się las Barry, którego sadzenie rozpoczęli w 1946 mieszkańcy kibucu Be’eri. Występują tutaj drzewa iglaste i liściaste, a także zawilce, storczyki, tulipany i inne kwiaty. Ze zwierząt żyją na tym obszarze żółwie, jaszczurki, jelenie i jeżozwierze. Około 5 tys hektarów lasu zajmuje wyżynny obszar badlands, który charakteryzuje się stromymi zboczami. Obszar ten jest rezerwatem przyrody (Rezerwat Lasu Be’eri). Kwitnące zimą zawilce przyciągają licznych turystów[6].

Na obszarze tym znajdują się także liczne zabytki historii. W lesie Be’eri można zwiedzić opuszczoną kopalnię siarki. W odległości około 4 km na północ od kibucu jest pomnik żołnierzy ANZAC, którzy zginęli Trzeciej bitwie o Gazę (31 października-7 listopada 1917) podczas I wojny światowej[4]. Natomiast na południowy zachód od kibucu rozciąga się obszar brytyjskich bunkrów, w których podczas II wojny światowej przechowywano amunicję.

Sport i rekreacjaEdytuj

Kibuc Be’eri jest bardzo dobrze znany z własnej drużyny koszykarskiej Hapoel Be’eri B.C., która uczestniczy w rozgrywkach Ligi Leumit

Z obiektów sportowych w kibucu jest basen kąpielowy, centrum odnowy biologicznej, sala treningowa, boisko do piłki nożnej oraz korty tenisowe. Przy kibucu jest wytyczona rowerowa trasa turystyczna po lesie Be’eri, z możliwością wypożyczenia rowerów[7].

GospodarkaEdytuj

Tradycyjnie jest to jeden z najbogatszych kibuców w Izraelu. Lokalna gospodarka opiera się na rolnictwie. Grunty rolne zajmują powierzchnię 11 500 hektarów, na których uprawia się pszenicę, kukurydzę, ziemniaki, marchew, paprykę, słonecznik, arbuzy, orzechy ziemne i cytrusy. Hoduje się tu także bydło mleczne[8].

W kibucu działa również firma poligraficzna Be’eri Printers. Specjalizuje się ona w druku namagnesowanych dokumentów, takich jak książeczki czekowe, karty telefoniczne i inne zaawansowane produkty[9].

InfrastrukturaEdytuj

W kibucu znajduje się ośrodek zdrowia i sklep ogólnospożywczy.

KomunikacjaEdytuj

Z kibucu wyjeżdża się w kierunku północno-wschodnim na drogę nr 232, którą jadąc w kierunku południowo zachodnim dojeżdża się do kibucu Re’im, lub jadąc w kierunku północno-wschodnim dojeżdża się do kibucu Alumim i drogi ekspresowej nr 25.

Osoby związane z kibucemEdytuj

Na przestrzeni lat kibuc Be’eri gościł wielu ochotników z prawie całego świata. Jednym z najważniejszych była Michele Bachmann, która w 1974 pracowała w kibucu. Od 2007 reprezentuje szósty okręg wyborczy w stanie Minnesota w Izbie Reprezentantów Stanów Zjednoczonych i kandyduje w 2012 na urząd prezydencki[10].

PrzypisyEdytuj

  1. Centralne Biuro Statystyczne (hebr.). W: Centralne Biuro Statystyczne [on-line]. [dostęp 2011-08-18].
  2. Elhanan Oren: The Negev in Times of Revolt, Conflict and During the War of Independence 1939–1949. 1994, s. 383-387.
  3. Jewish National Fund: Jewish Villages in Israel. Jerusalem: Hamadpis Liphshitz Press, 1949, s. 14.
  4. a b c Yuval Elʻazari: Mapa's concise gazetteer of Israel. Tel-Aviv: Mapa Publishing, 2005, s. 53-54. ISBN 965-7184-34-7.
  5. Fadi Eyadat: Kibbutz Be’eri residents ask: War, what war? It's 8 kilometers away (ang.). W: Haaretz [on-line]. 2008-04-17. [dostęp 2011-08-18].
  6. Rezerwat Lasu Be’eri (hebr.). W: The Society for the Protection of Nature in Israel [on-line]. [dostęp 2011-08-18].
  7. Wypożyczalnia rowerów w Be’eri (hebr.). W: La-medavesh [on-line]. [dostęp 2011-08-18].
  8. Kibbutz Be’eri (hebr.). W: Kibbutz Be’eri [on-line]. [dostęp 2011-08-18].
  9. Be’eri Printers (ang.). W: Be’eri Printers [on-line]. [dostęp 2011-08-18].
  10. Jenna Mitelman: Michele Bachmann on her love for Israel, and considering herself Jewish (ang.). W: TC Jewfolk [on-line]. 2010-03-24. [dostęp 2011-08-18].

Linki zewnętrzneEdytuj